art. 2

Artykuł 2 Wymuszenie ekonomiczne 1.   Na potrzeby niniejszego rozporządzenia wymuszenie ekonomiczne występuje wówczas, gdy państwo trzecie stosuje środek państwa trzeciego wywierający wpływ na handel lub inwestycje lub grozi jego zastosowaniem, aby zapobiec zaprzestaniu stosowania, zmianie lub przyjęciu określonego aktu przez Unię lub państwo członkowskie lub doprowadzić do zaprzestania stosowania, zmiany lub przyjęcia takiego aktu, ingerując tym samym w prawnie uzasadnione suwerenne wybory Unii lub państwa członkowskiego. 2.   Ustalając, czy warunki określone w ust. 1 są spełnione, Komisja i Rada uwzględniają następujące kwestie: a) intensywność, dotkliwość, częstotliwość, czas trwania, zasięg i skalę środka państwa trzeciego, w tym jego wpływ na stosunki handlowe lub inwestycyjne z Unią, oraz wynikającą z niego presję na Unię lub państwo członkowskie; b) to, czy państwo trzecie angażuje się w ingerencję mającą na celu doprowadzenie do przyjęcia lub uniemożliwienia przyjęcia przez Unię, państwo członkowskie lub inne państwo trzecie określonych aktów; c) zakres, w jakim środek państwa trzeciego narusza suwerenność Unii lub państwa członkowskiego; d) to, czy państwo trzecie działa w oparciu o uzasadnione obawy uznawane na arenie międzynarodowej; e) to, czy i w jaki sposób państwo trzecie przed wprowadzeniem lub zastosowaniem środków państwa trzeciego poczyniło poważne starania w dobrej wierze w celu rozwiązania sprawy w drodze koordynacji lub arbitrażu międzynarodowego w ramach rozmów dwustronnych albo na forum międzynarodowym.