art. 32

Artykuł 32 Uznanie administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim 1.   Do czasu przyjęcia decyzji dotyczącej równoważności zgodnie z art. 30 ust. 2 lub 3 wskaźnik referencyjny opracowywany przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim może być stosowany przez podmioty nadzorowane w Unii, pod warunkiem że administrator zostanie uprzednio uznany przez właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia zgodnie z niniejszym artykułem. 2.   Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim zamierzający ubiegać się o uprzednie uznanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, spełnia wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu z wyjątkiem art. 11 ust. 4, art. 16, 20, 21 i 23. Administrator może spełnić ten warunek, stosując, w stosownych przypadkach, zasady IOSCO dotyczące finansowych wskaźników referencyjnych lub zasady IOSCO dotyczące agencji zgłaszających ceny ropy naftowej, pod warunkiem że takie stosowanie jest równoważne ze spełnieniem wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, z wyjątkiem art. 11 ust. 4, art. 16, 20, 21 i 23. Na potrzeby ustalenia, czy warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest spełniony, oraz w celu oceny zgodności, w stosownych przypadkach, z zasadami IOSCO dotyczącymi finansowych wskaźników referencyjnych lub z zasadami IOSCO dotyczącymi agencji zgłaszających ceny ropy naftowej właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia może oprzeć się na ocenie niezależnego zewnętrznego audytora lub, jeżeli administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim podlega nadzorowi, na zaświadczeniu wystawionym przez właściwy organ państwa trzeciego, w którym administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. Jeżeli i w zakresie, w jakim administrator jest w stanie wykazać, że opracowywany przez niego wskaźnik referencyjny jest wskaźnikiem referencyjnym danych regulowanych lub towarowym wskaźnikiem referencyjnym, który nie opiera się na danych pochodzących od podmiotów przekazujących dane, z których większość stanowią podmioty nadzorowane, administrator nie jest zobowiązany do spełniania wymogów niemających zastosowania do opracowywania wskaźników referencyjnych danych regulowanych i towarowych wskaźników referencyjnych, jak określono odpowiednio w art. 17 i art. 19 ust. 1. 3.   Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim ubiegający się o uprzednie uznanie, o którym mowa w ust. 1, ma przedstawiciela prawnego mającego siedzibę w państwie członkowskim odniesienia. Przedstawiciel prawny jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Unii lub osobą prawną mającą siedzibę w Unii, wyraźnie ustanowioną przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim do działania w jego imieniu w stosunku do organów i innych osób w Unii w zakresie obowiązków administratora wynikających z niniejszego rozporządzenia. Przedstawiciel prawny wykonuje wraz z administratorem zadania jednostki nadzorczej w stosunku do opracowywania wskaźników referencyjnych przez administratora na podstawie niniejszego rozporządzenia i w tym zakresie odpowiada przed właściwym organem państwa członkowskiego odniesienia. 4.   Państwo członkowskie odniesienia administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim określa się w następujący sposób: a) w przypadku gdy administrator należy do grupy, w której skład wchodzi jeden podmiot nadzorowany mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii, państwem członkowskim odniesienia jest państwo członkowskie, w którym ten podmiot nadzorowany ma siedzibę lub miejsce zamieszkania; taki podmiot nadzorowany jest ustanawiany przedstawicielem prawnym na potrzeby ust. 3; b) jeżeli lit. a) nie ma zastosowania, w przypadku gdy administrator należy do grupy, w której skład wchodzi więcej niż jeden podmiot nadzorowany mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii, państwem członkowskim odniesienia jest państwo członkowskie, w którym siedzibę lub miejsce zamieszkania ma największa liczba podmiotów nadzorowanych, lub, w przypadku gdy jest równa liczba podmiotów nadzorowanych, państwem członkowskim odniesienia jest państwo, w którym wartość instrumentów finansowych, umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych stosujących jako odniesienie dany wskaźnik referencyjny jest najwyższa. Jeden z podmiotów nadzorowanych mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie członkowskim odniesienia określonym zgodnie z niniejszą literą jest ustanawiany przedstawicielem prawnym na potrzeby ust. 3; c) jeżeli lit. a) i b) niniejszego ustępu nie mają zastosowania, w przypadku gdy jeden lub więcej wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora jest stosowany jako odniesienie dla instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu w systemie obrotu zdefiniowanym w art. 4 ust. 1 pkt 24 dyrektywy 2014/65/UE w co najmniej jednym państwie członkowskim, państwem członkowskim odniesienia jest państwo członkowskie, w którym instrument finansowy stosujący którykolwiek z tych wskaźników referencyjnych jako odniesienie został dopuszczony do obrotu lub znalazł się w systemie obrotu po raz pierwszy i nadal znajduje się w obrocie. Jeżeli dane instrumenty finansowe zostały dopuszczone do obrotu lub znalazły się po raz pierwszy w systemach obrotu jednocześnie w różnych państwach członkowskich i nadal znajdują się w obrocie, państwem członkowskim odniesienia jest państwo, w którym wartość instrumentów finansowych, umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych stosujących dany wskaźnik referencyjny jako odniesienie jest najwyższa; d) jeżeli lit. a), b) i c) nie mają zastosowania, w przypadku gdy jeden lub więcej wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora jest stosowanych przez podmioty nadzorowane w więcej niż jednym państwie członkowskim, państwem członkowskim odniesienia jest państwo członkowskie, w którym siedzibę lub miejsce zamieszkania ma największa liczba podmiotów nadzorowanych, lub, w przypadku gdy jest równa liczba podmiotów nadzorowanych, państwem członkowskim odniesienia jest państwo, w którym wartość instrumentów finansowych, umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych stosujących dany wskaźnik referencyjny jako odniesienie jest najwyższa; e) jeżeli lit. a), b), c) i d) nie mają zastosowania i jeżeli administrator zawarł z podmiotem nadzorowanym umowę zezwalającą na stosowanie opracowywanego przez niego wskaźnika referencyjnego, państwem członkowskim odniesienia jest państwo członkowskie, w którym taki podmiot nadzorowany ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. 