art. 16

Artykuł 16 Depozyty i inne rodzaje finansowania w ramach sieci współpracy i instytucjonalnych systemów ochrony 1.Jeżeli instytucja kredytowa należy do rodzaju instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, do sieci, która kwalifikowałaby się do odstępstwa przewidzianego w art. 10 niniejszego rozporządzenia, lub do sieci współpracy w danym państwie członkowskim, depozyty na żądanie, które instytucja kredytowa utrzymuje w instytucji centralnej, uznaje się za aktywa płynne zgodnie z jednym z poniższych przepisów: a) jeżeli, zgodnie z prawem krajowym lub prawnie wiążącymi dokumentami regulującymi system lub sieć, instytucja centralna jest zobowiązana do przechowania depozytów lub ich zainwestowania w aktywa płynne określonego poziomu lub kategorii, depozyty uznaje się za aktywa płynne tego samego poziomu lub kategorii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; b) jeżeli instytucja centralna nie jest zobowiązana do przechowania depozytów lub ich inwestowania w aktywa płynne określonego poziomu lub kategorii, depozyty uznaje się za aktywa poziomu 2B zgodnie z niniejszym rozporzą­dzeniem, a ich pozostająca kwota należna podlega minimalnej redukcji wartości wynoszącej 25 %. 2.Jeżeli zgodnie z prawem państwa członkowskiego lub prawnie wiążącymi dokumentami regulującymi jedną z sieci lub jeden z systemów opisanych w ust. 1 instytucja kredytowa otrzymała od instytucji centralnej lub innej instytucji w ramach tej samej sieci lub systemu dostęp do finansowania płynności w ciągu 30 dni kalendarzowych, tego rodzaju finansowanie uznaje się za aktywa poziomu 2B w zakresie, w jakim nie są zabezpieczone aktywami płynnymi określonego poziomu lub kategorii. Minimalną redukcję wartości w wysokości 25 % stosuje się do przyznanej kwoty głównej finansowania płynności.