art. 19

Artykuł 19 Powiadamianie o zagrożeniu 1.   Właściwe organy krajowe lub Komisja powiadamiają o zagrożeniu za pośrednictwem EWRS, w przypadku gdy pojawienie się lub rozwój poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia spełnia wszystkie następujące kryteria: a) ma charakter nadzwyczajny lub niespodziewany dla danego miejsca i czasu, powoduje bądź może powodować znaczną zachorowalność lub umieralność u ludzi, rozwija się szybko bądź może rozwijać się szybko, lub wykracza bądź może wykraczać poza krajowe możliwości reagowania; b) oddziałuje lub może oddziaływać na więcej niż jedno państwo członkowskie; oraz c) wymaga lub może wymagać skoordynowanych działań na poziomie Unii. 2.   W przypadku gdy właściwe organy krajowe powiadomią WHO o wydarzeniach, które mogą stanowić stany zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, i w przypadku braku pełnej interoperacyjności między systemem powiadomień WHO a EWRS, organy te przekazują równocześnie powiadomienie o zagrożeniu za pośrednictwem EWRS, pod warunkiem że dane zagrożenie należy do zagrożeń, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. 3.   Powiadamiając o zagrożeniu, właściwe organy krajowe i Komisja natychmiast przekazują za pośrednictwem EWRS dostępne istotne informacje będące w ich posiadaniu, które mogą być przydatne do celów koordynowania reagowania, takie jak: a) rodzaj i pochodzenie danego czynnika; b) data i miejsce zdarzenia lub wystąpienia ogniska choroby; c) sposoby przenoszenia lub rozprzestrzeniania; d) dane toksykologiczne; e) metody wykrywania i potwierdzania; f) zagrożenia zdrowia publicznego; g) środki ochrony zdrowia publicznego, jakie zostały podjęte lub jakie mają zostać podjęte na poziomie krajowym; h) środki inne niż środki ochrony zdrowia publicznego, w tym środki wielosektorowe; i) czy istnieje pilne zapotrzebowanie na medyczne środki przeciwdziałania lub niedobór takich środków; j) wnioski i oferty dotyczące transgranicznej pomocy w przypadku stanu zagrożenia, na przykład dotyczące przenoszenia pacjentów lub udostępniania pracowników służby zdrowia między państwami członkowskimi, zwłaszcza na obszarach transgranicznych w sąsiadujących regionach; k) dane osobowe niezbędne w celu ustalenia osób z kontaktu, zgodnie z art. 28; l) inne informacje istotne z punktu widzenia danego poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia. 4.   Komisja udostępnia właściwym organom krajowym za pośrednictwem EWRS informacje, które mogą być przydatne do celów koordynowania reagowania, o którym mowa w art. 21, w tym informacje na temat poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia i środków ochrony zdrowia publicznego odnoszących się do poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, przekazywane już za pośrednictwem systemów szybkiego ostrzegania i systemów informacyjnych utworzonych na mocy innych przepisów prawa unijnego lub Traktatu Euratom. 5.   Państwa członkowskie aktualizują informacje, o których mowa w ust. 3, w miarę jak zyskują dostęp do nowych danych.