art. 58

Artykuł 58 Krajowe organy ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa 1.   Każde państwo członkowskie wyznacza na swoim terytorium przynajmniej jeden krajowy organ ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa lub – za zgodą innego państwa członkowskiego – wyznacza przynajmniej jeden krajowy organ ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa ustanowiony na terytorium tego innego państwa członkowskiego jako organ odpowiedzialny za zadania związane z nadzorem w wyznaczającym państwie członkowskim. 2.   Każde państwo członkowskie informuje Komisję o wyznaczonych krajowych organach ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa, a w przypadku gdy państwo członkowskie wyznacza więcej niż jeden organ, informuje ono również Komisję o zadaniach powierzonych każdemu z tych organów. 3.   Bez uszczerbku dla art. 56 ust. 5 lit. a) i art. 56 ust. 6 każdy krajowy organ ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa pozostaje niezależny od jednostek, nad którymi sprawuje nadzór, w zakresie swojej organizacji, decyzji w sprawie finansowania, struktury prawnej i procesu podejmowania decyzji. 4.   Państwa członkowskie zapewniają, by działalność krajowych organów ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa związana z wydawaniem europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa, o których mowa w art. 56 ust. 5 lit. a) i art. 56 ust. 6, była ściśle oddzielona od ich działalności związanej z nadzorem określonej w niniejszym artykule i by oba rodzaje tej działalności były wykonywane niezależnie od siebie. 5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby krajowe organy ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa posiadały odpowiednie zasoby na potrzeby wykonywania swoich uprawnień i wywiązywania się ze swoich zadań w skuteczny i wydajny sposób. 6.   W celu skutecznego wdrożenia niniejszego rozporządzenia zasadnym jest, aby organy te uczestniczyły w pracach ECCG w aktywny, skuteczny, wydajny i bezpieczny sposób. 7.   Krajowe organy ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa: a) nadzorują i egzekwują stosowanie zawartych w europejskich programach certyfikacji bezpieczeństwa na podstawie art. 54 ust. 1 lit. j) zasad monitorowania zgodności produktów ICT, usług ICT i procesów ICT z wymogami europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa wydanych na ich terytoriach, we współpracy z innymi odpowiednimi organami nadzoru rynku; b) monitorują wykonywanie obowiązków wytwórców lub dostawców produktów ICT, usług ICT lub procesów ICT, którzy mają siedzibę na ich terytorium i którzy przeprowadzają ocenę zgodności przez stronę pierwszą, oraz egzekwują takie obowiązki, w szczególności monitorują wykonywanie obowiązków takich wytwórców lub dostawców, które określono w art. 53 ust. 2 i 3 i w odpowiednich europejskich programach certyfikacji cyberbezpieczeństwa, oraz egzekwują takie obwiązki; c) bez uszczerbku dla art. 60 ust. 3 aktywnie wspomagają i wspierają krajowe jednostki akredytujące w monitorowaniu i nadzorowaniu działalności jednostek oceniających zgodność do celów niniejszego rozporządzenia; d) monitorują i nadzorują działalność podmiotów publicznych, o których mowa w art. 56 ust. 5; e) w stosownych przypadkach zezwalają na działalność jednostek oceniających zgodność, zgodnie z art. 60 ust. 3, oraz ograniczają, zawieszają lub cofają istniejące zezwolenia, jeżeli jednostki oceniające zgodność naruszają wymogi niniejszego rozporządzenia; f) rozpatrują skargi osób fizycznych lub prawnych dotyczące europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa wydanych przez krajowe organy ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa, europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa wydanych przez jednostki oceniające zgodność zgodnie z art. 56 ust. 6 lub unijnych deklaracji zgodności wydanych na podstawie art. 53 oraz badają w odpowiednim zakresie przedmiot takich skarg i informują skarżącego w rozsądnym terminie o postępach i wynikach badania; g) przedkładają ENISA i ECCG roczne sprawozdanie z działań przeprowadzonych na podstawie lit. b), c) i d) niniejszego ustępu lub na podstawie ust. 8; h) współpracują z innymi krajowymi organami ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa lub innymi organami publicznymi, w tym poprzez wymianę informacji na temat ewentualnej niezgodności produktów ICT, usług ICT i procesów ICT, z wymogami niniejszego rozporządzenia lub z wymogami określonych europejskich programów certyfikacji cyberbezpieczeństwa; oraz i) monitorują odpowiednie zmiany w dziedzinie certyfikacji cyberbezpieczeństwa. 8.   Każdy krajowy organ ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa ma co najmniej następujące uprawnienia do: a) żądania od jednostek oceniających zgodność, posiadaczy europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa oraz podmiotów, które wydały unijne deklaracje zgodności przekazania wszelkich informacji, których organ ten potrzebuje do wykonywania swoich zadań; b) prowadzenia postępowań, w formie audytów, w stosunku do jednostek oceniających zgodność, posiadaczy europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa i podmiotów, które wydały unijne deklaracje zgodności, w celu weryfikacji przestrzegania przez nie niniejszego tytułu; c) stosowania odpowiednich środków, zgodnie z prawem krajowym, w celu zapewnienia, by jednostki oceniające zgodność, posiadacze europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa i podmioty, które wydały unijne deklaracje zgodności przestrzegali niniejszego rozporządzenia lub zachowywali zgodność z danym europejskim programem certyfikacji cyberbezpieczeństwa; d) uzyskania dostępu do pomieszczeń jednostek oceniających zgodność oraz posiadaczy europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa do celów prowadzenia postępowań zgodnie z prawem procesowym Unii lub państwa członkowskiego; e) cofnięcia, zgodnie z prawem krajowym, europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa wydanych przez krajowe organy ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa lub europejskich certyfikatów cyberbezpieczeństwa wydanych przez jednostki oceniające zgodność zgodnie z art. 56 ust. 6, jeżeli certyfikaty te nie są zgodne z niniejszym rozporządzeniem lub z europejskim programem certyfikacji cyberbezpieczeństwa; f) nakładania kar zgodnie z prawem krajowym, jak przewidziano w art. 65, oraz żądania natychmiastowego zaprzestania naruszeń obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu. 9.   Krajowe organy ds. certyfikacji cyberbezpieczeństwa współpracują ze sobą i z Komisją, w szczególności wymieniając informacje, doświadczenie i dobre praktyki odnoszące się do certyfikacji cyberbezpieczeństwa i kwestii technicznych dotyczących cyberbezpieczeństwa produktów ICT, usług ICT i procesów ICT.