art. 11

Artykuł 11 Dopuszczanie w charakterze członków EURES (innych niż publiczne służby zatrudnienia) i w charakterze partnerów EURES 1.   Bez zbędnej zwłoki, lecz najpóźniej do dnia 13 maja 2018 r. każde państwo członkowskie wprowadzi system dopuszczania organizacji do uczestnictwa w sieci EURES w charakterze członków i partnerów EURES, monitorowania ich działań i przestrzegania przez nie prawa, które ma zastosowanie, przy wykonywaniu niniejszego rozporządzenia, a także w razie konieczności, cofnięcia ich dopuszczenia. System ten musi być przejrzysty, proporcjonalny i zgodny z zasadą równego traktowania organizacji ubiegających się o uczestnictwo w sieci EURES i z zasadą sprawiedliwości proceduralnej oraz przewidywać środki niezbędne do zapewnienia skutecznej ochrony prawnej. 2.   Na potrzeby systemu, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie opracowują wymogi i kryteria dotyczące dopuszczania organizacji do uczestnictwa w sieci EURES w charakterze członków i partnerów EURES. Wymogi te muszą obejmować co najmniej wspólne kryteria minimalne określone w załączniku I. Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe wymogi lub kryteria, które są niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów mających zastosowanie do działalności służb zatrudnienia i efektywnego zarządzania polityką rynku pracy na ich terytorium. 3.   Organizacje prowadzące zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim mogą ubiegać się o uczestnictwo w sieci EURES w charakterze członka EURES, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w oparciu o system, o systemie mowa w ust. 1. Organizacja ubiegająca się o uczestnictwo w sieci EURES w charakterze członka EURES zobowiązuje się w składanym wniosku do wypełnienia wszystkich obowiązków nałożonych na członków na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym wykonywania wszystkich zadań, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. a), b) i c). 4.   Organizacja prowadząca zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim może ubiegać się o uczestnictwo w sieci EURES w charakterze partnera EURES, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w oparciu o system, o którym mowa w ust. 1, pod warunkiem że organizacja ta należycie uzasadni, że może wykonywać nie więcej niż dwa spośród zadań wymienionych w art. 12 ust. 2 lit. a), b) i c), ze względu na skalę działalności, zasoby finansowe i charakter zazwyczaj świadczonych przez organizację usług lub strukturę organizacyjną, w tym fakt bycia organizacją nienastawioną na zysk. Organizacja ubiegająca się o uczestnictwo w sieci EURES w charakterze partnera EURES zobowiązuje się w składanym wniosku do spełnienia wszystkich wymogów, którym podlegają partnerzy EURES na mocy niniejszego rozporządzenia i wykonywania przynajmniej jednego z zadań, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. a), b) i c). 5.   Państwa członkowskie dopuszczają organizacje ubiegające się o uczestnictwo w sieci EURES w charakterze członka lub partnera EURES, jeśli spełniają one mające zastosowanie kryteria i wymogi, o których mowa w ust. 2, 3 i 4. 6.   Krajowe urzędy koordynacji informują Europejski Urząd Koordynacji o swoich systemach krajowych, o których mowa w ust. 1, w tym o dodatkowych kryteriach i wymogach, o których mowa w ust. 2, o członkach i partnerach EURES dopuszczonych w oparciu o ten system oraz o każdej odmowie dopuszczenia ze względu na brak zgodności z przepisami zawartymi w załączniku I sekcja 1 pkt 1. Europejski Urząd Koordynacji przekazuje tę informację pozostałym krajowym urzędom koordynacji. 7.   Państwa członkowskie cofają dopuszczenie członków i partnerów EURES w przypadku gdy organizacje te przestają spełniać mające zastosowanie kryteria lub wymogi, o których mowa w ust. 2, 3 i 4. Krajowe urzędy koordynacji informują Europejski Urząd Koordynacji o każdym takim cofnięciu dopuszczenia i o jego powodach. Europejski Urząd Koordynacji przekazuje tę informację pozostałym krajowym urzędom koordynacji. 8.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć wzór na potrzeby opisu systemu krajowego i procedur wymiany między państwami członkowskimi informacji o systemach, o których mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37 ust. 2.