art. 26

Artykuł 26 Zamówienia priorytetowe 1.   W przypadku uruchomienia etapu kryzysowego zgodnie z art. 23 Komisja może zobowiązać zintegrowane zakłady produkcyjne i otwarte unijne fabryki do przyjęcia i priorytetowego traktowania zamówienia na produkty istotne w kontekście kryzysu, (zamówienie priorytetowe). Obowiązek taki ma pierwszeństwo przed jakimkolwiek obowiązkiem wykonania świadczenia wynikającym z prawa prywatnego lub publicznego. 2.   W stosownych przypadkach, obowiązek wynikający z ust. 1 może również zostać nałożony na inne przedsiębiorstwa wytwarzające półprzewodniki, które zaakceptowały taką możliwość w kontekście otrzymania wsparcia publicznego. 3.   Jeżeli przedsiębiorstwo wytwarzające półprzewodniki mające siedzibę w Unii podlega środkowi dotyczącemu zamówień priorytetowych stosowanemu w państwie trzecim, informuje o tym Komisję. W przypadku gdy obowiązek ten ma znaczący wpływ na funkcjonowanie niektórych sektorów krytycznych, Komisja może zobowiązać to przedsiębiorstwo, w przypadku gdy jest to konieczne i proporcjonalne, do przyjmowania i priorytetowego traktowania zamówień na produkty istotne w kontekście kryzysu zgodnie z ust. 5, 6 i 7. 4.   Zamówienia priorytetowe muszą być ograniczone do beneficjentów, którzy są użytkownikami półprzewodników z sektorów krytycznych lub przedsiębiorstwami zaopatrującymi sektory krytyczne i których działalność została zakłócona lub jest zagrożona zakłóceniem i którzy – pomimo wprowadzenia odpowiednich środków ograniczania ryzyka – nie byli w stanie uniknąć ani złagodzić skutków niedoboru. Komisja może zwrócić się do beneficjenta o przedstawienie odpowiednich dowodów w tym zakresie. 5.   Obowiązki, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, Komisja nakłada jako środek ostateczny w drodze decyzji. Komisja podejmuje tę decyzję po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników oraz zgodnie ze wszystkimi mającymi zastosowanie zobowiązaniami prawnymi Unii, z uwzględnieniem okoliczności sprawy, w tym zasad konieczności i proporcjonalności. W decyzji uwzględnia się w szczególności uzasadnione cele danego przedsiębiorstwa oraz koszty, działania i dostosowania techniczne niezbędne do wprowadzenia jakichkolwiek zmian w kolejności produkcji. W swojej decyzji Komisja określa podstawę prawną zamówienia priorytetowego, ustala termin, w którym zamówienie ma zostać zrealizowane, oraz – w stosownych przypadkach – określa produkt i jego ilość, a także – w stosownych przypadkach – określa kary przewidziane w art. 33 za niewywiązanie się z takiego obowiązku. Zamówienie priorytetowe wycenia się na uczciwym i rozsądnym poziomie. 6.   Przed złożeniem zamówienia priorytetowego zgodnie z ust. 1 Komisja zapewnia przewidywanemu odbiorcy zamówienia priorytetowego możliwość przedstawienia jego stanowiska na temat wykonalności i szczegółów zamówienia. Komisja nie składa zamówienia priorytetowego, jeżeli: a) przedsiębiorstwo nie jest w stanie zrealizować zamówienia priorytetowego z powodu niewystarczającego potencjału produkcyjnego lub niewystarczającej zdolności produkcyjnej, lub ze względów technicznych, nawet przy preferencyjnym traktowaniu zamówienia; b) przyjęcie zamówienia stanowiłoby nadmierne obciążenie ekonomiczne i powodowałoby szczególne trudności dla przedsiębiorstwa, w tym znaczne ryzyko dla ciągłości działania. 7.   W przypadku gdy przedsiębiorstwo ma obowiązek przyjęcia i priorytetowego traktowania zamówienia priorytetowego, nie ponosi ono odpowiedzialności za jakiekolwiek naruszenie zobowiązań umownych, które jest niezbędne do realizacji zamówień priorytetowych. Odpowiedzialność wyłącza się tylko w takim zakresie, w jakim naruszenie zobowiązań umownych było konieczne do wywiązania się z obowiązku dotyczącego priorytetowego traktowania. 8.   Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający praktyczne i operacyjne ustalenia dla funkcjonowania zamówień priorytetowych. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 38 ust. 2.