art. 19

Artykuł 19 Równoważność i uznawanie repozytoriów transakcji 1.   Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające, że rozwiązania prawne i nadzorcze państwa trzeciego dają pewność, że: a) repozytoria transakcji, które uzyskały zezwolenie w tym państwie trzecim, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu; b) w tym państwie trzecim na bieżąco stosuje się skuteczny nadzór i skutecznie egzekwuje się prawo w odniesieniu do repozytoriów transakcji; c) istnieją gwarancje dochowania tajemnicy zawodowej lub służbowej, w tym ochrony przez stosowne organy tajemnic handlowych wymienianych ze stronami trzecimi, które to gwarancje są co najmniej równoważne gwarancjom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu; oraz d) na repozytoriach transakcji, które uzyskały zezwolenie w tym państwie trzecim, ciąży prawnie wiążący i możliwy do wyegzekwowania obowiązek udzielenia podmiotom, o których mowa w art. 12 ust. 2, bezpośredniego i natychmiastowego dostępu do danych. Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, określa również odpowiednie organy państwa trzeciego posiadające uprawnienia do dostępu do danych dotyczących transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, które to dane są przechowywane w repozytoriach transakcji mających siedzibę w Unii. Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 31 ust. 2. 2.   W przypadku gdy na repozytoriach transakcji, które uzyskały zezwolenie w państwie trzecim, nie ciąży prawnie wiążący i możliwy do wyegzekwowania obowiązek na mocy prawa tego państwa trzeciego udzielenia podmiotom, o których mowa w art. 12 ust. 2, bezpośredniego i natychmiastowego dostępu do danych, Komisja przedkłada Radzie zalecenia w sprawie negocjowania umów międzynarodowych z tymi państwami trzecimi w zakresie wzajemnego udostępniania i wymiany informacji na temat transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, które to informacje są przechowywane w repozytoriach transakcji mających siedzibę w tym państwie trzecim, w celu zapewnienia, by wszystkie podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 2 miały bezpośredni i natychmiastowy dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do wykonywania ich obowiązków. 3.   Repozytorium transakcji mające siedzibę w państwie trzecim może świadczyć usługi i prowadzić działalność na rzecz podmiotów z siedzibą w Unii na użytek art. 4 wyłącznie wtedy, gdy zostało uznane przez EUNGiPW zgodnie z wymogami określonymi w ust. 4 niniejszego artykułu. 4.   Repozytorium transakcji, o którym mowa w ust. 3, składa do EUNGiPW jedno z następujących: a) wniosek o uznanie; b) wniosek o rozszerzenie rejestracji na użytek art. 4 niniejszego rozporządzenia w przypadku repozytorium transakcji już uznanego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012. 5.   Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, załącza się wszystkie niezbędne informacje, w tym co najmniej informacje niezbędne do sprawdzenia, czy dane repozytorium transakcji uzyskało zezwolenie i podlega skutecznemu nadzorowi w państwie trzecim, które spełnia wszystkie następujące kryteria: a) Komisja stwierdziła w drodze aktu wykonawczego przyjętego na podstawie ust. 1, że dane państwo trzecie posiada równoważne i możliwe do wyegzekwowania ramy regulacyjne i nadzorcze; b) odpowiednie organy danego państwa trzeciego zawarły z EUNGiPW uzgodnienia dotyczące współpracy określające co najmniej: (i) mechanizm wymiany informacji między EUNGiPW i innym organem Unii wykonującym obowiązki w wyniku ewentualnego przekazania zadań na mocy art. 9 ust. 1, z jednej strony, a odpowiednimi właściwymi organami przedmiotowego państwa trzeciego, z drugiej strony; oraz (ii) procedury dotyczące koordynowania działań nadzorczych. W odniesieniu do przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego EUNGiPW stosuje rozporządzenie (WE) nr 45/2001. 6.   W terminie 30 dni roboczych od otrzymania wniosku EUNGiPW sprawdza, czy jest on kompletny. W razie stwierdzenia przez EUNGiPW, że wniosek nie jest kompletny, wyznacza on termin, w którym składające wniosek repozytorium transakcji musi przedłożyć dodatkowe informacje. 7.   W terminie 180 dni roboczych od złożenia kompletnego wniosku EUNGiPW informuje na piśmie składające wniosek repozytorium transakcji o uznaniu lub odmowie uznania, podając pełne uzasadnienie. 8.   EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej wykaz repozytoriów transakcji uznanych zgodnie z niniejszym artykułem.