art. 13

Artykuł 13 Programy państw członkowskich 1.   Każde państwo członkowskie zapewnia, aby priorytety ujęte w jego programach były spójne z unijnymi priorytetami i wyzwaniami w obszarze bezpieczeństwa i im odpowiadały oraz były w pełni zgodne z odpowiednim unijnym dorobkiem prawnym i uzgodnionymi priorytetami Unii. Przy określaniu priorytetów swoich programów państwa członkowskie zapewniają, aby ich programy odpowiednio uwzględniały środki wykonawcze wymienione w załączniku II. Komisja ocenia programy państw członkowskich zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) 2021/1060. 2.   Do celów ust. 1 oraz bez uszczerbku dla ust. 3 niniejszego artykułu każde z państw członkowskich przydziela: a) co najmniej 10 % zasobów przydzielonych na podstawie art. 10 ust. 1 na cel szczegółowy określony w art. 3 ust. 2 lit. a); oraz b) co najmniej 10 % zasobów przydzielonych na podstawie art. 10 ust. 1 na cel szczegółowy określony w art. 3 ust. 2 lit. b). 3.   Państwo członkowskie może przydzielić mniej niż minimalną wielkość procentową, o której mowa w ust. 2, tylko wówczas, gdy przedstawi w swoim programie szczegółowe wyjaśnienie powodów, dla których przydzielenie zasobów poniżej tego poziomu nie zagraża osiągnięciu danego celu. 4.   Komisja zapewnia, aby wiedza i doświadczenie właściwych agencji zdecentralizowanych były uwzględniane przy opracowywaniu programów państw członkowskich, na wczesnym etapie i w odpowiednim czasie. 5.   Aby uniknąć nakładania się działań, państwa członkowskie konsultują się z właściwymi organami i jednostkami organizacyjnymi Unii w odniesieniu do planowania swoich działań, w szczególności podczas wdrażania działań operacyjnych w ramach cyklu polityki UE/EMPACT lub działań koordynowanych przez Wspólną Grupę Zadaniową ds. Przeciwdziałania Cyberprzestępczości (J-CAT), oraz w sprawie planowania działań szkoleniowych. 6.   W stosownych przypadkach Komisja może włączyć właściwe agencje zdecentralizowane w realizację zadań związanych z monitorowaniem i ewaluacją określonych w sekcji 5, w szczególności w celu zapewnienia zgodności działań realizowanych przy wsparciu z Funduszu z odpowiednim unijnym dorobkiem prawnym i uzgodnionymi priorytetami Unii. 7.   Maksymalnie 35 % alokacji na program państwa członkowskiego może być wykorzystane na zakup sprzętu, środków transportu lub budowę obiektów istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa. Pułap ten można przekroczyć tylko w należycie uzasadnionych przypadkach. 8.   W swoich programach państwa członkowskie uwzględniają przede wszystkim: a) uzgodnione priorytety unijne oraz unijny dorobek prawny w obszarze bezpieczeństwa, w szczególności sprawną wymianę istotnych i dokładnych informacji, a także wdrażanie komponentów ram interoperacyjności unijnych systemów informacyjnych; b) zalecenia mające skutki finansowe, przygotowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1053/2013 i wchodzące w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia; c) stwierdzone w przypadku danego kraju niedociągnięcia mające skutki finansowe stwierdzone w ramach ocen potrzeb, takich jak zalecenia wydane w ramach europejskiego semestru dotyczące obszaru korupcji. 9.   W razie konieczności w programie zainteresowanego państwa członkowskiego wprowadza się zmiany zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) 2021/1060, aby uwzględnić zalecenia, o których mowa w ust. 8 lit. b) niniejszego artykułu. 10.   W swoich programach państwa członkowskie realizują w szczególności działania wymienione w załączniku IV. Aby uwzględnić nieprzewidziane lub nowe okoliczności oraz zapewnić skuteczne wdrażanie finansowania, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 32 dotyczących zmiany załącznika IV. 11.   W każdym przypadku gdy państwo członkowskie postanawia realizować– przy wsparciu z Funduszu – projekt z państwem trzecim, w państwie trzecim lub dotyczący państwa trzeciego, konsultuje się z Komisją przed zatwierdzeniem projektu. 12.   Programowanie, o którym mowa w art. 22 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/1060, opiera się na rodzajach interwencji określonych w tabeli 2 zamieszczonej w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia i obejmuje orientacyjny podział zaprogramowanych zasobów finansowych według rodzaju interwencji w ramach każdego celu szczegółowego określonego w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.