art. 12
32016R0794
Treść przepisu
Artykuł 12
Programy roczne i wieloletnie
1. Zarząd przyjmuje dokument programowy zawierający program wieloletni oraz roczny program prac do dnia 30 listopada każdego roku w oparciu o projekt przedstawiony przez dyrektora wykonawczego z uwzględnieniem opinii Komisji, a w przypadku programu wieloletniego – po zasięgnięciu opinii GWKP. Zarząd przekazuje ten dokument programowy Radzie, Komisji i GWKP.
2. Wieloletni program określa ogólny program strategiczny, w tym cele, oczekiwane wyniki oraz wskaźniki skuteczności. Określa również planowanie zasobów, w tym wieloletni budżet i personel. Obejmuje strategię dotyczącą stosunków z państwami trzecimi oraz organizacjami międzynarodowymi.
Program wieloletni jest realizowany poprzez roczne programy prac i w stosownych przypadkach jest aktualizowany w następstwie rezultatów ocen zewnętrznych i wewnętrznych. Wnioski z tych ocen powinny w stosownych przypadkach znaleźć również odzwierciedlenie w rocznym programie prac na kolejny rok.
3. Roczny program prac określa szczegółowe cele, oczekiwane wyniki oraz wskaźniki skuteczności. Zawiera również opis działań, które mają być finansowane, oraz określa zasoby finansowe i ludzkie przydzielone na każde działanie, zgodnie z zasadami budżetowania i zarządzania zadaniowego. Roczny program prac jest spójny z programem wieloletnim. Jednoznacznie określa on zadania, które zostały dodane, zmienione lub skreślone w stosunku do poprzedniego roku budżetowego.
4. W przypadku, gdy po przyjęciu rocznego programu prac, Europolowi powierza się nowe zadanie, zarząd dokonuje zmiany rocznego programu prac.
5. Wszelkie istotne zmiany w rocznym programie prac przyjmuje się w drodze procedury mającej zastosowanie do przyjęcia pierwotnego rocznego programu prac. Zarząd może przekazać dyrektorowi wykonawczemu uprawnienia do dokonywania mniej istotnych zmian w rocznym programie prac.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy