art. 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1807 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie ram swobodnego przepływu danych nieosobowych w Unii Europejskiej (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

32018R1807

Treść przepisu

Artykuł 5 Dostęp właściwych organów do danych 1.   Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na uprawnienia właściwych organów do żądania lub uzyskiwania dostępu do danych na potrzeby wykonywania ich obowiązków urzędowych zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym. Właściwym organom nie można odmówić dostępu do danych z uwagi na fakt, że dane są przetwarzane w innym państwie członkowskim. 2.   W przypadku gdy po złożeniu wniosku o dostęp do danych użytkownika właściwy organ nie uzyskał dostępu oraz jeśli brak jest specjalnych mechanizmów współpracy przewidzianych w prawie Unii lub umowach międzynarodowych umożliwiających wymianę danych między właściwymi organami różnych państw członkowskich, ten właściwy organ może zwrócić się z wnioskiem o pomoc do właściwego organu innego państwa członkowskiego zgodnie z procedurą określoną w art. 7. 3.   W przypadku gdy wniosek o pomoc pociąga za sobą konieczność uzyskania przez organ, do którego wniosek jest skierowany, dostępu do jakichkolwiek pomieszczeń osoby fizycznej lub prawnej, w tym do jakichkolwiek urządzeń lub środków służących do przetwarzania danych, uzyskanie takiego dostępu musi odbywać się zgodnie z prawem Unii lub krajowym prawem procesowym. 4.   Państwa członkowskie mogą nakładać skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za nieprzestrzeganie obowiązku przekazywania danych, zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym. W przypadku nadużycia praw przez użytkownika państwo członkowskie może, w przypadku gdy jest to uzasadnione koniecznością uzyskania pilnego dostępu do danych oraz przy uwzględnieniu interesów zainteresowanych stron, nałożyć ściśle proporcjonalne środki tymczasowe na tego użytkownika,. Jeżeli środek tymczasowy nakłada obowiązek relokalizacji danych na okres dłuższy niż 180 dni od dnia relokalizacji, zgłaszany jest Komisji w ciągu tych 180 dni. Komisja w najkrótszym możliwym czasie bada środek i jego zgodność z prawem Unii oraz w stosownych przypadkach podejmuje niezbędne środki. Komisja wymienia się informacjami dotyczącymi doświadczenia nabytego w tym zakresie z centralnymi punktami kontaktowymi państw członkowskich, o których mowa w art. 7.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy