art. 14

Artykuł 14 Wymiana informacji 1.   W przypadku gdy państwo członkowskie ogłosiło jeden ze stanów kryzysowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, przedsiębiorstwa gazowe, których to dotyczy, codziennie udostępniają właściwemu organowi danego państwa członkowskiego w szczególności następujące informacje: a) dzienne prognozy zapotrzebowania na gaz i dostaw gazu na kolejne trzy dni w milionach metrów sześciennych na dobę (mln m3/dobę); b) wielkość dziennego przepływu gazu we wszystkich transgranicznych punktach wejścia i punktach wyjścia, a także we wszystkich punktach przyłączenia instalacji produkcyjnej, instalacji magazynowej lub terminala LNG do sieci, w milionach metrów sześciennych na dobę (mln m3/dobę); c) wyrażony w dniach okres, przez który zgodnie z szacunkami można zapewnić dostawy gazu dla odbiorców chronionych. 2.   W przypadku stanu nadzwyczajnego w regionie lub w Unii Komisja może zażądać od właściwego organu, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznego przedstawienia co najmniej: a) informacji określonych w ust. 1; b) informacji na temat środków, które właściwy organ planuje podjąć oraz tych, które już wdrożył w celu złagodzenia skutków stanu nadzwyczajnego, oraz informacji na temat ich skuteczności; c) informacji na temat wniosków o wprowadzenie dodatkowych środków przez inne właściwe organy; d) informacji na temat środków wprowadzonych na wniosek innych właściwych organów. 3.   Po zakończeniu stanu nadzwyczajnego właściwy organ, o którym mowa w ust. 1, najszybciej jak to możliwe, nie później jednak niż sześć tygodni po odwołaniu stanu nadzwyczajnego, przedkłada Komisji szczegółową ocenę stanu nadzwyczajnego oraz skuteczności zastosowanych środków, w tym ocenę wpływu stanu nadzwyczajnego na gospodarkę, wpływu na sektor elektroenergetyczny oraz pomocy udzielonej Unii i państwom członkowskim lub uzyskanej od Unii i państw członkowskich. Ocenę tę udostępnia się GKG i uwzględnia w aktualizacjach planów działań zapobiegawczych i planów na wypadek sytuacji nadzwyczajnej. Komisja dokonuje analizy ocen właściwych organów i informuje państwa członkowskie, Parlament Europejski oraz GKG o wynikach tej analizy, podając je w formie zagregowanej. 4.   W należycie uzasadnionych okolicznościach, niezależnie od ogłoszenia stanu nadzwyczajnego, właściwy organ najbardziej dotkniętego państwa członkowskiego może zobowiązać przedsiębiorstwa gazowe do dostarczania informacji, o których mowa w ust. 1, lub dodatkowych informacji niezbędnych do oceny ogólnej sytuacji w zakresie dostaw gazu w danym państwie członkowskim lub w innych państwach członkowskich, w tym informacji zawartych w umowie, innych niż informacje dotyczące cen. Komisja może zwrócić się do właściwych organów o przekazanie jej informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwa gazowe na mocy niniejszego ustępu, o ile te informacje nie zostały już przekazane Komisji. 5.   W przypadku gdy Komisja uzna, że dostawy gazu w Unii lub w części Unii są zagrożone lub istnieje prawdopodobieństwo takiego zagrożenia, które może prowadzić do ogłoszenia jednego ze stanów kryzysowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, może ona zobowiązać zainteresowane właściwe organy do zgromadzenia i przekazania jej informacji niezbędnych do oceny sytuacji w zakresie dostaw gazu. Komisja udostępnia swoją ocenę GKG. 6.   Aby umożliwić właściwym organom i Komisji dokonanie oceny sytuacji w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu na szczeblu krajowym, regionalnym i unijnym, każde przedsiębiorstwo gazowe przekazuje: a) zainteresowanemu właściwemu organowi – następujące szczegółowe informacje na temat umów na dostawy gazu mających wymiar transgraniczny, których okres obowiązywania jest dłuższy niż rok i które dane przedsiębiorstwo gazowe zawarło w celu zakupu gazu: (i) okres obowiązywania umowy; (ii) określone w umowie roczne ilości gazu; (iii) określone w umowie maksymalne dzienne ilości gazu w przypadku stanu alarmowego lub stanu nadzwyczajnego; (iv) określone w umowie punkty dostawy; (v) minimalne dzienne i miesięczne ilości gazu; (vi) warunki wstrzymania dostaw gazu; (vii) wskazanie, czy dana umowa pojedynczo lub łącznie