art. 6

Artykuł 6 Współpraca administracyjna 1.   W przypadku stwierdzenia przez Komisję na podstawie obiektywnych informacji braku współpracy administracyjnej, nieprawidłowości lub nadużyć, może ona czasowo wstrzymać zniesienie należności celnych, o którym mowa w art. 4, 7 i 8 (zwane dalej „właściwym traktowaniem”), zgodnie z niniejszym artykułem. 2.   Na potrzeby niniejszego artykułu brak współpracy administracyjnej oznacza między innymi: a) powtarzające się przypadki niewypełnienia obowiązku weryfikowania statusu pochodzenia produktu lub produktów; b) powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w przeprowadzaniu późniejszych weryfikacji dowodów pochodzenia lub przekazywaniu ich wyników; c) powtarzającą się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w uzyskiwaniu upoważnienia do prowadzenia misji współpracy administracyjnej mających na celu weryfikowanie autentyczności dokumentów lub prawdziwości informacji dotyczących przyznania właściwego traktowania. Na potrzeby niniejszego artykułu ustalenie istnienia nieprawidłowości lub nadużyć może mieć miejsce, między innymi, w przypadku gwałtownego, nie w pełni uzasadnionego wzrostu wielkości przywozu towarów, przekraczającego normalne możliwości produkcyjne i wywozowe danego regionu lub państwa. 3.   W przypadku ustalenia przez Komisję, na podstawie informacji przedstawionych przez państwo członkowskie lub z własnej inicjatywy, że warunki określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu zostały spełnione, właściwe traktowanie może zostać zawieszone zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 19 ust. 4, pod warunkiem że Komisja uprzednio: a) poinformuje Komitet o którym mowa w art. 19 ust. 2; b) powiadomi dany region lub państwo zgodnie z wszelkimi właściwymi procedurami mającymi zastosowanie pomiędzy Unią a tym państwem lub regionem; oraz c) opublikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie o stwierdzonym braku współpracy administracyjnej, nieprawidłowościach lub nadużyciach. 4.   Okres zawieszenia na mocy niniejszego artykułu nie może być dłuższy niż jest to niezbędne w celu ochrony interesów finansowych Unii. Okres ten nie może przekroczyć sześciu miesięcy, jednak może zostać przedłużony. Na końcu tego okresu Komisja podejmuje decyzję o zakończeniu zawieszenia lub o przedłużeniu okresu zawieszenia zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 19 ust. 4. 5.   Procedury tymczasowego zawieszenia określone w ust. 2, 3 i 4 zastępuje się procedurami określonymi w dowolnej umowie z regionami lub państwami wymienionymi w załączniku I, gdy umowa taka zacznie być tymczasowo stosowana albo wejdzie w życie, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie skierowane do podmiotów gospodarczych informujące o dacie rozpoczęcia tymczasowego stosowania lub wejścia w życie, z którą do produktów objętych niniejszym rozporządzeniem stosuje się procedury tymczasowego zawieszenia określone w umowie. 6.   W celu wdrożenia tymczasowego zawieszenia określonego w dowolnej umowie z regionami lub państwami wymienionymi w załączniku I Komisja bez zbędnej zwłoki: a) informuje Komitet, o którym mowa w art. 19 ust. 2, o stwierdzonym braku współpracy administracyjnej, nieprawidłowościach lub nadużyciach; oraz b) publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie o stwierdzonym braku współpracy administracyjnej, nieprawidłowościach lub nadużyciach. Decyzja zawieszająca właściwe traktowanie przyjmowana jest zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 19 ust. 4. ROZDZIAŁ III UZGODNIENIA PRZEJŚCIOWE SEKCJA 1 Ryż