art. 35

Artykuł 35 Pomoc na promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów w sektorze akwakultury 1.   Pomoc na promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów w sektorze akwakultury, spełniająca warunki określone w rozdziale I niniejszego rozporządzenia, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 108 ust. 3 TFUE, pod warunkiem że przeznaczona jest na: a) szkolenia zawodowe, uczenie się przez całe życie, upowszechnianie wiedzy naukowej i technicznej oraz innowacyjnych praktyk, nabywanie nowych umiejętności zawodowych w dziedzinie akwakultury oraz w odniesieniu do zmniejszania oddziaływania działań w zakresie akwakultury na środowisko; b) poprawę warunków pracy i propagowanie bezpieczeństwa pracy; oraz c) tworzenie sieci kontaktów oraz wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk między przedsiębiorstwami sektora akwakultury lub organizacjami zawodowymi i innymi zainteresowanymi stronami, w tym podmiotami naukowymi i technicznymi lub promującymi równość szans dla mężczyzn i kobiet. 2.   Pomoc udzielana jest w formie usług dotowanych lub dotacji bezpośredniej. 3.   Pomoc może obejmować tylko następujące koszty kwalifikowalne, poniesione bezpośrednio w wyniku realizacji projektu objętego wsparciem: a) koszty bezpośrednie wynagrodzeń; b) opłaty z tytułu uczestnictwa; c) koszty podróży; d) koszty publikacji; e) zakupione usługi w zakresie gromadzenia danych, badania, projekty pilotażowe; f) wynajem pomieszczeń i stanowisk wystawowych oraz koszt montażu i demontażu tych stanowisk; lub g) koszty rozpowszechniania wiedzy naukowej i udokumentowanych informacji. 4.   Kwota pomocy przyznanej na podstawie niniejszego artykułu nie może przekraczać, w ekwiwalencie dotacji brutto, stawki maksymalnej intensywności pomocy wynoszącej 50 % łącznych kosztów kwalifikowalnych. Szczegółowe stawki maksymalnej intensywności pomocy określono w załączniku IV. W przypadku gdy jednej operacji dotyczy kilka z wierszy 1–11 załącznika IV, stosuje się najwyższą stawkę maksymalnej intensywności pomocy.