art. 19

Artykuł 19 Bezpośrednie przeprowadzanie dowodu przez sąd wzywający 1.   Jeżeli sąd występuje z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu bezpośrednio w innym państwie członkowskim, przekazuje wniosek jednostce centralnej lub właściwemu organowi tego państwa członkowskiego przy użyciu formularza L zawartego w załączniku I. 2.   Bezpośrednie przeprowadzenie dowodu jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy może nastąpić dobrowolnie i bez użycia środków przymusu. Jeżeli bezpośrednie przeprowadzenie dowodu wymaga przesłuchania osoby, sąd wzywający informuje tę osobę, że przeprowadzenie dowodu jest dobrowolne. 3.   Bezpośredniego przeprowadzenia dowodu dokonuje sędzia lub jakakolwiek inna osoba, na przykład biegły, wyznaczeni zgodnie z prawem państwa członkowskiego sądu wzywającego. 4.   Jednostka centralna lub właściwy organ wezwanego państwa członkowskiego zawiadamiają sąd wzywający w terminie 30 dni od wpływu wniosku o bezpośrednie przeprowadzenie dowodu, przy użyciu formularza M zawartego w załączniku I, o wyrażeniu zgody na wniosek oraz, w razie potrzeby, informują sąd wzywający o warunkach, na jakich ma nastąpić bezpośrednie przeprowadzenie dowodu zgodnie z prawem ich państwa członkowskiego. Jednostka centralna lub właściwy organ mogą wyznaczyć sąd swojego państwa członkowskiego, który ma uczestniczyć w bezpośrednim przeprowadzeniu dowodu w celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszego artykułu i spełnienia warunków, na jakich ma nastąpić bezpośrednie przeprowadzenie dowodu. 5.   W przypadku gdy sąd wzywający nie otrzyma w terminie 30 dni od potwierdzenia odbioru wniosku o bezpośrednie przeprowadzenie dowodu zawiadomienia o wyrażeniu zgody na wniosek, może wysłać przypomnienie do jednostki centralnej lub właściwego organu wezwanego państwa członkowskiego. Jeżeli sąd wzywający nie otrzyma odpowiedzi w terminie 15 dni od potwierdzenia odbioru przypomnienia, uznaje się, że zgoda na wniosek o bezpośrednie przeprowadzenie dowodu została wyrażona. Jednak w nadzwyczajnych okolicznościach, w których jednostka centralna lub właściwy organ nie mogły odnieść się do wniosku w terminie następującym po otrzymaniu przypomnienia, wyjątkowo, po upływie tego terminu, nadal można, w dowolnym momencie, powołać się na powody odmowy bezpośredniego przeprowadzenia dowodu, aż do faktycznego bezpośredniego przeprowadzenia dowodu. 6.   Jednostka centralna lub właściwy organ wezwanego państwa członkowskiego mogą wyznaczyć sąd swojego państwa członkowskiego do udzielenia praktycznej pomocy w bezpośrednim przeprowadzeniu dowodu. 7.   Jednostka centralna lub właściwy organ wezwanego państwa członkowskiego mogą odmówić bezpośredniego przeprowadzenia dowodu, tylko jeżeli: a) nie jest on objęty zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia; b) nie zawiera on wszystkich niezbędnych informacji, o których mowa w art. 5; lub c) bezpośrednie przeprowadzenie dowodu, którego dotyczy wniosek, jest sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa ich państwa członkowskiego. 8.   Z zastrzeżeniem warunków określonych zgodnie z ust. 4 sąd wzywający dokonuje bezpośredniego przeprowadzenia dowodu zgodnie z prawem swojego państwa członkowskiego.