art. 2

Artykuł 2 Definicje 1.   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a) „wykonawca” oznacza wykonawcę zdefiniowanego w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; b) „towary” oznaczają towary, o których mowa w przedmiocie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz w specyfikacji danego zamówienia, ale nie obejmują żadnych nakładów, materiałów ani składników włączonych do dostarczanych towarów; c) „wartość szacunkowa” oznacza wartość szacunkową zamówienia obliczoną zgodnie z dyrektywami 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; d) „korekta punktacji” oznacza względne obniżenie punktacji oferty o określony procent, w wyniku jej oceny przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, na podstawie kryteriów udzielenia zamówienia określonych w odpowiednich dokumentach zamówienia publicznego. W przypadkach gdy jedynym kryterium udzielenia zamówienia jest cena lub koszt, korekta punktacji oznacza względne podniesienie, do celów oceny ofert, ceny oferowanej przez oferenta o określony procent; e) „dowody” oznaczają wszelkie informacje, zaświadczenia, dokumenty potwierdzające lub oświadczenia, które mają na celu wykazanie zgodności ze zobowiązaniami określonymi w art. 8, takie jak: (i) dokumenty potwierdzające, że towary pochodzą z Unii lub z państwa trzeciego; (ii) opis procesów produkcyjnych, w tym próbki, opisy lub fotografie towarów, które mają być dostarczone; (iii) wyciąg z odpowiednich rejestrów lub sprawozdań finansowych dotyczących pochodzenia usług, w tym numer identyfikacyjny podatku od wartości dodanej (VAT); f) „instytucja zamawiająca” oznacza instytucję zamawiającą zdefiniowaną w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; g) „podmiot zamawiający” oznacza podmiot zamawiający zdefiniowany w dyrektywach 2014/23/UE i 2014/25/UE; h) „zainteresowana strona” oznacza każdą osobę lub podmiot, na których interes może mieć wpływ środek lub praktyka państwa trzeciego, takie jak przedsiębiorstwa, związki przedsiębiorstw lub główne organizacje międzybranżowe reprezentujące partnerów społecznych na poziomie Unii; i) „środek lub praktyka państwa trzeciego” oznacza wszelkie ustawowe, regulacyjne lub administracyjne środki, procedury lub praktyki, lub ich połączenie, przyjęte lub utrzymywane przez organy publiczne lub poszczególne instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w państwie trzecim, na jakimkolwiek poziomie, które powodują poważne i powtarzające się ograniczenia dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych i koncesji tego państwa trzeciego; j) „środek IZM” oznacza środek przyjęty przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ograniczający dostęp wykonawców, towarów lub usług pochodzących z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych lub koncesji w obszarze zamówień nieobjętych zobowiązaniami; k) „zamówienie nieobjęte zobowiązaniami” oznacza postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na towary, usługi lub koncesje, w odniesieniu do którego Unia nie podjęła zobowiązań dotyczących dostępu do rynku w ramach umowy międzynarodowej w dziedzinie zamówień publicznych lub koncesji; l) „zamówienia” oznaczają zamówienia publiczne zdefiniowane w dyrektywie 2014/24/UE, koncesje zdefiniowane w dyrektywie 2014/23/UE oraz zamówienia na dostawy, roboty budowlane i usługi zdefiniowane w dyrektywie 2014/25/UE; m) „oferent” oznacza oferenta zdefiniowanego w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; n) „państwo” oznacza każde państwo lub odrębne terytorium celne, przy czym termin taki pozostaje bez konsekwencji dla kwestii suwerenności; o) „podwykonawstwo” oznacza organizację wykonania części zamówienia przez stronę trzecią i nie obejmuje zwykłej dostawy towarów lub części niezbędnych do świadczenia usługi. 2.   Do celów niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem jego art. 6 ust. 3 i 7, realizację robót budowlanych lub obiektu budowlanego w rozumieniu dyrektyw 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE uznaje się za świadczenie usługi.