art. 32

Artykuł 32 Nabywanie przez osoby prywatne 1.   Podatek akcyzowy od wyrobów akcyzowych nabywanych przez osoby prywatne na użytek własny i przewożonych przez te osoby prywatne z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wymagalny tylko w państwie członkowskim, w którym wyroby akcyzowe zostały nabyte. 2.   W celu ustalenia, czy wyroby akcyzowe, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone na użytek własny danej osoby prywatnej, państwa członkowskie biorą pod uwagę w szczególności następujące okoliczności: a) status handlowy posiadacza wyrobów akcyzowych i przyczyny ich posiadania; b) lokalizację wyrobów akcyzowych lub, w razie potrzeby, środek transportu; c) wszelkie dokumenty odnoszące się do wyrobów akcyzowych; d) rodzaj wyrobów akcyzowych; e) ilość wyrobów akcyzowych. 3.   Na użytek stosowania ust. 2 lit. e) państwa członkowskie mogą ustalić orientacyjne poziomy wyłącznie jako formę dowodu. Te poziomy orientacyjne nie mogą być niższe niż: a) dla wyrobów tytoniowych: — papierosy: 800 sztuk, — cygaretki (cygara ważące nie więcej niż 3 g każde): 400 sztuk, — cygara: 200 sztuk, — tytoń do palenia: 1,0 kg; b) dla napojów alkoholowych: — napoje spirytusowe: 10 l, — produkty pośrednie: 20 l, — wina: 90 l (w tym maksymalnie 60 l win musujących), — piwa: 110 l. 4.   Państwa członkowskie mogą także ustalić, że podatek akcyzowy staje się wymagalny w państwie członkowskim konsumpcji w przypadku nabycia olejów mineralnych już dopuszczonych do konsumpcji w innym państwie członkowskim, jeżeli takie produkty są przewożone przy wykorzystaniu nietypowych środków transportu przez osoby prywatne lub w ich imieniu. Na użytek niniejszego ustępu „nietypowy środek transportu” oznacza transport paliw inaczej niż w zbiornikach paliwowych pojazdów lub w stosownych pojemnikach zapasowych oraz transport płynnych wyrobów grzewczych inaczej niż za pomocą cystern używanych w imieniu podmiotów gospodarczych. Sekcja 2 Procedura, którą należy stosować przy przemieszczaniu wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i przemieszczanych na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia ich tam do celów handlowych