art. 55

Artykuł 55 Symulacje zgodności dla modułów parku energii typu C 1.   Oprócz symulacji zgodności dla modułów parku energii typu B określonych w art. 54, moduły parku energii typu C podlegają ponadto symulacjom zgodności określonym w ust. 2–7. Zamiast przeprowadzania całości lub części tych symulacji właściciel zakładu wytwarzania energii może wykorzystać certyfikaty sprzętu wydane przez upoważniony podmiot certyfikujący, które należy przedstawić właściwemu operatorowi systemu. 2.   W odniesieniu do symulacji w zakresie odpowiedzi w trybie LFSM-U zastosowanie mają następujące wymogi: a) wykazuje się zdolność modułu parku energii do regulowania mocy czynnej przy niskich częstotliwościach zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. c); b) symulację przeprowadza się, symulując zmiany skokowe niskiej częstotliwości i zmiany obciążenia osiągające moc maksymalną, z uwzględnieniem ustawień statyzmu i strefy nieczułości; c) symulację uznaje się za zaliczoną w przypadku, gdy: (i) model symulacyjny modułu parku energii jest zatwierdzony w oparciu o test zgodności w zakresie odpowiedzi w trybie LFSM-U określony w art. 48 ust. 3; oraz (ii) wykazana zostaje zgodność z wymogiem określonym w art. 15 ust. 2 lit. c). 3.   W odniesieniu do symulacji w zakresie odpowiedzi w trybie FSM zastosowanie mają następujące wymogi: a) wykazuje się zdolność modułu parku energii do regulowania mocy czynnej w pełnym zakresie częstotliwości, o którym mowa w art. 15 ust. 2 lit. d); b) symulację przeprowadza się, symulując skoki częstotliwości i zmiany obciążenia wystarczająco duże, aby doprowadzić do odpowiedzi częstotliwościowej mocy czynnej w całym zakresie, z uwzględnieniem ustawień statyzmu i strefy nieczułości; c) symulację uznaje się za zaliczoną w przypadku, gdy: (i) model symulacyjny modułu parku energii jest zatwierdzony w oparciu o test zgodności w zakresie odpowiedzi w trybie FSM określony w art. 48 ust. 4; oraz (ii) wykazana zostaje zgodność z wymogiem określonym w art. 15 ust. 2 lit. d). 4.   W odniesieniu do symulacji w zakresie pracy wyspowej zastosowanie mają następujące wymogi: a) wykazuje się zdolność modułu parku energii do działania podczas pracy wyspowej zgodnie z warunkami określonymi w art. 15 ust. 5 lit. b); b) symulację uznaje za zaliczoną w przypadku, gdy moduł parku energii zmniejsza lub zwiększa generowaną moc czynną od swojego wcześniejszego punktu pracy do dowolnego nowego punktu pracy w ramach wykresu zdolności P-Q i w granicach określonych w art. 15 ust. 5 lit. b), bez odłączenia modułu parku energii od wyspy z powodu wzrostu częstotliwości lub spadku częstotliwości. 5.   W odniesieniu do symulacji w zakresie zdolności do zapewnienia inercji syntetycznej zastosowanie mają następujące wymogi: a) należy wykazać zdolność modelu modułu parku energii do zapewnienia inercji syntetycznej w przypadku zdarzenia o niskiej częstotliwości, jak określono w art. 21 ust. 2 lit. a); b) symulację uznaje się za zaliczoną, jeżeli model wykazuje spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 2. 6.   W odniesieniu do symulacji w zakresie zdolności do generacji mocy biernej zastosowanie mają następujące wymogi: a) moduł parku energii musi wykazać, że może zapewniać zdolność do wyprzedzania i opóźniania generacji mocy biernej, jak określono w art. 21 ust. 3 lit. b) i c); b) symulację uznaje się za zaliczoną, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (i) model symulacyjny modułu parku energii jest zatwierdzony w oparciu o testy zgodności w zakresie zdolności do generacji mocy biernej określone w art. 48 ust. 6; oraz (ii) wykazana zostaje zgodność z wymogami określonymi w art. 21 ust. 3 lit. b) i c). 7.   W odniesieniu do symulacji w zakresie regulacji tłumienia oscylacji mocy zastosowanie mają następujące wymogi: a) model modułu parku energii musi wykazać, że może zapewniać zdolność do tłumienia oscylacji mocy czynnej zgodnie z art. 21 ust. 3 lit. f); b) symulację uznaje się za zaliczoną w przypadku, gdy model wykazuje zgodność z warunkami opisanymi w art. 21 ust. 3 lit. f).