art. 11

Artykuł 11 Przepisy dotyczące przeprowadzania oceny ryzyka operacyjnego 1.   W ocenie ryzyka operacyjnego: a) opisuje się charakter operacji z użyciem bezzałogowego systemu powietrznego; b) proponuje się odpowiednie cele w zakresie bezpieczeństwa operacji; c) wskazuje się związane z operacją ryzyko na ziemi i w powietrzu, przy czym uwzględnienia się wszystkie poniższe aspekty: (i) stopień, w jakim dana działalność mogłaby zagrażać osobom trzecim lub mieniu na ziemi; (ii) złożoność, osiągi i cechy eksploatacyjne bezzałogowego statku powietrznego, którego to dotyczy; (iii) cel lotu, rodzaj bezzałogowego systemu powietrznego, prawdopodobieństwo kolizji z innymi statkami powietrznymi i klasa wykorzystywanej przestrzeni powietrznej; (iv) rodzaj, skala i złożoność operacji lub działania z użyciem bezzałogowego systemu powietrznego, w tym, w stosownych przypadkach, natężenie i rodzaj ruchu obsługiwanego przez odpowiedzialną organizację lub osobę; (v) zakres, w jakim osoby narażone na ryzyko związane z daną operacją z użyciem bezzałogowego systemu powietrznego są w stanie ocenić to ryzyko i je kontrolować; d) wskazuje się szereg możliwych środków ograniczających ryzyko; e) określa się wymagany poziom solidności wybranych środków ograniczających ryzyko, tak aby operację można było wykonywać w bezpieczny sposób. 2.   Opis operacji z użyciem bezzałogowego systemu powietrznego musi zawierać przynajmniej następujące elementy: a) charakter wykonywanej działalności; b) środowisko operacyjne i obszar geograficzny planowanej operacji, w szczególności gęstość zaludnienia terenu, nad którym wykonywany ma być lot, warunki orograficzne, rodzaje przestrzeni powietrznej, pojemność przestrzeni powietrznej, w której wykonywana będzie operacja, oraz wskazanie pojemności przestrzeni powietrznej, którą zachowano jako niezbędny bufor ryzyka, w tym wymogi operacyjne dotyczące stref geograficznych; c) złożoność operacji, w szczególności wskazanie planowania i wykonania, kompetencji, doświadczenia i składu personelu oraz wymaganych środków technicznych, które zaplanowano na potrzeby wykonania operacji; d) cechy techniczne bezzałogowego systemu powietrznego, w tym jego osiągi w świetle warunków planowanej operacji i, w stosownych przypadkach, jego numer rejestracyjny; e) kompetencje personelu w zakresie wykonywania operacji, w tym skład personelu, jego rola, zakres odpowiedzialności, szkolenie i doświadczenie zdobyte w ostatnim czasie. 3.   W ocenie proponuje się docelowy założony poziom bezpieczeństwa, który musi być równoważny poziomowi bezpieczeństwa w lotnictwie załogowym, mając na względzie szczególne cechy operacji wykonywanych z użyciem bezzałogowych systemów powietrznych. 4.   Wskazania ryzyka obejmuje określenie wszystkich poniższych elementów: a) ryzyko na ziemi związane z operacją, którego to ryzyka nie ograniczono, z uwzględnieniem rodzaju operacji i warunków, w jakich odbywa się operacja, w tym co najmniej następujących kryteriów: (i) VLOS lub BVLOS; (ii) gęstość zaludnienia obszarów, nad którymi wykonywany ma być lot; (iii) przelot nad zgromadzeniami osób; (iv) charakterystyka bezzałogowego statku powietrznego pod względem wymiarów; b) ryzyko w powietrzu związane z operacją, którego to ryzyka nie ograniczono, z uwzględnieniem wszystkich poniższych elementów: (i) dokładna pojemność przestrzeni powietrznej, w której odbędzie się operacja, powiększona o pojemność przestrzeni powietrznej wymaganą na potrzeby procedur awaryjnych; (ii) klasa przestrzeni powietrznej; (iii) wpływ na inny ruch lotniczy i zarządzanie ruchem lotniczym oraz w szczególności: — wysokość, na jakiej ma być wykonywana operacja, — przestrzeń powietrzna kontrolowana a niekontrolowana, — teren lotniska a teren poza lotniskiem, — przestrzeń powietrzna nad obszarami miejskimi a przestrzeń powietrzna nad obszarami wiejskimi, — separacja od pozostałego ruchu. 5.   Przy wskazywaniu możliwych środków ograniczających ryzyko koniecznych do osiągnięcia założonego poziomu bezpieczeństwa uwzględnia się następujące rozwiązania: a) środki ograniczające ryzyko dla osób na ziemi; b) strategiczne ograniczenia operacyjne, jakim podlega operacja z użyciem bezzałogowego systemu powietrznego, a w szczególności: (i) ograniczenie zasięgu obszaru geograficznego, na jakim odbywa się operacja; (ii) ograniczenie długości lub rozkładu przedziału czasowego, w którym odbywa się operacja; c) strategiczne środki ograniczające ryzyko w oparciu o wspólne przepisy regulujące wykonywanie lotów bądź wspólną strukturę przestrzeni powietrznej lub wspólne służby w zakresie przestrzeni powietrznej; d) zdolność do radzenia sobie z możliwymi niekorzystnymi warunkami operacyjnymi; e) czynniki organizacyjne, takie jak procedury operacyjne i procedury konserwacji opracowane przez operatora bezzałogowego systemu powietrznego oraz procedury konserwacji zgodne z instrukcją użytkownika udostępnioną przez producenta; f) poziom kompetencji i wiedzy fachowej personelu zaangażowanego w zapewnienie bezpieczeństwa lotu; g) ryzyko błędu ludzkiego przy stosowaniu procedur operacyjnych; h) cechy konstrukcyjne i osiągi bezzałogowego systemu powietrznego, w szczególności: (i) dostępność środków ograniczających ryzyko kolizji; (ii) dostępność systemów ograniczających energię przy uderzeniu lub łamliwość bezzałogowego statku powietrznego; (iii) konstrukcja bezzałogowego systemu powietrznego zgodna z uznanymi normami oraz konstrukcja minimalizująca skutki ewentualnej awarii. 6.   Solidność proponowanych środków ograniczających ryzyko ocenia się, aby ustalić, czy są one współmierne do celów w zakresie bezpieczeństwa oraz ryzyka, jakie stwarza planowana operacja, w szczególności, aby zapewnić bezpieczeństwo każdego etapu operacji.