art. 13

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1083 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia wspólnych ram dla usług medialnych na rynku wewnętrznym i zmiany dyrektywy 2010/13/UE (europejski akt o wolności mediów) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

32024R1083

Treść przepisu

Artykuł 13 Zadania Europejskiej Rady Usług Medialnych 1.   Bez uszczerbku dla uprawnień przyznanych Komisji w Traktatach Europejska Rada Usług Medialnych doradza Komisji i wspiera ją w sprawach związanych z usługami medialnymi wchodzącymi w zakres kompetencji Europejskiej Rady Usług Medialnych oraz propaguje spójne i skuteczne stosowanie niniejszego rozdziału oraz wdrażanie dyrektywy 2010/13/UE w całej Unii. Europejska Rada Usług Medialnych podejmuje zatem następujące działania: a) udziela Komisji wsparcia w zakresie specjalistycznej wiedzy technicznej w zakresie zadania Komisji polegającego na zapewnieniu spójnego i skutecznego stosowania niniejszego rozdziału oraz wdrażania dyrektywy 2010/13/UE, bez uszczerbku dla zadań krajowych władz lub organów regulacyjnych; b) propaguje współpracę i skuteczną wymianę informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk między krajowymi władzami lub organami regulacyjnymi w zakresie stosowania przepisów unijnych i krajowych mających zastosowanie do usług medialnych, w tym przepisów niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2010/13/UE, w szczególności art. 3, 4 i 7 tej dyrektywy; c) na wniosek Komisji wydaje opinie dotyczące kwestii technicznych i merytorycznych pojawiających się w odniesieniu do art. 2 ust. 5c, art. 3 ust. 2 i 3, art. 4 ust. 4 lit. c) i art. 28a ust. 7 dyrektywy 2010/13/UE; d) w porozumieniu z Komisją sporządza opinie dotyczące: (i) wniosków o współpracę między krajowymi władzami lub organami regulacyjnymi, zgodnie z art. 14 ust. 5 niniejszego rozporządzenia; (ii) wniosków o podjęcie środków egzekucyjnych w przypadku braku porozumienia między władzami lub organami wnioskującymi a władzami lub organami, do których skierowano wniosek, w tym zalecanych działań, na podstawie art. 15 ust. 3 niniejszego rozporządzenia; (iii) środków krajowych dotyczących usług medialnych spoza Unii, zgodnie z art. 17 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; e) na wniosek dostawcy usług medialnych, z którym dostawca bardzo dużej platformy internetowej podjął dialog, o którym mowa w art. 18 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, sporządza opinie na temat wyników takiego dialogu; f) z własnej inicjatywy, na wniosek Komisji lub na należycie umotywowany i uzasadniony wniosek dostawcy usług medialnych, którego to dotyczy indywidualnie i bezpośrednio, sporządza opinie dotyczące środków regulacyjnych lub administracyjnych, które mogą znacząco wpłynąć na działalność dostawców usług medialnych na wewnętrznym rynku usług medialnych, zgodnie z art. 21 ust. 4 niniejszego rozporządzenia; g) sporządza opinie na temat projektów ocen lub projektów opinii krajowych władz lub organów regulacyjnych, zgodnie z art. 22 ust. 5 niniejszego rozporządzenia; h) z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji sporządza opinie na temat koncentracji na rynku mediów, które mogą wpływać na funkcjonowanie wewnętrznego rynku usług medialnych, zgodnie z art. 23 ust. 1 niniejszego rozporządzenia; i) pomaga Komisji w sporządzaniu wytycznych dotyczących: (i) stosowania niniejszego rozporządzenia i wdrażania dyrektywy 2010/13/UE, zgodnie z art. 16 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; (ii) elementów, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia, zgodnie z ust. 3 tego artykułu; (iii) stosowania art. 24 ust. 1, 2 i 3 niniejszego rozporządzenia podstawie ust. 4 tego artykułu; j) na wniosek co najmniej jednej krajowej władzy lub jednego zainteresowanego organu prowadzi mediację w przypadku braku porozumienia między krajowymi władzami lub organami regulacyjnymi, zgodnie z art. 15 ust. 3 niniejszego rozporządzenia; k) zachęca do współpracy w zakresie kształtu zharmonizowanych norm związanych z projektowaniem urządzeń lub interfejsów użytkownika lub w zakresie sygnałów cyfrowych przesyłanych przez takie urządzenia, zgodnie z art. 20 ust. 5 niniejszego rozporządzenia; l) koordynuje odpowiednie środki, które podejmują krajowe zainteresowane władze lub organy regulacyjne i które są związane z rozpowszechnianiem treści usług medialnych pochodzących spoza Unii i skierowanych lub docierających do grup docelowych w Unii lub z dostępem do takich treści, w przypadku gdy takie usługi medialne powodują uszczerbek dla bezpieczeństwa publicznego lub stwarzają poważne i groźne ryzyko takiego uszczerbku, zgodnie z art. 17 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, oraz, w porozumieniu z Komisją, sporządza zestaw kryteriów, o których mowa w ust. 4 tego artykułu; m) prowadzi zorganizowany dialog między dostawcami bardzo dużych platform internetowych i przedstawicielami dostawców usług medialnych i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego oraz składa Komisji sprawozdanie z wyników takiego dialogu, zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia; n) wspiera wymianę najlepszych praktyk związanych z wdrażaniem systemów pomiaru odbiorców, zgodnie z art. 24 ust. 5 niniejszego rozporządzenia; o) prowadzi wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie umiejętności korzystania z mediów, w tym w celu wspierania rozwoju i stosowania skutecznych środków i narzędzi służących poprawie tej umiejętności; p) sporządza szczegółowe roczne sprawozdanie ze swojej działalności i zadań. Europejska Rada Usług Medialnych podaje do wiadomości publicznej szczegółowe roczne sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. p). Przewodniczący, gdy zostanie o to poproszony, przedstawia to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu. 2.   Komisja zwracając się do Europejskiej Rady Usług Medialnych z wnioskiem o poradę lub opinię może, po uwzględnieniu pilności sprawy, wskazać termin udzielenia odpowiedzi, chyba że prawo Unii stanowi inaczej. 3.   Europejska Rada Usług Medialnych przekazuje rezultaty swojej pracy Komitetowi Kontaktowemu ustanowionemu w art. 29 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE (zwanemu dalej „Komitetem Kontaktowym”). SEKCJA 3 Współpraca regulacyjna i zbieżność przepisów

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy