art. 7

Artykuł 7 Współpraca operacyjna na poziomie unijnym 1.   ENISA wspiera współpracę operacyjną pomiędzy państwami członkowskimi, instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii oraz pomiędzy interesariuszami. 2.   ENISA współpracuje na poziomie operacyjnym i tworzy synergię z instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii, w tym z CERT-UE, ze służbami zajmującymi się cyberprzestępczością i z organami nadzoru zajmującymi się ochroną prywatności i danych osobowych, w celu rozwiązywania kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, między innymi poprzez: a) wymianę know-how i najlepszych praktyk; b) zapewnianie doradztwa i wydawanie wytycznych w istotnych kwestiach związanych z cyberbezpieczeństwem; c) dokonywanie, po konsultacji z Komisją, praktycznych ustaleń dotyczących wykonania określonych zadań. 3.   ENISA zapewnia sekretariat sieci CSIRT na podstawie art. 12 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/1148 i w ramach tych obowiązków aktywnie wspiera wymianę informacji i współpracę pomiędzy jej członkami. 4.   ENISA wspiera państwa członkowskie w zakresie współpracy operacyjnej w ramach sieci CSIRT poprzez: a) doradztwo dotyczące tego, w jaki sposób podnosić ich zdolność zapobiegania incydentom, ich wykrywania i reagowania na nie oraz, na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego, zapewnianie doradztwa w związku z konkretnym cyberzagrożeniem; b) pomoc, udzielaną na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego, przy ocenie incydentów mających istotny wpływ poprzez zapewnienie wiedzy fachowej i ułatwianie technicznego postępowania w przypadku takich incydentów, w tym w szczególności poprzez wspieranie dobrowolnej wymiany stosownych informacji i rozwiązań technicznych pomiędzy państwami członkowskimi; c) analizę podatności i incydentów na podstawie publicznie dostępnych informacji lub informacji dobrowolnie przekazanych w tym celu przez państwa członkowskie; oraz d) wsparcie, udzielane na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego, w zakresie technicznych postępowań wyjaśniających ex post dotyczących incydentów mających istotny wpływ w rozumieniu dyrektywy (UE) 2016/1148. Realizując te zadania, ENISA i CERT-UE angażują się w ustrukturyzowaną współpracę w celu czerpania korzyści z efektów synergii i unikania powielania działań. 5.   ENISA organizuje regularnie ćwiczenia w dziedzinie cyberbezpieczeństwa na poziomie unijnym i wspiera państwa członkowskie oraz instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii w organizacji ćwiczeń w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w odpowiedzi na ich wnioski. Takie ćwiczenia w dziedzinie cyberbezpieczeństwa na poziomie unijnym mogą obejmować elementy techniczne, operacyjne lub strategiczne. Raz na dwa lata ENISA organizuje kompleksowe ćwiczenia na dużą skalę. W stosownych przypadkach ENISA wnosi również wkład w sektorowe ćwiczenia w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i pomaga w ich organizacji wspólnie z odpowiednimi organizacjami, które również uczestniczą w ćwiczeniach w dziedzinie cyberbezpieczeństwa na poziomie unijnym. 6.   ENISA, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, przygotowuje regularny pogłębiony raport techniczny o stanie cyberbezpieczeństwa w UE dotyczący incydentów i cyberzagrożeń, w oparciu o dostępne publicznie informacje, własne analizy oraz sprawozdania udostępniane przez, między innymi, zespoły CSIRT państw członkowskich lub pojedyncze punkty kontaktowe ustanowione dyrektywą (UE) 2016/1148, w obu przypadkach przekazywane na zasadzie dobrowolności, EC3 i CERT-UE. 7.   ENISA wnosi wkład w przygotowanie wspólnej reakcji, na poziomie Unii i państw członkowskich, na transgraniczne incydenty lub kryzysy na dużą skalę związane z cyberbezpieczeństwem, głównie poprzez: a) zestawianie i analizowanie raportów ze źródeł krajowych, dostępnych publicznie lub udostępnionych na zasadzie dobrowolności, w celu przyczynienia się do ustalenia wspólnej orientacji sytuacyjnej; b) zapewnienie skutecznego przepływu informacji i wprowadzenie mechanizmów kierowania problemów na wyższy poziom pomiędzy siecią CSIRT a decydentami technicznymi i politycznymi na poziomie unijnym; c) ułatwianie, na wniosek, postępowania technicznego w przypadku takich incydentów lub kryzysów, w tym – w szczególności – poprzez wspieranie dobrowolnego dzielenia się przez państwa członkowskie rozwiązaniami technicznymi; d) wspieranie instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii oraz, na wniosek, państw członkowskich w zakresie komunikacji społecznej w związku z takimi incydentami lub kryzysami; e) testowanie planów współpracy na potrzeby reagowania na takie incydenty lub kryzysy na poziomie unijnym oraz, na wniosek, wspieranie państw członkowskich w testowaniu takich planów na poziomie krajowym.