art. 169

Artykuł 169 Odzyskanie innych opłat za towary objęte procedurą tranzytu zgodnie z konwencją ATA lub konwencją stambulską (art. 226 ust. 3 lit. c) kodeksu) 1. Jeżeli organy celne, które powiadomiły o długu celnym oraz obowiązku zapłaty innych opłat za towary objęte procedurą tranzytu zgodnie z konwencją ATA lub konwencją stambulską, uzyskały dowody dotyczące miejsca zdarzenia powodującego powstanie długu celnego i obowiązku zapłaty innych opłat, wspomniane organy celne niezwłocznie przesyłają organom właściwym dla tego miejsca wszystkie niezbędne dokumenty, w tym uwierzytelnioną kopię dowo­dów. Organy wysyłające zwracają się jednocześnie do organów otrzymujących z wnioskiem o potwierdzenie, że te ostatnie są odpowiedzialne za odzyskanie innych opłat. 2. Organy otrzymujące potwierdzają otrzymanie powiadomienia i wskazują, czy są właściwe dla odzyskania innych opłat. Do tych celów organy otrzymujące stosują wzór zamknięcia określony w załączniku 33-05 wskazujący, że postępowanie w sprawie roszczenia zostało wszczęte wobec stowarzyszenia poręczającego w otrzymującym państwie członkowskim. W przypadku nieotrzymania odpowiedzi w terminie 90 dni organy wysyłające niezwłocznie wznawiają wszczęte postępowanie. 3. Jeżeli organy otrzymujące są właściwe, wszczynają w stosownych przypadkach po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, nowe postępowanie w celu odzyskania innych opłat i niezwłocznie powiadamiają o tym organy wysyłające. Organy otrzymujące pobierają, jeżeli to konieczne, od stowarzyszenia poręczającego, z którym są one związane, kwoty należności celnych i innych opłat według stawek obowiązujących w państwie członkowskim, w którym organy te się znajdują. 4. Gdy tylko organy otrzymujące wskażą, że nie są one właściwe dla odzyskania innych opłat, organy wysyłające zwracają stowarzyszeniu poręczającemu, z którym są one związane, wszelkie kwoty, które zostały już ewentualnie zdeponowane lub wstępnie uiszczone. 5. Przekazanie postępowania następuje w terminie jednego roku od daty wygaśnięcia ważności karnetu, chyba że płatność stała się płatnością ostateczną na podstawie art. 7 ust. 2 lub 3 konwencji ATA lub art. 9 ust. 1 lit. b) i c) załącznika A do konwencji stambulskiej.