art. 1

Artykuł 1 Zakres stosowania 1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących kategorii pomocy: a) pomoc na rzecz mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP): (i) prowadzących działalność w sektorze rolnictwa, tj. zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 14, 15, 16, 18, 23 i 25–31, które mają zastosowanie wyłącznie do MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych; (ii) prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą na obszarach wiejskich wykraczającą poza zakres art. 42 Traktatu, o ile taka pomoc jest przyznawana zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2115 i jest albo współfinansowana przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) albo przyznawana w ramach dodatkowego finansowania krajowego do takich współfinansowanych środków. Na zasadzie odstępstwa niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do pomocy dla gmin będących beneficjentami, bezpośrednio lub pośrednio, projektów RLKS, zgodnie z art. 60 i 61 niniejszego rozporządzenia; b) pomoc na ochronę środowiska w rolnictwie określoną w art. 33, 34 i 35, która ma zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorstw zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych; c) pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych oraz lasach; d) pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym; e) pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną w sektorach rolnym i leśnym; f) pomoc na rzecz leśnictwa. 2.   W przypadku gdy państwa członkowskie uznają to za stosowne, mogą zdecydować o przyznaniu pomocy, o której mowa w ust. 1 lit. a), e) i f), zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014 (17). 3.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do: a) programów pomocy, o których mowa w art. 14, 17, 41–44 i 46, programów pomocy, o których mowa w art. 49 i 50, jeżeli spełniają warunki określone w art. 12, po sześciu miesiącach od ich wejścia w życie. Komisja może jednak postanowić, że niniejsze rozporządzenie ma nadal zastosowanie do programu pomocy przez okres dłuższy niż sześć miesięcy po dokonaniu ewaluacji stosownego planu oceny zgłoszonego Komisji przez państwo członkowskie. Przy przedkładaniu planów oceny państwa członkowskie przekazują również wszelkie informacje potrzebne Komisji do dokonania ewaluacji tych planów oceny i podjęcia decyzji; b) wszelkich zmian w programach, o których mowa w lit. a), innych niż zmiany, które nie wpływają na zgodność programu pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia lub nie rzutują w istotny sposób na treść zatwierdzonego planu oceny; c) pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich, tzn. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej; d) pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów przywożonych. 4.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do: a) programów pomocy, które nie wykluczają wyraźnie możliwości przekazania pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży dotąd niezrealizowany obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc przyznaną przez to samo państwo członkowskie za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym, z wyjątkiem: (i) programów pomocy na naprawienie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe zgodnie z art. 37; (ii) programów pomocy na projekty w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (RLKS) lub projekty grupy operacyjnej europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa („EPI”) zgodnie z art. 40 i 61; b) pomocy ad hoc na rzecz przedsiębiorstwa, o którym mowa w lit. a). 5.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, z wyłączeniem pomocy przyznanej: a) na działania informacyjne w sektorach rolnym i leśnym zgodnie z art. 21 i 47; b) na działania promocyjne w formie publikacji mających na celu podniesienie świadomości szerokiego grona odbiorców na temat produktów rolnych zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b); c) na pokrycie kosztów zapobiegania chorobom zwierząt i agrofagom roślin, ich kontroli i zwalczania zgodnie z art. 26 ust. 8 i 9; d) na pokrycie kosztów związanych z wywozem i zniszczeniem padłych zwierząt gospodarskich zgodnie z art. 27 ust. 2 lit. c), d) i e); e) na niwelowanie niedogodności związanych z obszarami Natura 2000 zgodnie z art. 33; f) na naprawienie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe zgodnie z art. 37; g) na rzecz przedsiębiorstw biorących udział w projektach RLKS i projektach grupy operacyjnej EPI lub będących beneficjentami takich projektów zgodnie z art. 40 i 61; h) w następujących przypadkach, o ile dane przedsiębiorstwo znalazło się w trudnej sytuacji z powodu strat lub szkód spowodowanych przez przedmiotowe zdarzenie: (i) na naprawienie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne z klęską żywiołową zgodnie z art. 25; (ii) na naprawienie szkód spowodowanych przez choroby zwierząt i agrofagi roślin zgodnie z art. 26 ust. 9 i art. 26 ust. 10; (iii) na naprawienie szkód spowodowanych przez zwierzęta chronione zgodnie z art. 29; (iv) na odtwarzanie zniszczonych lasów zgodnie z art. 43 ust. 2 lit. d). 6.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy, która — przez warunki z nią związane lub przez metody jej finansowania — nierozerwalnie wiążą się z naruszeniem prawa Unii, a w szczególności: a) pomocy, której przyznanie uwarunkowane jest tym, by beneficjent korzystał z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych; b) pomocy ograniczającej możliwości beneficjentów w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich. 7.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy na rzecz produktów rolnych w rozumieniu załącznika 1 do Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa (18) stanowiącej subsydium eksportowe zgodnie z definicją zawartą w tym Porozumieniu. Podobnie nie ma ono zastosowania do pomocy na rzecz takich produktów stanowiącej wsparcie finansowania wywozu udzielane przez rząd lub jakikolwiek podmiot publiczny w zakresie stosowania decyzji ministerialnej WTO w sprawie konkurencji eksportowej z dnia 19 grudnia 2015 r. (19), jeżeli nie spełnia ona odpowiednich wymogów określonych w pkt 15 tej decyzji dotyczących maksymalnego okresu spłaty i samofinansowania.