art. 41

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie przemieszczania odpadów, zmiany rozporządzeń (UE) nr 1257/2013 i (UE) 2020/1056 oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

32024R1157

Treść przepisu

Artykuł 41 Wykaz państw, do których dozwolony jest wywóz z Unii odpadów innych niż niebezpieczne w celu odzysku 1.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 80 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie wykazu państw, do których nie ma zastosowania decyzja OECD i w odniesieniu do których dozwolony jest wywóz z Unii odpadów innych niż niebezpieczne i mieszanin odpadów innych niż niebezpieczne w celu odzysku (zwanego dalej „wykazem państw, do których dozwolony jest wywóz”). Wykaz ten obejmuje państwa, które złożyły wniosek zgodnie z art. 42 ust. 1 oraz wykazały zgodność z wymogami określonymi w art. 42 ust. 3, na podstawie oceny przeprowadzonej przez Komisję zgodnie z art. 43, i zgodziły się przestrzegać art. 42 ust. 5. 2.   Wykaz, o którym mowa w ust. 1, musi zawierać następujące informacje: a) nazwy państw, do których dozwolony jest wywóz z Unii odpadów innych niż niebezpieczne i mieszanin odpadów innych niż niebezpieczne w celu odzysku; b) określone odpady niebezpieczne i mieszaniny odpadów innych niż niebezpieczne, których wywóz z Unii do każdego z państw, o których mowa w lit. a), jest dozwolony; c) informacje takie jak adres internetowy, umożliwiające dostęp do wykazu instalacji, które na podstawie przepisów krajowych każdego z państw, o których mowa w lit. a), posiadają zezwolenie na prowadzenie odzysku odpadów i mieszanin odpadów, o których mowa w lit. b); d) informacje o ewentualnych szczególnych procedurach kontrolnych mających zastosowanie na podstawie przepisów krajowych każdego z państw, o których mowa w lit. a), do przywozu odpadów, o których mowa w lit. b), w tym wskazanie, czy przywóz odpadów wymienionych w załączniku IX do konwencji bazylejskiej podlega procedurze uprzedniego pisemnego zgłoszenia i zgody, o której mowa w art. 38. 3.   Wykaz, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się do dnia 21 listopada 2026 r., chyba że żadne państwo nie złoży wniosku na podstawie art. 42 ust. 1 lub żadne państwo nie spełni w tym czasie wymogów określonych w art. 42 ust. 3. Do dnia 21 sierpnia 2024 r. Komisja kontaktuje się ze wszystkimi państwami, do których nie ma zastosowania decyzja OECD, w celu przekazania im niezbędnych informacji dotyczących możliwości włączenia tych państw do wykazu państw, do których wywóz jest dozwolony. W celu włączenia do wykazu państw, do których wywóz jest dozwolony, przyjętego do dnia 21 listopada 2026 r., państwa, do których nie ma zastosowania decyzja OECD, składają swoje wnioski na podstawie art. 42 ust. 1 do dnia 21 lutego 2025 r. 4.   Komisja regularnie, a co najmniej co dwa lata po dniu jego ustanowienia, aktualizuje wykaz państw, do których wywóz jest dozwolony, w celu: a) dodania państwa, które spełnia wymogi określone w art. 42; b) skreślenia państwa, które przestało spełniać wymogi określone w art. 42; c) zaktualizowania informacji, o których mowa w ust. 2, na podstawie wniosku otrzymanego od danego państwa oraz, jeżeli wniosek ten dotyczy dodania nowych odpadów lub mieszanin odpadów, o ile dane państwo wykazało, że spełnia wymogi określone w art. 42 w odniesieniu do danych nowych odpadów lub mieszanin odpadów; d) dodania lub skreślenia wszelkich innych elementów istotnych dla zapewnienia dokładności i aktualności informacji zawartych w wykazie. 5.   Po otrzymaniu informacji i dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 5, Komisja może zażądać od danego państwa dodatkowych informacji w celu wykazania, że nadal spełnia ono wymogi określone w art. 42 ust. 3. 6.   W przypadku udostępnienia informacji, z których w wiarygodny sposób wynika, że państwo ujęte już w wykazie, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia już wymogów określonych w art. 42, Komisja wzywa to państwo do przedstawienia swojego stanowiska na temat tych informacji w terminie maksymalnie dwóch miesięcy od wezwania, wraz z odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi ciągłe spełnianie tych wymogów. Termin ten może zostać przedłużony o dodatkowe dwa miesiące w przypadku gdy dane państwo złoży uzasadniony wniosek o takie przedłużenie. 7.   W przypadku gdy dane państwo nie przedstawi swojego stanowiska i wymaganych dokumentów potwierdzających w terminie, o którym mowa w ust. 6, lub w przypadku gdy przedstawione dowody są niewystarczające do wykazania ciągłego spełniania wymogów określonych w art. 42, Komisja bez nieuzasadnionej zwłoki skreśla to państwo z wykazu. 8.   Komisja może w każdej chwili skontaktować się z państwem ujętym w wykazie, o którym mowa w ust. 1, w celu uzyskania informacji istotnych dla zapewnienia dalszego spełniania przez to państwo wymogów określonych w art. 42.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy