art. 12

Artykuł 12 Informacja, komunikacja i promocja 1.   Państwa członkowskie podają informacje o pochodzeniu finansowania unijnego i zapewniają jego wyeksponowanie oraz podkreślają unijną wartość dodaną interwencji, dostarczając spójnych, skutecznych i ukierunkowanych informacji przeznaczonych dla różnych grup odbiorców, w tym ukierunkowanych informacji dla beneficjentów, władz lokalnych i regionalnych, partnerów społecznych, mediów i opinii publicznej. Państwa członkowskie wykorzystują symbol UE zgodnie z załącznikiem IX do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów na lata 2021–2027”) wraz ze zwykłym oświadczeniem o źródłach finansowania „współfinansowano przez Unię Europejską”. 2.   Komisja prowadzi i regularnie uaktualnia stronę internetową dostępną we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii, zawierającą aktualne informacje na temat EFG, wskazówki dotyczące składania wniosków, przykłady instrumentów kwalifikowalnych i regularnie aktualizowany wykaz punktów kontaktowych w państwach członkowskich, jak również informacje dotyczące przyjętych i odrzuconych wniosków, a także roli Parlamentu Europejskiego i Rady w procedurze budżetowej. 3.   Komisja wspiera szerokie upowszechnianie istniejących najlepszych praktyk oraz prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne w celu zwiększenia świadomości obywateli Unii i pracowników unijnych, w tym osób mających trudności z dostępem do informacji, na temat EFG. Państwa członkowskie zapewniają, by materiały związane z komunikacją i eksponowaniem były udostępniane na wniosek instytucjom, organom lub agencjom Unii i aby Unii udzielano nieodpłatnej, niewyłącznej i nieodwołalnej licencji na korzystanie z takich materiałów oraz wcześniej istniejących praw związanych z taką licencją, w celu promocji EFG lub w związku ze sprawozdawczością na temat wykorzystania budżetu Unii. Obowiązek ten nie stanowi wymogu dla państw członkowskich do poniesienia znacznych dodatkowych kosztów ani znacznego obciążenia administracyjnego. Licencja przyznaje Unii prawa określone w załączniku I. 4.   Zasoby przeznaczone na działania komunikacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia przyczyniają się również do zapewniania komunikacji instytucjonalnej na temat priorytetów politycznych Unii, pod warunkiem że takie priorytety są powiązane z celami określonymi w art. 2.