5.   Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim ubiegający się o uprzednie uznanie, o którym mowa w ust. 1, zwraca się z wnioskiem o uznanie do właściwego organu państwa członkowskiego odniesienia. Wnioskujący administrator przedstawia wszelkie informacje, które są niezbędne do stwierdzenia przez właściwy organ, że administrator w chwili uznania podjął wszelkie działania niezbędne do spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, a także przekazuje wykaz aktualnych lub ewentualnych wskaźników referencyjnych, które mogą być stosowane w Unii, oraz wskazuje, w stosownych przypadkach, właściwy organ odpowiedzialny za nadzór tego administratora w państwie trzecim. W terminie 90 dni roboczych od otrzymania wniosku, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, właściwy organ sprawdza, czy spełnione zostały warunki określone w ust. 2, 3 i 4. Jeżeli właściwy organ uzna, że warunki określone w ust. 2, 3 i 4 nie zostały spełnione, oddala wniosek o uznanie i podaje powody jego oddalenia. Ponadto uznanie następuje, o ile spełnione zostały następujące dodatkowe warunki: a) w przypadku gdy administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim podlega nadzorowi, zawarto odpowiednie porozumienie o współpracy pomiędzy właściwym organem państwa członkowskiego odniesienia a właściwym organem państwa trzeciego, w którym administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, zgodnie z regulacyjnymi standardami technicznymi przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 5, w celu zapewnienia sprawnej wymiany informacji umożliwiającej właściwemu organowi wykonywanie jego obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; b) ustawodawstwo, przepisy wykonawcze lub administracyjne państwa trzeciego, w którym siedzibę lub miejsce zamieszkania ma administrator, ani, w stosownych przypadkach, ograniczenia uprawnień nadzorczych i uprawnień w zakresie prowadzenia postępowań wyjaśniających organu nadzoru tego państwa trzeciego nie uniemożliwiają skutecznego sprawowania nadzoru przez właściwy organ zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. 6.   W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia uzna, że administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim opracowuje wskaźnik referencyjny, który spełnia warunki dla istotnego lub pozaistotnego wskaźnika referencyjnego, zgodnie z odpowiednio art. 24 i 26, powiadamia o tym niezwłocznie ESMA. Do takiej oceny dołącza on informacje przekazane przez administratora w odpowiednim wniosku o uznanie. W ciągu miesiąca od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, ESMA udziela właściwemu organowi rady odnośnie do przyporządkowania wskaźnika referencyjnego do określonego rodzaju i wymogów mających zastosowanie do jego opracowywania, zgodnie z art. 24, 25 i 26. Rada ta może w szczególności dotyczyć tego, czy ESMA uważa, że spełniono warunki przyporządkowania do danego rodzaju na podstawie informacji przekazanych przez administratora we wniosku o uznanie. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 5, pozostaje zawieszony od dnia otrzymania przez ESMA powiadomienia do czasu udzielenia przez ESMA rady zgodnie z niniejszym ustępem. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia proponuje uznanie wbrew radzie ESMA, o której mowa w akapicie drugim, informuje o tym ESMA, podając uzasadnienie. ESMA publikuje informację o tym, że właściwy organ nie stosuje się lub nie zamierza zastosować się do tej rady. ESMA może również, indywidualnie w każdym przypadku, podjąć decyzję o opublikowaniu przedstawionego przez właściwy organ uzasadnienia dla niezastosowania się do tej rady. Zainteresowany właściwy organ jest z wyprzedzeniem powiadamiany o takiej publikacji. 7.   Właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia powiadamia ESMA o każdej decyzji o uznaniu administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim w terminie pięciu dni roboczych, a także przekazuje wykaz wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora, które mogą być stosowane w Unii, oraz podaje, w stosownych przypadkach, właściwy organ odpowiedzialny za nadzór w państwie trzecim. 8.   Właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia zawiesza lub, w stosownych przypadkach, cofa uznanie przyznane zgodnie z ust. 5, jeżeli ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, aby sądzić, że administrator działa z wyraźną szkodą dla interesów użytkowników jego wskaźników referencyjnych lub prawidłowego funkcjonowania rynków lub administrator poważnie naruszył odpowiednie wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu lub złożył fałszywe oświadczenia lub zastosował jakiekolwiek inne środki niezgodne z prawem, aby uzyskać uznanie. 9.   ESMA może opracować projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia formy i treści wniosku, o którym mowa w ust. 5, oraz w szczególności przedstawienia informacji wymaganych w ust. 6. W przypadku opracowania takich projektów regulacyjnych standardów technicznych ESMA przedstawia je Komisji. Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.