art. 8

Artykuł 8 Struktura niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego 1.   Każde opakowanie jednostkowe wyrobów tytoniowych jest oznaczane niepowtarzalnym identyfikatorem opakowania jednostkowego. Jest to jak najkrótszy ciąg znaków alfanumerycznych, do 50 znaków. Jest on niepowtarzalny i przypisany do konkretnego opakowania jednostkowego. W jego skład wchodzą następujące elementy danych: a) na pierwszej pozycji znaki alfanumeryczne, które stanowią kod identyfikujący podmiotu wydającego identyfikatory, przyznany zgodnie z art. 3 ust. 4; b) ciąg alfanumeryczny, w przypadku którego ryzyko odgadnięcia jest znikome, a w każdym przypadku niższe niż jeden na dziesięć tysięcy („numer seryjny”); c) kod („kod wyrobu”), pozwalający określić następujące elementy: (i) miejsce produkcji; (ii) zakład produkcji, o którym mowa w art. 16; (iii) maszynę użytą do produkcji wyrobów tytoniowych, o której mowa w art. 18; (iv) opis wyrobu; (v) docelowy rynek sprzedaży detalicznej; (vi) planowaną trasę transportu; (vii) w stosownych przypadkach, importera do Unii; d) na ostatniej pozycji znacznik czasu w formie ciągu ośmiu znaków numerycznych w formacie RRMMDDhh, wskazujący datę i godzinę wytworzenia produktu. 2.   Podmioty wydające identyfikatory są odpowiedzialne za wygenerowanie kodu składającego się z elementów wymienionych w ust. 1 lit. a), b) i c). 3.   Producenci lub importerzy dodają znacznik czasu, o którym mowa w ust. 1 lit. d) do kodu wygenerowanego przez podmiot wydający identyfikatory zgodnie z ust. 2. 4.   Identyfikatory opakowania jednostkowego nie mogą zawierać żadnych innych elementów danych niż te wymienione w ust. 1. Jeżeli podmioty wydające identyfikatory przy generowaniu identyfikatorów opakowania jednostkowego szyfrują lub kompresują dane, informują one państwa członkowskie i Komisję o tym, jakie algorytmy stosują do tego rodzaju szyfrowania i kompresji. Niepowtarzalne identyfikatory opakowania jednostkowego nie mogą być ponownie wykorzystywane.