art. 45

Artykuł 45 Monitorowanie wywozu i procedura ochronna 1.   Komisja monitoruje wywóz odpadów z Unii do państw, do których ma zastosowanie decyzja OECD, mając na względzie zapewnienie, aby wywóz ten nie prowadził do znacznych szkód dla środowiska lub zdrowia ludzkiego w państwie przeznaczenia i aby odpady przywożone z Unii nie były przemieszczane dalej do państw trzecich. W ramach swojego monitorowania Komisja ocenia wnioski od osób fizycznych lub prawnych, którym towarzyszą odpowiednie informacje i dane wykazujące, że gospodarka odpadami wywożonymi z Unii nie spełnia wymogów racjonalnego ekologicznie gospodarowania, jak określono w art. 59, w państwie trzecim, do którego ma zastosowanie decyzja OECD, lub że taki wywóz wywiera znaczny negatywny wpływ na gospodarowanie odpadami wytwarzanymi w tym państwie. 2.   W przypadku gdy: a) nie ma wystarczających dowodów na to, że państwo, do którego ma zastosowanie decyzja OECD, ma zdolność do odzyskiwania niektórych odpadów w sposób racjonalny ekologicznie, jak określono w art. 59, w tym z powodu wywozu takich odpadów z Unii do danego państwa; lub b) istnieją dowody na to, że dane państwo nie spełnia wymogów art. 59 w odniesieniu do tych odpadów; lub c) istnieją dowody na znaczny negatywny wpływ na gospodarkę odpadami wytwarzanymi w tym państwie z powodu wywozu odpadów z Unii, Komisja zwraca się do właściwych organów danego państwa o przekazanie w terminie 60 dni informacji dotyczących warunków, w jakich odzyskuje się dane odpady, wpływu wywozu odpadów z Unii na gospodarkę odpadami wytworzonymi w tym państwie oraz zdolności danego państwa do gospodarowania tymi odpadami w sposób racjonalny ekologicznie, jak określono w art. 59. Komisja może przedłużyć ten termin, jeżeli dane państwo wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o jego przedłużenie. 3.   Celem wniosku, o którym mowa w ust. 2, jest sprawdzenie, czy dane państwo: a) wprowadziło i wdrożyło odpowiednie ramy prawne dotyczące przywozu danych odpadów i gospodarowania nimi, zarówno odpadami przywożonymi, jak i wytwarzanymi w danym państwie, w sposób racjonalny ekologicznie, a także odpowiednie środki zapewniające racjonalne ekologicznie gospodarowanie odpadami resztkowymi wytworzonymi w wyniku odzysku danych odpadów; b) wprowadziło oddzielną sprawozdawczość dotyczącą ilości odpadów wytwarzanych w danym państwie i odpadów do niego przywożonych; c) dysponuje na swoim terytorium wystarczającymi zdolnościami pozwalającymi na gospodarowanie danymi odpadami w sposób racjonalny ekologicznie, biorąc pod uwagę ilość odpadów przywożonych na jego terytorium; d) wprowadziło odpowiednią strategię, w tym środki w celu zapewnienia, aby przywóz danych odpadów nie miał znacznego negatywnego wpływu na zbieranie odpadów wytwarzanych w tym państwie i gospodarowanie nimi; e) wprowadziło i wdrożyło odpowiednie środki egzekwowania w celu zapewnienia, aby gospodarowanie danymi odpadami odbywało się w sposób racjonalny ekologicznie oraz reaguje na ewentualne nielegalne przemieszczanie lub przetwarzanie takich odpadów; f) w przypadku wywozu odpadów tworzyw sztucznych wdrożyło wymogi mające na celu zapewnienie, aby te odpady tworzyw sztucznych były poddawane recyklingowi w sposób racjonalny ekologicznie, a odpadami resztkowymi wytworzonymi w wyniku procesu recyklingu gospodarowano w sposób racjonalny ekologicznie, w tym poprzez zakaz ich spalania lub składowania. Wniosek ma ponadto na celu sprawdzenie, czy wdrożono środki mające na celu uniknięcie sytuacji, w której przywóz odpadów tworzyw sztucznych z Unii zagrażałby racjonalnemu ekologicznie gospodarowaniu odpadami z tworzyw sztucznych wytwarzanymi w państwie, a także czy podjęto środki zapobiegające przemieszczaniu przywożonych odpadów tworzyw sztucznych do innych państw. Przekazuje się również informacje wykazujące, że w regularnych odstępach czasu prowadzone są szczególne egzekwowanie i inspekcje dotyczące przemieszczania odpadów tworzyw sztucznych i instalacji gospodarujących takimi odpadami, aby wdrożyć te wymogi i ograniczyć zanieczyszczenia powietrza, gleby, wody lub środowiska morskiego związane z niewłaściwym gospodarowaniem odpadami tworzyw sztucznych. 4.   Do celów sprawdzania, o którym mowa w ust. 3, Komisja, w stosownych przypadkach, konsultuje się z odpowiednimi zainteresowanymi stronami. 5.   Komisja wykonuje szczególną kontrolę w odniesieniu do wywozu odpadów tworzyw sztucznych do państw, do których ma zastosowanie decyzja OECD. Do dnia 21 maja 2026 r. Komisja oceni, czy państwa, do których ma zastosowanie decyzja OECD i które przywożą znaczne ilości odpadów tworzyw sztucznych z Unii, spełniają wymogi niniejszego artykułu. 6.   W przypadku gdy w następstwie wniosku, o którym mowa w ust. 2, dane państwo nie przedstawi wystarczających dowodów, o których mowa w ust. 3, na to, że gospodarowanie danymi odpadami odbywa się w sposób racjonalny ekologicznie zgodnie z art. 59 lub że nie wywiera znacznego negatywnego wpływu na gospodarowanie odpadami wytwarzanymi w tym państwie w wskutek wywozu odpadów z Unii, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 80 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez zakazanie wywozu danych odpadów do tego państwa. Komisja uchyla zakaz tylko w przypadku gdy posiada wystarczające dowody, że gospodarowanie danymi odpadami odbywa się w sposób racjonalny ekologicznie oraz że nie ma znacznego negatywnego wpływu na gospodarowanie odpadami wytwarzanymi w tym państwie wskutek wywozu odpadów z Unii. ROZDZIAŁ 3 Dodatkowe obowiązki