art. 5

Artykuł 5 Obowiązki w zakresie zarządzania ryzykiem 1.   Unijni importerzy minerałów: a) identyfikują i ocenią ryzyko negatywnych skutków w swoim łańcuchu dostaw minerałów na podstawie informacji dostarczonych zgodnie z art. 4, w świetle norm ich polityki łańcucha dostaw, w sposób zgodny z załącznikiem II do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności oraz z zaleceniami w zakresie należytej staranności zawartymi w tych wytycznych; b) wdrażają strategię reagowania na zidentyfikowane czynniki ryzyka, opracowaną tak, aby zapobiegać negatywnym skutkom lub ograniczać je przez: (i) zgłaszanie wyznaczonym w tym celu członkom kadry kierowniczej wyższego szczebla ustaleń z oceny ryzyka w łańcuchu dostaw, jeżeli unijny importer nie jest osobą fizyczną; (ii) przyjęcie środków zarządzania ryzykiem zgodnych z załącznikiem II do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności oraz z zaleceniami w zakresie należytej staranności zawartymi w tych wytycznych, z uwzględnieniem zdolności do wywierania wpływu na dostawców, którzy mogą najskuteczniej zapobiegać zidentyfikowanym czynnikom ryzyka lub ograniczać je, a w razie konieczności do podjęcia działań w celu wywarcia nacisku na tych dostawców, by umożliwić: — kontynuację handlu przy jednoczesnym wprowadzeniu wymiernych działań na rzecz ograniczenia ryzyka, — tymczasowe zawieszenie handlu przy jednoczesnym kontynuowaniu wymiernych działań na rzecz ograniczenia ryzyka, albo — zakończenie współpracy z dostawcą po nieudanych próbach ograniczenia ryzyka; (iii) wdrożenie planu zarządzania ryzykiem; monitorowanie i śledzenie wyników działań mających na celu ograniczenie ryzyka; składanie sprawozdań wyznaczonym do tego celu członkom kadry kierowniczej wyższego szczebla, jeżeli unijny importer nie jest osobą fizyczną, i rozważenie zawieszenia lub zakończenia współpracy z dostawcą po nieudanych próbach ograniczenia ryzyka; (iv) przeprowadzenie dodatkowych ocen stanu faktycznego i ryzyka w odniesieniu do czynników ryzyka wymagających ograniczenia lub w następstwie zmiany okoliczności. 2.   Jeżeli unijny importer minerałów prowadzi działania mające na celu ograniczenie ryzyka, kontynuując lub tymczasowo zawieszając handel, przeprowadza on konsultacje z dostawcami i zainteresowanymi stronami, których działania te dotyczą, w tym z organami administracji lokalnej i centralnej, organizacjami międzynarodowymi lub organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz stronami trzecimi, których działania te dotyczą, a także uzgadnia strategię wymiernego ograniczenia ryzyka w ramach planu zarządzania ryzykiem. 3.   Aby opracować w ramach planu zarządzania ryzykiem strategie ograniczania ryzyka uwzględniające konflikty i wysokie ryzyko, unijni importerzy minerałów opierają się na środkach i wskaźnikach określonych w załączniku III do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności oraz mierzą poziom stopniowej poprawy sytuacji. 4.   Unijni importerzy metali identyfikują i oceniają, zgodnie z załącznikiem II do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności oraz ze szczególnymi zaleceniami zawartymi w tych wytycznych, czynniki ryzyka w swoim łańcuchu dostaw na podstawie dostępnych sprawozdań z audytów przeprowadzonych przez podmiot zewnętrzny w odniesieniu do hut i rafinerii w tym łańcuchu oraz, w stosownych przypadkach, na podstawie oceny praktyk należytej staranności tych hut i rafinerii. Te sprawozdania z audytów muszą być zgodne z art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. W razie braku takich sprawozdań z audytów przeprowadzonych przez podmiot zewnętrzny w hutach i rafineriach w łańcuchu dostaw unijnych importerów metali wskazują oni i oceniają czynniki ryzyka w swoim łańcuchu dostaw w ramach własnego systemu zarządzania ryzykiem. W takich przypadkach unijni importerzy metali zlecają niezależnemu podmiotowi zewnętrznemu przeprowadzenie audytu należytej staranności w swoim łańcuchu dostaw zgodnie z art. 6. 5.   W przypadku gdy unijni importerzy nie są osobami fizycznymi, unijni importerzy metali zgłaszają ustalenia z oceny ryzyka, o której mowa w ust. 4, wyznaczonym do tego celu członkom swojej kadry kierowniczej wyższego szczebla i wdrażają strategię reagowania opracowaną tak, by zapobiegać negatywnym skutkom lub je łagodzić, zgodnie z załącznikiem II do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności oraz ze szczególnymi zaleceniami zawartymi w tych wytycznych.