art. 7

Artykuł 7 Warunkowy dostęp do zasobów 1.   W przypadku gdy państwo członkowskie nie zobowiązało się do realizacji celu zakładającego osiągnięcie przez Unię neutralności klimatycznej do roku 2050, udostępnia się na programowanie i włącza do priorytetów tylko 50 % rocznych alokacji dla tego państwa członkowskiego określonych zgodnie z art. 3 ust. 4 i art. 4 ust. 3. W drodze odstępstwa od art. 10 ust. 1 niniejszego rozporządzenia pozostałe 50 % rocznych alokacji nie jest włączane do priorytetów. W takim przypadku w programach wspieranych z FST i przedłożonych zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) 2021/1060 uwzględnia się tylko 50 % rocznych alokacji FST w tabeli, o której mowa w art. 22 ust. 3 lit. g) ppkt (ii) tego rozporządzenia. W tabeli, o której mowa w art. 22 ust. 3 lit. g) ppkt (i) tego rozporządzenia, wskazuje się osobno alokacje dostępne na programowanie i alokacje, które nie są objęte programowaniem. 2.   Komisja zatwierdza programy zawierające priorytet FST lub zmiany takich programów, tylko w przypadku gdy spełnione są wymogi określone w objętej programowaniem części alokacji zgodnie z ust. 1. 3.   Jak tylko państwo członkowskie zobowiąże się do realizacji celu zakładającego osiągnięcie przez Unię neutralności klimatycznej do roku 2050, może ono przedłożyć wniosek o zmianę każdego programu wspieranego z FST zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1060 oraz uwzględnić alokacje nieobjęte programowaniem, które nie zostały umorzone. 4.   Zobowiązania budżetowe są zaciągane na podstawie tabeli, o której mowa w art. 22 ust. 3 lit. g) ppkt (i) rozporządzenia (UE) 2021/1060. Zobowiązań dotyczących alokacji nieobjętych programowaniem nie można wykorzystywać na płatności ani nie uwzględnia się ich w podstawie obliczeń płatności zaliczkowych zgodnie z art. 90 tego rozporządzenia, dopóki nie zostaną one udostępnione na programowanie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu. Na zasadzie odstępstwa od art. 105 rozporządzenia (UE) 2021/1060, w przypadku gdy dane państwo członkowskie do dnia 31 grudnia każdego roku począwszy od 2022 r. nie zobowiąże się do realizacji celu zakładającego osiągnięcie przez Unię neutralności klimatycznej do roku 2050, zobowiązania budżetowe na rok poprzedni dotyczące alokacji nieobjętych programowaniem zostają umorzone w całości w roku następnym.