art. 11

Artykuł 11 Wkłady do instrumentu w postaci gwarancji państw członkowskich 1.   Państwa członkowskie mogą wnosić wkład do instrumentu poprzez ustanowienie kontrgwarancji w odniesieniu do ryzyka ponoszonego przez Unię. 2.   Wkładów państw członkowskich udziela się w postaci nieodwołalnych, bezwarunkowych gwarancji uruchamianych na żądanie. 3.   Komisja zawiera z państwem członkowskim wnoszącym wkład umowę w sprawie nieodwołalnej, bezwarunkowej gwarancji uruchamianej na żądanie, o której mowa w ust. 2. W takich umowach określa się warunki płatności. 4.   Wysokość gwarancji, do których uruchomienia zostały wezwane państwa członkowskie, ustala się proporcjonalnie do względnego udziału poszczególnych państw członkowskich w dochodzie narodowym brutto Unii, o którym mowa w art. 12 ust. 1. W przypadku gdy państwo członkowskie nie wywiąże się, w całości lub w części, z uruchomienia gwarancji, do którego zostało wezwane, w określonym terminie, Komisja, aby pokryć część odpowiadającą temu państwu członkowskiemu, ma prawo wystąpić z dodatkowymi wezwaniami do uruchomienia gwarancji do pozostałych państw członkowskich. Takie wezwania muszą być proporcjonalne do względnego udziału każdego z pozostałych państw członkowskich w dochodzie narodowym brutto Unii, o którym mowa w art. 12 ust. 1, oraz dostosowane bez uwzględniania względnego udziału danego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie, które nie wywiązało się z uruchomienia gwarancji, do której zostało wezwane, nadal pozostaje zobowiązane do jej wypłaty. Pozostałym państwom członkowskim wypłaca się zwrot dodatkowych wkładów z kwot odzyskanych przez Komisję od danego państwa członkowskiego. Gwarancja, do której uruchomienia zostało wezwane państwo członkowskie, w każdych okolicznościach jest ograniczona do ogólnej kwoty gwarancji zapewnionej przez to państwo członkowskie na mocy umowy, o której mowa w ust. 3. 5.   Oczekuje się, że przed wezwaniem do uruchomienia gwarancji przez państwa członkowskie Komisja, według własnego uznania i na własną odpowiedzialność jako instytucja Unii, której powierzono wykonanie budżetu ogólnego Unii zgodnie z art. 317 TFUE, przeanalizuje możliwości wykorzystania marginesu dostępnego w ramach pułapu zasobów własnych dla środków na płatności w zakresie, w jakim uzna to za zrównoważone, z uwzględnieniem między innymi zobowiązań warunkowych Unii ogółem, w tym w ramach instrumentu wsparcia bilansu płatniczego ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 332/2002) i stabilności budżetu ogólnego Unii. Taka analiza nie może wpływać na nieodwołalny i bezwarunkowy charakter gwarancji oraz fakt, że są one uruchamiane na wezwanie, jak przewidziano w ust. 2. W ramach wezwania do uruchomienia gwarancji Komisja informuje państwa członkowskie o zakresie, w jakim dostępny margines został wykorzystany. 6.   Kwoty wynikające z wezwań do uruchomienia gwarancji, o których mowa w ust. 2, stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel w odniesieniu do instrumentu zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.