art. 12

Artykuł 12 Sprzeciwy wobec przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku 1.   W przypadku przedłożenia zgłoszenia dotyczącego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku zgodnie z art. 5 właściwe organy miejsca przeznaczenia i wysyłki mogą, w terminie 30 dni, o którym mowa w art. 9 ust. 1, wnieść uzasadniony sprzeciw wobec przemieszczania oparty na przynajmniej jednej z następujących podstaw: a) przemieszczanie lub odzysk byłyby niezgodne z dyrektywą 2008/98/WE; b) dane odpady nie zostaną przetworzone zgodnie z planami gospodarki odpadami lub programami zapobiegania powstawaniu odpadów sporządzonymi przez, odpowiednio, państwo wysyłki lub państwo przeznaczenia, zgodnie z art. 28 i 29 dyrektywy 2008/98/WE; c) przemieszczanie lub odzysk byłyby niezgodne z przepisami krajowymi w zakresie ochrony środowiska, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub ochrony zdrowia i dotyczącymi działań podejmowanych w państwie właściwego organu wnoszącego sprzeciw; d) przemieszczanie lub odzysk byłyby niezgodne z przepisami krajowymi w państwie wysyłki w zakresie odzysku odpadów oraz odzysku lub unieszkodliwiania odpadów resztkowych wytworzonych w wyniku odzysku danych odpadów, w tym w przypadku gdy przemieszczanie obejmowałoby odpady przeznaczone do odzysku w instalacji stosującej niższe normy przetwarzania konkretnych odpadów niż w państwie wysyłki, przy poszanowaniu potrzeby zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, chyba że: (i) istnieją odpowiednie przepisy Unii, w szczególności dotyczące odpadów, a w prawie krajowym wdrażającym takie przepisy Unii określono wymogi co najmniej równie rygorystyczne jak te, które zawarte są w takich przepisach Unii; (ii) odzysk oraz odzysk lub unieszkodliwianie odpadów resztkowych wytworzonych w wyniku odzysku danych odpadów w państwie przeznaczenia prowadzi się na warunkach uważanych za równoważne z tymi, jakie określono w przepisach krajowych państwa wysyłki; (iii) przepisy krajowe państwa wysyłki, inne niż objęte zakresem stosowania ppkt (i), nie zostały zgłoszone zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady (41) w przypadkach, w których jest to wymagane na podstawie tej dyrektywy; e) ograniczanie wchodzących przemieszczeń odpadów przeznaczonych do operacji odzysku innych niż recykling i przygotowanie do ponownego użycia jest konieczne, aby zapewnić państwu członkowskiemu możliwość ochrony jego systemu gospodarowania odpadami, w przypadku gdy oczekuje się, na podstawie dostępnych informacji, że przemieszczenia takie doprowadziłyby do tego, że krajowe odpady musiałyby być unieszkodliwiane lub przetwarzane w sposób niezgodny z planami gospodarki odpadami tego państwa; f) zainteresowane właściwe organy nie posiadają informacji, że zgłaszający lub odbiorca został skazany za dokonanie nielegalnego przemieszczania lub jakikolwiek inny czyn niezgodny z prawem w zakresie ochrony środowiska lub zdrowia ludzkiego w okresie 5 lat przed przedłożeniem zgłoszenia; g) zainteresowane właściwe organy nie posiadają informacji, że w okresie 5 lat przed przedłożeniem zgłoszenia zgłaszający lub instalacja wielokrotnie nie przestrzegali art. 15 i 16 w związku z wcześniejszymi przemieszczeniami; h) przemieszczanie lub odzysk jest sprzeczne z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji międzynarodowych zawartych przez dane państwo lub państwa członkowskie lub przez Unię; i) stosunek odpadów odzyskiwalnych i nieodzyskiwalnych, wartość szacunkowa uzyskanych w wyniku odzysku surowców lub koszt odzysku i koszt unieszkodliwienia części nieodzyskiwalnej odpadów nie uzasadniają odzysku ze względów ekonomicznych lub środowiskowych; j) odpady przeznaczone są do unieszkodliwienia, a nie do odzysku; k) odpady nie zostaną przetworzone zgodnie z prawnie wiążącymi normami ochrony środowiska dotyczącymi operacji odzysku lub zgodnie z zobowiązaniami w zakresie odzysku lub recyklingu ustanowionymi w aktach ustawodawczych Unii, lub odpady zostaną przetworzone w instalacji objętej dyrektywą 2010/75/UE, która nie stosuje jednak najlepszych dostępnych technik zdefiniowanych w art. 3 pkt 10 tej dyrektywy. 2.   Właściwe organy tranzytu mogą – w terminie 30 dni, o którym mowa w ust. 1 – wnieść uzasadniony sprzeciw wobec przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku. Każdy taki sprzeciw musi opierać się wyłącznie na podstawach określonych w ust. 1 lit. c), f), g) i h). 3.   W przypadku gdy w terminie 30 dni, o którym mowa w ust. 1, właściwe organy uznają, że przyczyny wniesienia przez nie sprzeciwu zostały usunięte, natychmiast informują o tym zgłaszającego. 4.   W przypadku gdy przyczyny wniesienia sprzeciwu nie zostały usunięte w terminie 30 dni, o którym mowa w ust. 1, zgłoszenie przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku traci ważność. W przypadku gdy zgłaszający nadal zamierza dokonać przemieszczenia, przedkłada się nowe zgłoszenie, chyba że wszystkie zainteresowane właściwe organy i zgłaszający uzgodnią inaczej. 5.   O sprzeciwach wniesionych przez właściwe organy w oparciu o podstawy określone w ust. 1 lit. d) i e) niniejszego artykułu oraz o powodach tych sprzeciwów informuje się Komisję zgodnie z art. 73. 6.   Zgodnie z art. 9 ust. 2 właściwe organy informują zgłaszającego o powodach ich wniesienia sprzeciwu wobec danego przemieszczania. 7.   Państwa członkowskie wysyłki informują Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie o przepisach krajowych, na których mogą opierać się sprzeciwy zgłaszane przez właściwe organy zgodnie z ust. 1 lit. d), wskazując, do jakich rodzajów odpadów i operacji odzysku, a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów resztkowych wytworzonych w wyniku odzysku danych odpadów sprzeciwy te mają zastosowanie, przed powołaniem się na takie przepisy krajowe jako podstawę zgłaszania uzasadnionych sprzeciwów. Państwa członkowskie przeznaczenia informują Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie o decyzjach lub przepisach krajowych, na których mogą opierać się sprzeciwy wnoszone przez właściwe organy zgodnie z ust. 1 lit. e), wskazując, do jakich rodzajów odpadów i operacji odzysku sprzeciwy te mają zastosowanie, przed powołaniem się na takie przepisy krajowe jako podstawę wnoszenia uzasadnionych sprzeciwów.