art. 11

Artykuł 11 Kryteria wyboru i opracowania unijnych środków reagowania 1.   Unijne środki reagowania muszą być proporcjonalne i nie mogą przekraczać poziomu szkody wyrządzonej Unii z uwzględnieniem wagi wymuszenia ekonomicznego, jego wpływu gospodarczego na Unię lub państwo członkowskie oraz praw Unii i jej państw członkowskich. 2.   Komisja wybiera i opracowuje odpowiednie unijne środki reagowania na podstawie dostępnych informacji, w tym informacji zgromadzonych zgodnie z art. 13, uwzględniając stwierdzenie dokonane na podstawie art. 5, kryteria określone w art. 2 ust. 2, określenie interesu Unii zgodnie z art. 9, odpowiednie działania zgodne ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa Unii, a także następujące kryteria: a) skuteczność unijnych środków reagowania w nakłanianiu do zaprzestania stosowania wymuszenia ekonomicznego i – na żądanie – naprawienia szkody wyrządzonej Unii; b) unikanie lub minimalizacja negatywnego wpływu na: (i) podmioty unijne odczuwające skutki unijnych środków reagowania, w świetle, między innymi, dostępności dla tych podmiotów rozwiązań alternatywnych, takich jak alternatywne źródła dostaw towarów lub usług; (ii) otoczenie inwestycyjne w Unii lub państwie członkowskim, w tym wpływ na zatrudnienie i politykę rozwoju regionalnego; c) unikanie lub minimalizacja negatywnego wpływu na wspieranie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez ochronę praw własności intelektualnej jako środek wspierania innowacji i gospodarki opartej na wiedzy w Unii lub w państwie członkowskim; d) potencjał w zakresie udzielania wsparcia unijnym podmiotom gospodarczym odczuwającym skutki środków wymuszenia ekonomicznego; e) uniknięcie lub minimalizowanie negatywnego wpływu unijnych środków reagowania na polityki lub cele Unii; f) unikanie nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych i kosztów w związku z zastosowaniem unijnych środków reagowania; g) istnienie i charakter środków reagowania przyjętych przez państwa trzecie odczuwające skutki takich samych lub podobnych środków wymuszenia ekonomicznego, w tym – w stosownych przypadkach – koordynacji zgodnie z art. 7; h) odpowiednie kryteria określone w prawie międzynarodowym. Przy wyborze unijnych środków reagowania Komisja przyznaje pierwszeństwo środkom, które najskuteczniej zapewnią zgodność z kryteriami określonymi w akapicie pierwszym lit. a) i b). 3.   Bez uszczerbku dla ust. 2, przy wyborze i opracowywaniu odpowiedniego środka reagowania, który ma wpływ na postępowanie prowadzone przez organ publiczny w Unii dotyczące udzielenia zezwolenia, dokonania rejestracji, wydania licencji lub przyznania innego prawa osobie fizycznej lub prawnej na potrzeby jej działalności handlowej, Komisja rozważa przyjęcie unijnych środków reagowania w następującym porządku hierarchicznym: a) środki wpływające na postępowania wszczęte po wejściu w życie aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 8 ust. 1; b) jeżeli środki, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, nie są dostępne – środki wpływające na postępowania, które nie zostały jeszcze zakończone w momencie wejścia w życie aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 8 ust. 1. Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie żadnego ze środków, o których mowa w akapicie pierwszym, w wyjątkowych okolicznościach Komisja może rozważyć inne środki reagowania, jeżeli w ramach gromadzenia informacji oraz opinii zgodnie z art. 13 wykazano, że inne środki reagowania zapewniłyby skuteczność, nie wpływając nieproporcjonalnie na sektory wyższego szczebla, sektory niższego szczebla, konsumentów końcowych w Unii ani nie powodując nieproporcjonalnego obciążenia procesu administrowania związanego z odpowiednimi przepisami krajowymi. Przy wyborze i opracowywaniu unijnego środka reagowania, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja bierze pod uwagę poziom harmonizacji i przyznaje pierwszeństwo środkom, które mają wpływ na procedury stosowane w całej Unii lub w obszarze, w których prawo Unii jest rozwinięte. Unijne środki reagowania, o których mowa w akapicie pierwszym, nie mogą kolidować z decyzjami administracyjnymi organów Unii i państw członkowskich mającymi za podstawę ocenę dowodów naukowych. 4.   Jeżeli jest to konieczne do osiągnięcia celu niniejszego rozporządzenia, Komisja może przyjąć unijne środki reagowania mające wpływ na dostęp bezpośrednich inwestycji zagranicznych do Unii lub na handel usługami oraz mające zastosowanie do świadczonych usług lub inwestycji bezpośrednich dokonywanych w Unii przez co najmniej jedną osobę prawną mającą siedzibę w Unii i będącą własnością osób z państwa trzeciego lub przez nie kontrolowaną. Komisja może przyjąć takie unijne środki reagowania, jeżeli odstąpienie od ich przyjęcia w odniesieniu do takich świadczonych usług lub dokonywanych inwestycji bezpośrednich byłoby niewystarczające do skutecznego osiągnięcia celu niniejszego rozporządzenia, w szczególności jeżeli w innym przypadku możliwe byłoby uniknięcie lub obejście przez dane państwo trzecie lub zainteresowaną osobę skutków unijnych środków reagowania. Oceniając, czy należy przyjąć takie unijne środki reagowania, oprócz kryteriów określonych w ust. 1 i 2 Komisja bierze pod uwagę między innymi następujące kryteria: a) struktury handlu usługami i inwestycji w sektorze, którego dotyczą planowane unijne środki reagowania, oraz ryzyko uniknięcia lub obejścia przez państwo trzecie lub zainteresowaną osobę unijnych środków reagowania, które nie mają zastosowania do usług świadczonych w Unii lub inwestycji bezpośrednich dokonywanych w Unii; b) potencjalny stopień, w jakim unijne środki reagowania, o których mowa w akapicie pierwszym, skutecznie przyczyniają się do osiągnięcia celu, jakim jest zaprzestanie stosowania wymuszenia ekonomicznego i naprawa szkody wyrządzonej Unii; c) istnienie alternatywnych środków umożliwiających uzyskanie zaprzestania stosowania wymuszenia ekonomicznego lub naprawę szkody wyrządzonej Unii, które są racjonalnie dostępne i w mniejszym stopniu ograniczają handel usługami lub inwestycje w Unii. Przyjęcie takich unijnych środków reagowania musi być należycie uzasadnione w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 8 ust. 1, w świetle kryteriów wymienionych w niniejszym ustępie.