art. 7

Artykuł 7 Udzielanie informacji z własnej inicjatywy 1.   Państwa członkowskie mogą z własnej inicjatywy, za pośrednictwem swojego pojedynczego punktu kontaktowego lub swoich właściwych organów ścigania, przekazywać dostępne im informacje pojedynczym punktom kontaktowym lub właściwym organom ścigania innych państw członkowskich, jeżeli istnieją obiektywne powody, by sądzić, że takie informacje mogą być istotne dla tych innych państw członkowskich do celów zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie. 2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby ich pojedynczy punkt kontaktowy lub ich właściwe organy ścigania udzielały, z własnej inicjatywy, dostępnych im informacji pojedynczym punktom kontaktowym lub właściwym organom ścigania innych państw członkowskich, jeżeli istnieją obiektywne powody, by sądzić, że takie informacje mogą być istotne dla tych innych państw członkowskich do celów zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie. Obowiązek taki jednak nie istnieje, o ile do takich informacji mają zastosowanie powody, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) lub f). 3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy ich pojedynczy punkt kontaktowy lub ich właściwe organy ścigania udzielają z własnej inicjatywy informacji pojedynczemu punktowi kontaktowemu innego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1 lub 2, czyniły to w jednym z języków wymienionych w wykazie ustanowionym przez to inne państwo członkowskie zgodnie z art. 11. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy ich pojedynczy punkt kontaktowy udziela z własnej inicjatywy informacji właściwemu organowi ścigania innego państwa członkowskiego, przesyłał on równocześnie kopię tych informacji pojedynczemu punktowi kontaktowemu tego innego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy ich właściwe organy ścigania udzielają z własnej inicjatywy informacji innemu państwu członkowskiemu, przesyłały one równocześnie kopię tych informacji pojedynczemu punktowi kontaktowemu ich państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, pojedynczemu punktowi kontaktowemu tego innego państwa członkowskiego. 4.   Państwa członkowskie mogą zezwolić swoim właściwym organom ścigania na nieprzesyłanie kopii informacji pojedynczemu punktowi kontaktowemu ich państwa członkowskiego lub pojedynczemu punktowi kontaktowemu innego państwa członkowskiego w momencie udzielania tych informacji pojedynczemu punktowi kontaktowemu lub właściwym organom ścigania tego innego państwa członkowskiego zgodnie z niniejszym artykułem, jeżeli zagrażałoby to co najmniej jednemu z poniższych: a) prowadzonemu postępowaniu przygotowawczemu w bardzo wrażliwej sprawie, w przypadku którego przetwarzanie informacji wymaga odpowiedniego poziomu poufności; b) przypadkom związanym z terroryzmem, które nie obejmują sytuacji zarządzania sytuacjami wyjątkowymi ani sytuacji zarządzania kryzysowego; c) bezpieczeństwu osoby fizycznej.