art. 9

Artykuł 9 Procedura na szczeblu krajowym dotycząca produktów stwarzających zagrożenie 1.   W przypadku gdy organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego mają wystarczające powody, by sądzić, że produkt objęty niniejszym rozporządzeniem stanowi zagrożenie dla aspektów ochrony interesu publicznego objętych niniejszym rozporządzeniem, takich jak aspekty środowiskowe i ochrony konsumenta, organy te przeprowadzają ocenę w odniesieniu do tego produktu, uwzględniając wszystkie wymogi dotyczące etykietowania energetycznego mające znaczenie dla danego zagrożenia, a określone w niniejszym rozporządzeniu lub odpowiednich aktach delegowanych. Dostawcy i sprzedawcy współpracują w celu dokonania tej oceny, w razie konieczności, z organami nadzoru rynku. 2.   W przypadku gdy w trakcie oceny, o której mowa w ust. 1, organy nadzoru rynku stwierdzą, że produkt nie spełnia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w odpowiednich aktach delegowanych, niezwłocznie zobowiązują dostawcę lub, w stosownych przypadkach, sprzedawcę do podjęcia wszelkich odpowiednich działań naprawczych, aby dostosować produkt do tych wymogów, w stosownych przypadkach, wycofać produkt z rynku lub, w stosownych przypadkach, wycofać go od użytkowników w rozsądnym terminie ustalonym według uznania tych organów, współmiernym do rodzaju zagrożenia. Art. 21 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 stosuje się do środków, o których mowa w niniejszym ustępie. 3.   W przypadku gdy organy nadzoru rynku uznają, że niezgodność, o której mowa w ust. 2 nie ogranicza się do terytorium ich kraju, informują Komisję i inne państwa członkowskie o wynikach oceny i o działaniach, do których podjęcia zobowiązały dostawcę lub sprzedawcę. 4.   Dostawca lub, w stosownych przypadkach, sprzedawca zapewniają, by w stosunku do wszystkich przedmiotowych produktów udostępnionych przez nich na rynku Unii zostały podjęte wszystkie odpowiednie działania naprawcze lub ograniczające zgodnie z ust. 2. 5.   W przypadku gdy dostawca lub, w stosownych przypadkach, sprzedawca nie podejmie odpowiednich działań naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 2, organy nadzoru rynku przyjmują wszystkie odpowiednie środki tymczasowe w celu zakazania lub ograniczenia dostępności produktu na swoim rynku krajowym, wycofania tego produktu z tego rynku lub wycofania go od użytkowników. 6.   Organy nadzoru rynku niezwłocznie informują Komisję i inne państwa członkowskie o przyjętych środkach zgodnie z ust. 5. Te informacje obejmują wszystkie dostępne szczegóły, w szczególności: a) dane niezbędne do identyfikacji niezgodnego z przepisami produktu; b) pochodzenie produktu; c) rodzaj domniemanej niezgodności oraz powiązane zagrożenie; d) rodzaj i okres obowiązywania przyjętych środków krajowych oraz argumenty przedstawione przez dostawcę lub, w stosownych przypadkach, sprzedawcę. W szczególności organy nadzoru rynku zaznaczają, czy niezgodność jest spowodowana niespełnieniem przez produkt wymogów związanych z aspektami ochrony interesu publicznego określonymi w niniejszym rozporządzeniu czy też brakami w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 13, przyznając domniemanie zgodności. 7.   Państwa członkowskie inne niż państwo członkowskie wszczynające procedurę niezwłocznie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszelkich przyjętych środkach, przekazują wszelkie dodatkowe informacje, którymi dysponują w związku z niezgodnością przedmiotowego produktu, oraz zgłaszają zastrzeżenia, jeżeli nie zgadzają się z notyfikowanym środkiem krajowym. 8.   W przypadku gdy w ciągu 60 dni od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 6, państwa członkowskie ani Komisja nie zgłoszą żadnych zastrzeżeń do środka tymczasowego przyjętego przez państwo członkowskie, środek ten uznaje się za uzasadniony. 9.   Państwa członkowskie zapewniają, by odpowiednie środki ograniczające, takie jak wycofanie produktu z ich rynku, zostały niezwłocznie wprowadzone w stosunku do przedmiotowego produktu.