art. 4

Artykuł 4 Procedura 1.   W przypadku gdy państwo członkowskie otrzyma wniosek o wydanie unijnego TDP, możliwie jak najszybciej i nie później niż dwa dni robocze po otrzymaniu wniosku, przeprowadza konsultacje z państwem członkowskim obywatelstwa zgodnie z art. 10 ust. 2 dyrektywy (UE) 2015/637 w celu zweryfikowania obywatelstwa i tożsamości wnioskodawcy. 2.   Państwo członkowskie udzielające pomocy przekazuje państwu członkowskiemu obywatelstwa wszystkie istotne informacje, w tym: a) imię (imiona) i nazwisko, obywatelstwo, datę urodzenia i płeć wnioskodawcy; b) wizerunek twarzy wnioskodawcy utrwalony przez organy państwa członkowskiego udzielającego pomocy w momencie złożenia wniosku lub, wyłącznie w przypadku gdy nie jest to wykonalne, zeskanowane lub cyfrowe zdjęcie wnioskodawcy, na podstawie norm określonych w części 3 dokumentu Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) nr 9303 dotyczącego dokumentów podróży do odczytu maszynowego (wydanie siódme, 2015) (zwanych dalej „dokumentem ICAO nr 9303”); c) kopię lub skan wszelkich dostępnych środków identyfikacji, takich jak dowód tożsamości lub prawo jazdy, oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj i numer zastąpionego dokumentu oraz krajowy numer rejestracji lub numer ubezpieczenia społecznego. 3.   Możliwie jak najszybciej i nie później niż trzy dni robocze po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 2, państwo członkowskie obywatelstwa odpowiada na konsultacje zgodnie z art. 10 ust. 3 dyrektywy (UE) 2015/637 oraz potwierdza, czy wnioskodawca jest jego obywatelem. Jeżeli państwo członkowskie obywatelstwa nie jest w stanie udzielić odpowiedzi w terminie trzech dni roboczych, informuje o tym w tym terminie państwo członkowskie udzielające pomocy i podaje spodziewany termin udzielenia odpowiedzi. Państwo członkowskie udzielające pomocy informuje o tym wnioskodawcę. Po potwierdzeniu obywatelstwa wnioskodawcy państwo członkowskie udzielające pomocy przekazuje wnioskodawcy unijny TDP możliwie jak najszybciej i nie później niż dwa dni robocze po otrzymaniu potwierdzenia. 4.   Jeżeli państwo członkowskie obywatelstwa sprzeciwia się wydaniu unijnego TDP jednemu ze swoich obywateli, informuje o tym państwo członkowskie udzielające pomocy. W tym przypadku unijnego TDP nie wydaje się i państwo członkowskie obywatelstwa przejmuje odpowiedzialność za zapewnienie ochrony konsularnej swojemu obywatelowi zgodnie ze swoimi zobowiązaniami prawnymi i praktyką. Państwo członkowskie udzielające pomocy odpowiednio informuje o tym wnioskodawcę, w ścisłym porozumieniu z państwem członkowskim obywatelstwa. 5.   W uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą przekroczyć terminy określone w ust. 1 i 3. 6.   W wyjątkowo nagłych przypadkach państwo członkowskie udzielające pomocy może wydać unijny TDP bez uprzedniej konsultacji z państwem członkowskim obywatelstwa. Przed jego wydaniem państwo członkowskie udzielające pomocy musi wyczerpać dostępne środki komunikacji z państwem członkowskim obywatelstwa. Państwo członkowskie udzielające pomocy możliwie jak najszybciej powiadamia państwo członkowskie obywatelstwa o wydaniu unijnego TDP oraz o tożsamości osoby, której wydano unijny TDP. Powiadomienie to musi zawierać wszystkie dane, które zostały zawarte w unijnym TDP. 7.   Organ państwa członkowskiego wydający unijny TDP przechowuje kopię lub skan każdego wydanego unijnego TDP oraz przesyła drugą kopię lub drugi skan tego dokumentu państwu członkowskiemu obywatelstwa wnioskodawcy. 8.   W momencie dotarcia do miejsca docelowego odbiorca unijnego TDP jest proszony o zwrócenie tego dokumentu, niezależnie od tego, czy ten unijny TDP utracił ważność czy nie. 9.   Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające standardowy formularz wniosku o unijny TDP, który zawiera informacje na temat obowiązku zwrotu unijnego TDP po przybyciu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 2.