art. 61

Artykuł 61 Dokumenty i dowody 1.   Inspekcje przemieszczeń muszą obejmować co najmniej sprawdzanie dokumentów, potwierdzenie tożsamości podmiotów zaangażowanych w dane przemieszczanie oraz, w stosownych przypadkach, kontrolę bezpośrednią odpadów. 2.   Aby ustalić, czy substancja lub przedmiot przemieszczane transportem drogowym, kolejowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym nie jest odpadem, organy przeprowadzające inspekcje mogą wymagać od osoby fizycznej lub prawnej, w której posiadaniu znajduje się dana substancja lub dany przedmiot, lub która organizuje ich przewóz, aby przedstawiła dokumenty potwierdzające: a) pochodzenie i miejsce przeznaczenia danej substancji lub danego przedmiotu; oraz b) że nie są one odpadem, w tym, w stosownych przypadkach, dowód funkcjonalności. Do celów akapitu pierwszego zapewnia się również ochronę danej substancji lub danego przedmiotu przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i wyładunku, na przykład poprzez odpowiednie opakowanie i odpowiednie układanie w stosy. Aby dokonać rozróżnienia między towarami używanymi a odpadami, do celów inspekcji, stosuje się warunki określone w art. 29 ust. 1 akapit trzeci, a także, w stosownych przypadkach, wszelkie kryteria ustanowione zgodnie z art. 29 ust. 3. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla stosowania art. 23 ust. 2 i załącznika VI do dyrektywy 2012/19/UE oraz dla stosowania art. 72 ust. 2 i załącznika XIV do rozporządzenia (UE) 2023/1542. 3.   Organy przeprowadzające inspekcje mogą stwierdzić, że dana substancja lub dany przedmiot jest odpadem w przypadku gdy: a) dowody, o których mowa w ust. 2, lub które są wymagane zgodnie z innymi przepisami Unii w celu ustalenia, że substancja lub przedmiot nie jest odpadem, nie zostały im przedłożone w terminie określonym przez te organy; lub b) organy te uważają, że dowody i informacje, które im udostępniono, są niewystarczające do rozstrzygnięcia tej kwestii, lub uważają, że zapewniana ochrona przed uszkodzeniem, o której mowa w ust. 2 akapit drugi, jest niewystarczająca. W przypadku gdy organy uznały, że substancja lub przedmiot jest odpadem zgodnie z akapitem pierwszym, przewóz danej substancji lub danego przedmiotu lub dane przemieszczanie odpadów uznaje się za nielegalne przemieszczanie. W konsekwencji z przemieszczaniem tym postępuje się zgodnie z art. 25 i 26, a organy przeprowadzające inspekcje niezwłocznie informują odpowiednio właściwy organ państwa, w którym odbyła się dana inspekcja. 4.   W celu ustalenia, czy przemieszczanie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, organy przeprowadzające inspekcje mogą wymagać od zgłaszającego, osoby, która organizuje przemieszczanie, posiadacza odpadów, przewoźnika, odbiorcy i instalacji przyjmującej odpady, aby w terminie określonym przez te organy przekazali im odpowiednie dokumenty potwierdzające, oraz mogą zatrzymać przemieszczane odpady i, w razie potrzeby, środki transportu, w których się one znajdują, a także zawiesić transport odpadów do momentu przekazania odpowiednich dokumentów. 5.   W celu ustalenia w szczególności, czy przemieszczane odpady, podlegające ogólnym wymogom w zakresie informowania określonym w art. 18, przeznaczone są do odzysku zgodnie z art. 59, organy przeprowadzające inspekcje mogą wymagać od osoby, która organizuje przemieszczanie, oraz odbiorcy, aby przekazali odpowiednie dokumenty potwierdzające przekazane przez instalację przejściowego i ostatecznego odzysku oraz, w razie potrzeby, zatwierdzone przez właściwy organ miejsca przeznaczenia. W przypadku wywozu z Unii organy przeprowadzające inspekcje wymagają dokumentacji potwierdzającej audyt przeprowadzony zgodnie z art. 46. 6.   W przypadku gdy dowody, o których mowa w ust. 4 lub 5, nie zostały przekazane organom przeprowadzającym inspekcje w terminie określonym przez te organy lub gdy uważają one, że dowody i informacje, które im udostępniono, są niewystarczające do rozstrzygnięcia tej kwestii, dane przemieszczanie uznaje się za nielegalne przemieszczanie i postępuje się z nim zgodnie z art. 25 i 26. Organy przeprowadzające inspekcje niezwłocznie informują odpowiednio właściwy organ państwa, w którym odbyła się dana inspekcja. 7.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania w drodze aktów wykonawczych tabeli korelacji między kodami Nomenklatury scalonej, określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87, a pozycjami dotyczącymi odpadów wymienionymi w załączniku III, załączniku IIIA, załączniku IIIB, załączniku IV i załączniku V do niniejszego rozporządzenia. Komisja regularnie aktualizuje te akty, aby uwzględnić zmiany w tej nomenklaturze i w tych pozycjach wymienionych w tych załącznikach, a także aby włączyć wszelkie nowe kody nomenklatury systemu zharmonizowanego, które są związane z odpadami, przyjęte przez Światową Organizację Celną. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 81 ust. 2. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1245 (46) pozostaje w mocy do czasu wykonania przez Komisję uprawnień, o których mowa w niniejszym artykule.