art. 1

Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania 1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia środki mające na celu osiągnięcie wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych w Unii, aby poprawić funkcjonowanie rynku wewnętrznego. 2.   W tym celu niniejsza dyrektywa: a) ustanawia obowiązki dla wszystkich państw członkowskich dotyczące przyjęcia krajowej strategii w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych; b) tworzy grupę współpracy, aby wspierać i ułatwiać strategiczną współpracę i wymianę informacji między państwami członkowskimi oraz rozwijać wśród nich zaufanie i pewność; c) tworzy sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (zwaną dalej „siecią CSIRT”), aby przyczyniać się do rozwijania zaufania i pewności między państwami członkowskimi oraz promować szybką i skuteczną współpracę operacyjną; d) ustanawia wymogi dotyczące bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów dla operatorów usług kluczowych i dostawców usług cyfrowych; e) ustanawia obowiązki dla państw członkowskich dotyczące wyznaczania właściwych organów krajowych, pojedynczych punktów kontaktowych oraz CSIRT mających zadania związane z bezpieczeństwem sieci i systemów informatycznych. 3.   Wymogi dotyczące bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów przewidziane w niniejszej dyrektywie nie mają zastosowania do przedsiębiorstw, które podlegają wymogom art. 13a i 13b dyrektywy 2002/21/WE, ani do dostawców usług zaufania, którzy podlegają wymogom art. 19 rozporządzenia (UE) nr 910/2014. 4.   Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 2008/114/WE (14) i dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE (15) oraz 2013/40/UE (16). 5.   Bez uszczerbku dla art. 346 TFUE informacje, które są poufne zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi, takimi jak przepisy dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa, podlegają wymianie z Komisją i innymi odpowiednimi organami tylko wtedy, gdy wymiana taka jest niezbędna do stosowania niniejszej dyrektywy. Informacje podlegające wymianie ogranicza się do tego, co jest istotne dla celów takiej wymiany i proporcjonalne do jej celów. Taka wymiana informacji musi zachować poufność tych informacji oraz chronić bezpieczeństwo i interesy handlowe operatorów usług kluczowych i dostawców usług cyfrowych. 6.   Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu zagwarantowania ich podstawowych funkcji państwowych, w szczególności w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego – w tym działań na rzecz ochrony informacji, których ujawnienie państwa członkowskie uważają za sprzeczne z podstawowymi interesami swojego bezpieczeństwa – oraz w celu utrzymania porządku publicznego, w szczególności w celu umożliwienia prowadzenia postępowań przygotowawczych w sprawie przestępstw, ich wykrywania i ścigania. 7.   W przypadku gdy sektorowy akt prawny Unii wymaga od operatorów usług kluczowych lub dostawców usług cyfrowych, aby zapewniali bezpieczeństwo swoich sieci i systemów informatycznych albo zgłaszali incydenty, stosuje się przepisy tego sektorowego aktu prawnego Unii, pod warunkiem że takie wymogi są przynajmniej równoważne pod względem skutku z obowiązkami określonymi w niniejszej dyrektywie.