art. 10

Artykuł 10 Unijna procedura ochronna 1.   W przypadku gdy po zakończeniu procedury określonej w art. 9 ust. 4 i 5 zostaną zgłoszone zastrzeżenia do środka przyjętego przez państwo członkowskie lub Komisja uzna, że środek krajowy jest sprzeczny z prawem Unii, Komisja niezwłocznie konsultuje się z państwami członkowskimi i z dostawcą lub, w stosownych przypadkach, sprzedawcą oraz przeprowadza ocenę środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja postanawia w drodze aktu wykonawczego czy środek krajowy jest uzasadniony, i może zaproponować odpowiedni środek alternatywny. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 18 ust. 2. 2.   Decyzja Komisji jest skierowana do wszystkich państw członkowskich i zostaje niezwłocznie przekazana wszystkim tym państwom oraz zainteresowanemu dostawcy lub sprzedawcy. 3.   W przypadku gdy środek krajowy zostaje uznany za uzasadniony, wszystkie państwa członkowskie podejmują środki konieczne do tego, aby zapewnić wycofanie z ich rynku produktu, który nie spełnia przepisów, i informują o nich Komisję. W przypadku gdy środek krajowy zostaje uznany za nieuzasadniony, państwo członkowskie, którego to dotyczy, cofa go. 4.   W przypadku gdy środek krajowy zostaje uznany za uzasadniony, a niezgodność produktu jest spowodowana brakami w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, Komisja stosuje procedurę określoną w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012. 5.   Środki naprawcze lub ograniczające na podstawie art. 9 ust. 2, 4, 5, 9 lub art. 10 ust. 3 zostaną rozszerzone na wszystkie egzemplarze modeli niezgodnych z przepisami i ich modeli równoważnych z wyjątkiem tych egzemplarzy, co do których dostawca wykaże, że są zgodne z przepisami.