art. 71

Artykuł 71 Testy zgodności dla systemów HVDC 1.   Zamiast części poniższych testów można wykorzystać certyfikaty sprzętu, pod warunkiem przedstawienia ich właściwemu operatorowi systemu. 2.   W odniesieniu do testu w zakresie zdolności do generacji mocy biernej: a) należy wykazać zdolność techniczną jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC do wyprzedzania i opóźniania generacji mocy biernej zgodnie z art. 20; b) test w zakresie zdolności do generacji mocy biernej przeprowadza się przy maksymalnej mocy biernej, zarówno pod względem wyprzedzania, jak i opóźniania, oraz weryfikuje się następujące parametry: (i) pracę na poziomie minimalnej zdolności przesyłowej mocy czynnej HVDC; (ii) pracę na poziomie maksymalnej zdolności przesyłowej mocy czynnej HVDC; (iii) pracę przy nastawie mocy czynnej pomiędzy tymi minimalnymi i maksymalnymi wartościami zdolności przesyłowej mocy czynnej HVDC; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) jednostka przekształtnikowa HVDC lub stacja przekształtnikowa HVDC pracuje przez co najmniej 1 godzinę przy maksymalnej mocy biernej, zarówno pod względem wyprzedzania, jak i opóźniania, w odniesieniu do każdego z parametrów, o których mowa w lit. b); (ii) jednostka przekształtnikowa HVDC lub stacja przekształtnikowa HVDC wykazuje zdolność do zmiany dowolnej nastawy mocy biernej w stosownym zakresie mocy biernej w mającym zastosowanie przedziale docelowych parametrów działania odpowiedniego systemu regulacji mocy biernej; oraz (iii) nie zostaje podjęte żadne działanie ochronne w granicach eksploatacyjnych określonych przez wykres zdolności do generacji mocy biernej. 3.   W odniesieniu do testu w zakresie trybu regulacji napięcia: a) należy wykazać zdolność jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC do pracy w trybie regulacji napięcia w warunkach określonych w art. 22 ust. 3; b) test w zakresie trybu regulacji napięcia stosuje się do weryfikacji następujących parametrów: (i) stosowane zbocze i strefa nieczułości charakterystyki statycznej; (ii) dokładność regulacji; (iii) niewrażliwość regulacji; (iv) czas uruchomienia mocy biernej; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) zakres regulacji oraz zmienności statyzmu i strefy nieczułości jest zgodny z uzgodnionymi lub postanowionymi parametrami charakterystyki, zgodnie z art. 22 ust. 3; (ii) niewrażliwość regulacji napięcia nie jest wyższa niż 0,01 pu; (iii) w następstwie skokowej zmiany napięcia 90 % zmiany generowanej mocy biernej zostaje osiągnięte w granicach czasów i tolerancji wynikających z art. 22 ust. 3. 4.   W odniesieniu do testu w zakresie trybu regulacji mocy biernej: a) należy wykazać zdolność jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC do pracy w trybie regulacji mocy biernej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 22 ust. 4; b) test w zakresie trybu regulacji mocy biernej ma charakter uzupełniający względem testu w zakresie zdolności do generacji mocy biernej; c) test w zakresie trybu regulacji mocy biernej stosuje się do weryfikacji następujących parametrów: (i) zakres nastawy i skok mocy biernej; (ii) dokładność regulacji; oraz (iii) czas uruchomienia mocy biernej; d) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) zakres nastawy i skok mocy biernej są zapewniane zgodnie z art. 22 ust. 4; (ii) dokładność regulacji jest zgodna z warunkami określonymi w art. 22 ust. 3. 5.   W odniesieniu do testu w zakresie trybu regulacji współczynnika mocy: a) należy wykazać zdolność jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC do pracy w trybie regulacji współczynnika mocy zgodnie z warunkami określonymi w art. 22 ust. 5; b) test w zakresie trybu regulacji współczynnika mocy stosuje się do weryfikacji następujących parametrów: (i) zakres nastawy współczynnika mocy; (ii) dokładność regulacji; (iii) odpowiedź mocy biernej spowodowana skokową zmianą mocy czynnej; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) zakres nastawy i skok współczynnika mocy są zapewniane zgodnie z art. 22 ust. 5; (ii) czas uruchomienia mocy biernej w wyniku skokowej zmiany mocy czynnej nie przekracza wymogu wynikającego z art. 22 ust. 5; (iii) dokładność regulacji jest zgodna z wartością, o której mowa w art. 22 ust. 5. 6.   W odniesieniu do testu w zakresie odpowiedzi w trybie FSM: a) należy wykazać zdolność techniczną systemu HVDC do ciągłego regulowania mocy czynnej w pełnym zakresie pracy pomiędzy maksymalną zdolnością przesyłową mocy czynnej HVDC i minimalną zdolnością przesyłową mocy czynnej HVDC na potrzeby wsparcia regulacji częstotliwości oraz zweryfikować parametry regulacji w stanie ustalonym, takie jak statyzm i strefa nieczułości, oraz parametry dynamiczne, w tym odporność podczas reagowania na skokową zmianę częstotliwości i duże, szybkie zmiany częstotliwości; b) test przeprowadza się, symulując skoki częstotliwości i zmiany obciążenia wystarczająco duże, aby uruchomić co najmniej 10 % pełnego zakresu odpowiedzi częstotliwościowej mocy czynnej w każdym