art. 28

Artykuł 28 Ustanowienie Europejskiej Rady ds. Półprzewodników i jej zadania 1.   Ustanawia się Europejską Radę ds. Półprzewodników. 2.   Europejska Rada ds. Półprzewodników udziela Komisji porad i pomocy oraz kieruje do niej zalecenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności poprzez: a) udzielanie radzie władz publicznych Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Czipów porad dotyczących Inicjatywy; b) doradzanie Komisji w zakresie oceny wniosków dotyczących zintegrowanych zakładów produkcyjnych i otwartych unijnych fabryk; c) wymianę poglądów z Komisją na temat najlepszych sposobów zapewnienia, zgodnie z prawem Unii i krajowym, skutecznej ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej, informacji poufnych i tajemnic przedsiębiorstwa, z należytym udziałem zainteresowanych stron, w odniesieniu do sektora półprzewodników; d) dyskutowanie i przygotowywanie wskazywania konkretnych sektorów i technologii o potencjalnie dużym wpływie społecznym lub potencjalnie dużym wpływie na środowisko lub o znaczeniu pod względem bezpieczeństwa, wymagających w związku z tym certyfikacji jako produkty ekologiczne, godne zaufania i bezpieczne; e) zajęcie się kwestiami dotyczącymi mapowania strategicznego, monitorowania, ostrzegania i działań zapobiegawczych oraz reagowaniem na sytuacje kryzysowe; f) doradzanie w sprawie narzędzi wykorzystywanych w trakcie etapu kryzysowego, zgodnie z art. 24–27; g) udzielanie porad oraz wydawanie zaleceń w odniesieniu do spójnego wykonywania niniejszego rozporządzenia, ułatwianie współpracy między państwami członkowskimi, a także wymiany informacji na temat kwestii związanych z niniejszym rozporządzeniem. 3.   Europejska Rada ds. Półprzewodników doradza Komisji w sprawach dotyczących współpracy międzynarodowej w zakresie półprzewodników. W tym celu Komisja może uwzględniać opinie zainteresowanych stron, w tym opinie sojuszu przemysłowego na rzecz procesorów i technologii półprzewodnikowych. Europejska Rada ds. Półprzewodników okresowo poddaje dyskusji oraz informuje Komisję o wynikach takiej dyskusji: a) jak zacieśnić współpracę w ramach globalnego łańcucha wartości półprzewodników między Unią a państwami trzecimi, z uwzględnieniem istniejących umów o międzynarodowej współpracy z państwami trzecimi; b) którym państwom trzecim można nadać priorytet na potrzeby wzmocnionej współpracy międzynarodowej w zakresie półprzewodników, biorąc pod uwagę: (i) komplementarności i współzależności w całym łańcuchu dostaw półprzewodników; (ii) na podstawie publicznie dostępnych informacji – wpływ polityk handlowych, ceł, ograniczeń wywozowych, barier w handlu na dostawy półprzewodników, a także skutki zamykania przedsiębiorstw, delokalizacji lub nabywania kluczowych unijnych uczestników rynku przez podmioty mające siedzibę w państwach trzecich; (iii) potencjalny wkład w bezpieczeństwo dostaw, z uwzględnieniem ich zdolności produkcyjnej w zakresie półprzewodników, produktów pośrednich i surowców niezbędnych do produkcji półprzewodników lub produktów pośrednich; (iv) istniejące umowy o współpracy między tym państwem trzecim a Unią. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla prerogatyw Parlamentu Europejskiego i Rady zgodnie z Traktatami. 4.   Europejska Rada ds. Półprzewodników zapewnia – w stosownych przypadkach – koordynację, współpracę i wymianę informacji z odpowiednimi strukturami reagowania kryzysowego i gotowości na sytuacje kryzysowe ustanowionymi na podstawie prawa Unii.