art. 110

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

32015R2447

Treść przepisu

Artykuł 110 Późniejsze weryfikacje świadectw pochodzenia na formularzu A i deklaracji na fakturze (art. 64 ust. 1 kodeksu) 1. Późniejsze weryfikacje świadectw pochodzenia na formularzu A i deklaracji na fakturze przeprowadzane są wyryw­kowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne państw członkowskich mają uzasadnione wątpliwości co do auten­tyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia danych produktów lub spełnienia innych wymogów niniejszej podsek­cji, podsekcji 3–9 niniejszej sekcji oraz w tytule II rozdział 1 sekcja 2 podsekcje 2 i 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. 2. Składając wniosek o przeprowadzenie późniejszej weryfikacji, organy celne państw członkowskich zwracają świa­dectwo pochodzenia na formularzu A oraz fakturę, jeżeli została przedłożona, deklarację na fakturze lub kopię tych dokumentów właściwym organom rządowym korzystającego kraju wywozu, podając, w stosownych przypadkach, powody wystąpienia z wnioskiem o weryfikację. Wszystkie dokumenty i uzyskane informacje, sugerujące, że informacje podane na dowodzie pochodzenia są nieprawidłowe, przekazuje się na poparcie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji. Jeżeli organy celne państw członkowskich podejmują decyzję o zawieszeniu preferencji taryfowych w oczekiwaniu na wyniki weryfikacji, oferują importerowi możliwość zwolnienia tych produktów, z zastrzeżeniem podjęcia uznanych za konieczne środków zapobiegawczych. 3. W przypadku gdy złożony został wniosek o późniejszą weryfikację, należy ją przeprowadzić, a jej wyniki przekazać organom celnym państw członkowskich w nieprzekraczalnym terminie sześciu miesięcy lub, w przypadku wniosków kierowanych do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, do celów zweryfikowania zastępczych dowodów pochodzenia sporzą­dzonych na ich terytoriach na podstawie świadectwa pochodzenia na formularzu A lub deklaracji na fakturze sporzą­dzonych w kraju korzystającym, w nieprzekraczalnym terminie ośmiu miesięcy od daty wysłania wniosku. Wyniki powinny umożliwiać stwierdzenie, czy dane świadectwo pochodzenia ma zastosowanie do produktów rzeczywiście wywożonych i czy takie produkty mogą być uznane za pochodzące z kraju korzystającego. 4. W przypadku świadectw pochodzenia na formularzu A wystawionych z zastosowaniem kumulacji dwustronnej, odpowiedź musi zawierać kopię (kopie) świadectwa przewozowego (świadectw przywozowych) EUR1 lub, gdy jest to konieczne, odpowiednich deklaracji na fakturze. 5. Jeżeli w przypadku uzasadnionych wątpliwości w określonym w ust. 3 terminie sześciu miesięcy nie uzyskano odpowiedzi lub jeżeli odpowiedź nie zawiera informacji wystarczających do stwierdzenia autentyczności danego doku­mentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, właściwe organy powiadamia się drugi raz. Jeżeli po drugim powia­domieniu, w terminie czterech miesięcy od dnia wysłania drugiego powiadomienia, wyniki weryfikacji nie zostaną podane do wiadomości organów występujących z wnioskiem lub jeżeli wyniki te nie pozwalają na stwierdzenie autentyczności danego dokumentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, organy wnioskujące o weryfikację, z wyłączeniem szcze­gólnych okoliczności, odmawiają zastosowania preferencji taryfowych. 6. W przypadku gdy weryfikacja lub wszelkie inne dostępne informacje wskazują, że reguły pochodzenia są naruszane, korzystający kraj wywozu, z własnej inicjatywy lub na wniosek organów celnych państw członkowskich, przeprowadza odpowiednie dochodzenie lub zleca przeprowadzenie dochodzenia w trybie pilnym, w celu identyfikacji takich naruszeń i zapobiegania im w przyszłości. W tym celu w dochodzeniu mogą uczestniczyć Komisja lub organy celne państw członkowskich. 7. Do celów późniejszej weryfikacji świadectw pochodzenia na formularzu A eksporterzy przechowują wszystkie odpowiednie dokumenty potwierdzające status pochodzenia danych produktów, a właściwe organy rządowe korzystają­cego kraju wywozu zachowują kopie świadectw, jak również wszelkie odnoszące się do nich dokumenty wywozowe. Dokumenty te przechowuje się przez okres co najmniej trzech lat od końca roku, w którym wystawiono świadectwo pochodzenia na formularzu A.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy