art. 21

Artykuł 21 Nośniki niepowtarzalnych identyfikatorów 1.   Niepowtarzalne identyfikatory opakowania jednostkowego koduje się z zastosowaniem co najmniej jednego z niżej wymienionych nośników danych: a) kod kreskowy Data Matrix do odczytu optycznego z wykrywaniem i korekcją błędów równymi lub wyższymi niż Data Matrix ECC200. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 16022:2006 uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze; b) kod QR do odczytu optycznego o zdolności odzyskiwania danych ok. 30 %. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 18004:2015 z korekcją błędów na poziomie H uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze; c) kod DotCode do odczytu optycznego z wykrywaniem i korekcją błędów równymi lub wyższymi niż w algorytmie systemu korekcji błędów Reeda-Solomona, z liczbą znaków kontrolnych (NC) równą trzem plus liczbie znaków danych (ND) podzielonej przez dwa (NC = 3 + ND/2). Kody kreskowe spełniające wymogi specyfikacji ISS DotCode Symbology Specification opublikowanych przez Association for Automatic Identification and Mobility („AIM”) (wersja 3.0, sierpień 2014 r.) uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze. 2.   W przypadku niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego dostarczanych na nośnikach elektronicznych producenci i importerzy odpowiadają za kodowanie niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego zgodnie z ust. 1. 3.   W przypadku niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego dostarczanych na nośnikach fizycznych podmioty wydające identyfikatory odpowiadają za kodowanie kodów wygenerowanych na podstawie art. 8 ust. 2 zgodnie z ust. 1. 4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 producenci i importerzy mogą niezależnie od nośnika danych dodać znacznik czasu w formacie RRMMDDhh czytelnym dla człowieka. 5.   Podmioty gospodarcze kodują niepowtarzalne identyfikatory opakowania zbiorczego z zastosowaniem co najmniej jednego z niżej wymienionych nośników danych: a) kod kreskowy Data Matrix do odczytu optycznego z wykrywaniem i korekcją błędów równymi lub wyższymi niż Data Matrix ECC200. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 16022:2006 uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze; b) kod QR do odczytu optycznego o zdolności odzyskiwania danych ok. 30 %. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 18004:2015 z korekcją błędów na poziomie H uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze; c) kod kreskowy Code 128 do odczytu optycznego z wykrywaniem błędów równym lub wyższym niż wykrywanie, które można uzyskać za pomocą algorytmu opartego na parzystości znaków parzyste/nieparzyste – słupek/spacja i na znaku kontrolnym. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 15417:2007 uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze. 6.   W celu odróżnienia nośników danych, o których mowa w ust. 1 i 5, od innych nośników danych umieszczonych na opakowaniach jednostkowych lub zbiorczych podmioty gospodarcze mogą zamieścić obok takich nośników danych oznaczenie „TTT”.