art. 49

Artykuł 49 Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi 1.   Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, spełniająca warunki określone w rozdziale I niniejszego rozporządzenia, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 108 ust. 3 TFUE, pod warunkiem że: a) właściwy organ państwa członkowskiego formalnie uznał dane zdarzenie za klęskę żywiołową oraz b) istnieje bezpośredni związek przyczynowy między klęską żywiołową a szkodami poniesionymi przez przedsiębiorstwo. 2.   W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą z wyprzedzeniem ustanowić kryteria, na podstawie których będzie można formalnie uznać, jak wspomniano w ust. 1 lit. a), wystąpienie wymienionych okoliczności. 3.   Pomoc wypłacana jest bezpośrednio danemu przedsiębiorstwu lub grupie producentów lub organizacji, której to przedsiębiorstwo jest członkiem. W przypadku gdy pomoc wypłacana jest grupie i organizacji producentów, kwota pomocy nie przekracza kwoty pomocy, do jakiej kwalifikuje się dane przedsiębiorstwo. 4.   Programy pomocy związane z konkretną klęską żywiołową ustanawia się w terminie trzech lat od daty jej wystąpienia. Pomoc wypłacana jest w ciągu czterech lat od tej daty. 5.   Kosztami kwalifikowalnymi mogą być szkody poniesione bezpośrednio w wyniku klęski żywiołowej, oszacowane przez właściwy organ publiczny, niezależnego rzeczoznawcę uznanego przez organ przyznający pomoc lub zakład ubezpieczeń. Szkody te mogą obejmować: a) szkody materialne dotyczące aktywów takich, jak: budynki, urządzenia, maszyny, zapasy i środki produkcji; lub b) utratę dochodów spowodowaną przez pełne lub częściowe zniszczenie produkcji rybołówstwa lub akwakultury lub środków takiej produkcji, w okresie nieprzekraczającym sześciu miesięcy od wystąpienia klęski. 6.   Obliczenie szkód materialnych opiera się na kosztach naprawy lub wartości ekonomicznej przedmiotowych aktywów przed klęską. Nie mogą one przekroczyć kosztów napraw lub spadku godziwej wartości rynkowej spowodowanych klęską żywiołową, czyli różnicy między wartością aktywów bezpośrednio przed daną klęską i bezpośrednio po niej. 7.   Utratę dochodów oblicza się przez odjęcie: a) iloczynu ilości produktów rybołówstwa i akwakultury wyprodukowanych w roku klęski żywiołowej lub w każdym kolejnym roku, którego dotyczy pełne lub częściowe zniszczenie środków produkcji, oraz średniej ceny sprzedaży uzyskanej w danym roku od b) iloczynu średniej rocznej ilości produktów rybołówstwa i akwakultury wyprodukowanych w okresie trzech lat przed wystąpieniem klęski żywiołowej lub średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu lat przed wystąpieniem klęski żywiołowej, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej, oraz uzyskanej średniej ceny sprzedaży. 8.   Szkody oblicza się na poziomie poszczególnych przedsiębiorstw. Jeżeli MŚP utworzono przed upływem trzech lat od daty wystąpienia zdarzenia, odniesienie do okresów trzech lat w ust. 7 lit. b) należy rozumieć jako odnoszące się do osiągniętego obrotu lub ilości produktów rybołówstwa i akwakultury wyprodukowanych i sprzedanych przez przeciętne przedsiębiorstwo tej samej wielkości co wnioskodawca, tj. odpowiednio przez mikroprzedsiębiorstwo lub małe lub średnie przedsiębiorstwo w sektorze krajowym lub regionalnym odczuwającym skutki niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego z klęską żywiołową. 9.   Przyznana pomoc i wszelkie inne otrzymane płatności w celu wyrównania szkód, w tym płatności w ramach polis ubezpieczeniowych, ogranicza się do 100 % kosztów kwalifikowalnych.