kierunku, z uwzględnieniem ustawień statyzmu i strefy nieczułości. Sygnały symulowanego odchylenia częstotliwości są wprowadzane do regulatora jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki: (i) czas uruchomienia pełnego zakresu odpowiedzi częstotliwościowej mocy czynnej w wyniku skokowej zmiany częstotliwości nie jest dłuższy niż czas wymagany na mocy załącznika II; (ii) po odpowiedzi na skokową zmianę nie występują niewytłumione oscylacje; (iii) czas zwłoki początkowej jest zgodny z załącznikiem II; (iv) ustawienia statyzmu są dostępne w zakresie przewidzianym w załączniku II, a strefa nieczułości (progi) nie przekracza wartości określonej w załączniku II; (v) niewrażliwość odpowiedzi częstotliwościowej mocy czynnej w dowolnym odpowiednim punkcie pracy nie przekracza wymogów określonych w załączniku II. 7.   W odniesieniu do testu w zakresie odpowiedzi w trybie LFSM-O: a) należy wykazać zdolność techniczną systemu HVDC do ciągłego regulowania mocy czynnej na potrzeby wsparcia regulacji częstotliwości w przypadku znacznego wzrostu częstotliwości w systemie oraz zweryfikować parametry regulacji w stanie ustalonym, takie jak statyzm i strefa nieczułości, oraz parametry dynamiczne, w tym odpowiedź na skokową zmianę częstotliwości; b) test przeprowadza się, symulując skoki częstotliwości i zmiany obciążenia wystarczająco duże, aby uruchomić co najmniej 10 % pełnego zakresu roboczego mocy czynnej, z uwzględnieniem ustawień statyzmu i strefy nieczułości. Sygnały symulowanego odchylenia częstotliwości są wprowadzane do regulatora jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są dwa poniższe warunki: (i) wyniki testu, zarówno w przypadku parametrów dynamicznych, jak i parametrów statycznych, są zgodne z wymogami określonymi w załączniku II; (ii) po odpowiedzi na skokową zmianę częstotliwości nie występują niewytłumione oscylacje. 8.   W odniesieniu do testu w zakresie odpowiedzi w trybie LFSM-U: a) należy wykazać zdolność techniczną systemu HVDC do ciągłego regulowania mocy czynnej w punktach pracy poniżej maksymalnej zdolności przesyłowej mocy czynnej HVDC na potrzeby wsparcia regulacji częstotliwości w przypadku dużego spadku częstotliwości w systemie; b) test przeprowadza się, symulując odpowiednie punkty obciążenia dla mocy czynnej, przy skokach niskiej częstotliwości i zmianach obciążenia wystarczająco dużych, aby uruchomić co najmniej 10 % pełnego zakresu pracy dla mocy czynnej, z uwzględnieniem ustawień statyzmu i strefy nieczułości. Sygnały symulowanego odchylenia częstotliwości są wprowadzane do regulatora jednostki przekształtnikowej HVDC lub stacji przekształtnikowej HVDC; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są dwa poniższe warunki: (i) wyniki testu, zarówno w przypadku parametrów dynamicznych, jak i parametrów statycznych, są zgodne z wymogami określonymi w załączniku II; (ii) po odpowiedzi na skokową zmianę częstotliwości nie występują niewytłumione oscylacje. 9.   W odniesieniu do testu w zakresie możliwości regulacji mocy czynnej: a) należy wykazać zdolność techniczną systemu HVDC do ciągłego regulowania mocy czynnej w pełnym zakresie pracy zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. a) i d); b) test przeprowadza się poprzez przesyłanie ręcznych i automatycznych poleceń przez właściwego OSP; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) system HVDC wykazał stabilną pracę; (ii) czas korekty mocy czynnej jest krótszy niż zwłoka określona zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. a); (iii) wykazana została odpowiedź dynamiczna systemu HVDC po otrzymaniu poleceń na potrzeby wymiany, udostępnienia rezerw lub wzięcia udziału w procesie kompensowania niezbilansowania, w razie posiadania zdolności do spełnienia wymogów dla tych produktów, jak określił właściwy OSP. 10.   W odniesieniu do testu w zakresie modyfikacji prędkości narastania: a) należy wykazać zdolność techniczną systemu HVDC do korygowania prędkości narastania zgodnie z art. 13 ust. 2; b) test przeprowadza się poprzez przesyłanie poleceń modyfikacji narastania przez właściwego OSP; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) prędkość narastania może być korygowana; (ii) system HVDC wykazał stabilną pracę w okresach narastania. 11.   W odniesieniu do testu w zakresie rozruchu autonomicznego, w stosownych przypadkach: a) należy wykazać zdolność techniczną systemu HVDC do podania napięcia na szynę zbiorczą oddalonej podstacji prądu przemiennego, do której jest przyłączony, w przedziale czasowym określonym przez właściwego OSP, zgodnie z art. 37 ust. 2; b) test przeprowadza się podczas rozruchu systemu HVDC ze stanu odstawienia; c) test uznaje się za zaliczony, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) system HVDC wykazał zdolność do podania napięcia na szynę zbiorczą oddalonej podstacji prądu przemiennego, do której jest przyłączony; (ii) system HVDC pracuje od stabilnego punktu pracy przy uzgodnionej mocy, zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 3.