z umowami danego przedsiębiorstwa gazowego z tym samym dostawcą lub z przedsiębiorstwami powiązanymi z tym dostawcą powoduje osiągnięcie progu 28 %, o którym mowa w ust. 6 lit. b), w najbardziej dotkniętym państwie członkowskim lub przekroczenie tego progu; b) właściwemu organowi najbardziej dotkniętego państwa członkowskiego – informacje na temat swoich umów na dostawy gazu na okres dłuższy niż rok, niezwłocznie po ich zawarciu lub zmianie, zawartych lub zmienionych od dnia 1 listopada 2017 r., które pojedynczo lub łącznie z umowami danego przedsiębiorstwa gazowego z tym samym dostawcą lub przedsiębiorstwami powiązanymi z tym dostawcą odpowiadają ekwiwalentowi co najmniej 28 % rocznego zużycia gazu w tym państwie członkowskim obliczonego na podstawie najnowszych dostępnych danych. Ponadto do dnia 2 listopada 2018 r. przedsiębiorstwa gazowe przekazują właściwemu organowi informacje na temat wszystkich obowiązujących umów spełniających te same warunki. Obowiązek przekazywania informacji nie obejmuje informacji dotyczących cen i nie ma zastosowania do zmian dotyczących jedynie cen gazu. Obowiązek przekazywania informacji ma również zastosowanie do wszystkich umów handlowych mających znaczenie dla wykonywania umowy na dostawy gazu, z wyłączeniem informacji dotyczących cen. Właściwy organ przekazuje Komisji w formie zanonimizowanej dane wymienione w akapicie pierwszym lit. a). W przypadku zawierania nowych umów lub wprowadzania zmian w obowiązujących umowach pełny zbiór danych jest przekazywany do końca września danego roku. W przypadku gdy właściwy organ ma wątpliwości, czy dana umowa, o której uzyskał informacje na podstawie akapitu pierwszego lit. b), stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw gazu do państwa członkowskiego lub regionu, powiadamia o tej umowie Komisję. 7.   W przypadkach należycie uzasadnionych potrzebą zagwarantowania przejrzystości kluczowych umów na dostawy gazu mających znaczenie dla bezpieczeństwa dostaw gazu i w przypadku gdy właściwy organ najbardziej dotkniętego państwa członkowskiego lub Komisja uznają, że umowa na dostawy gazu może zagrozić bezpieczeństwu dostaw gazu w państwie członkowskim, regionie lub w Unii, właściwy organ państwa członkowskiego lub Komisja mogą zażądać od przedsiębiorstwa gazowego przedłożenia umowy, z wyłączeniem informacji dotyczących cen, do celów dokonania oceny jej wpływu na bezpieczeństwo dostaw. Żądanie to musi być uzasadnione i może również dotyczyć szczegółów wszelkich innych umów handlowych mających znaczenie dla wykonywania umowy na dostawy gazu, z wyłączeniem informacji dotyczących cen. W uzasadnieniu uwzględnia się proporcjonalność powiązanego obciążenia administracyjnego. 8.   Właściwe organy, które otrzymują informacje na podstawie ust. 6 lit. b) lub ust. 7 niniejszego artykułu, w ciągu trzech miesięcy oceniają otrzymane informacje pod kątem bezpieczeństwa dostaw gazu i przekazują wyniki swojej oceny Komisji. 9.   Właściwy organ uwzględnia informacje uzyskane na podstawie niniejszego artykułu przy opracowywaniu oceny ryzyka, planu działań zapobiegawczych i planu na wypadek sytuacji nadzwyczajnej oraz przy aktualizowaniu tych dokumentów. Komisja może przyjąć opinię, w której proponuje, aby w oparciu o informacje otrzymane na podstawie niniejszego artykułu właściwy organ wprowadził zmiany do ocen ryzyka lub do planów. Zainteresowany właściwy organ dokonuje przeglądu oceny ryzyka i planów, których dotyczy wniosek, zgodnie z procedurą określoną w art. 8 ust. 9. 10.   Do dnia 2 maja 2019 r. państwa członkowskie określą zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń ust. 6 lub 7 niniejszego artykułu przez przedsiębiorstwa gazowe i przyjmą wszelkie środki niezbędne ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. 11.   Na użytek niniejszego artykułu „najbardziej dotknięte państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, w którym strona danej umowy dokonuje największej sprzedaży gazu lub posiada najwięcej odbiorców. 12.   Wszystkie umowy lub informacje umowne otrzymane na podstawie ust. 6 i 7, a także odpowiednie oceny przeprowadzone przez właściwe organy lub Komisję są poufne. Właściwe organy i Komisja zapewniają pełną poufność.