art. 11

Artykuł 11 Terminy przedawnienia 1.   Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu ustanowienia terminu przedawnienia umożliwiającego prowadzenie postępowań przygotowawczych, wnoszenie i popieranie oskarżeń, przeprowadzanie rozpraw sądowych i wydawanie orzeczeń w sprawie przestępstw, o których mowa w art. 3 i 4, w dostatecznie długim okresie po ich popełnieniu, w celu skutecznego ścigania takich przestępstw. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu ustanowienia terminu przedawnienia umożliwiającego wykonanie kar, nałożonych prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwa, o których mowa w art. 3 i 4 przez wystarczający okres czasu po tym skazaniu. 2.   Termin przedawnienia, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy jest następujący: a) co najmniej dziesięć lat od popełnienia przestępstwa podlegającego maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej dziesięciu lat; b) co najmniej pięć lat od popełnienia przestępstwa podlegającego maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej pięciu lat; c) co najmniej trzy lata od popełnienia przestępstwa podlegającego maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej trzech lat. 3.   Termin przedawnienia, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi jest następujący: a) co najmniej dziesięć lat od daty prawomocnego wyroku skazującego w następujących przypadkach: (i) kara pozbawienia wolności na okres dłuższy niż pięć lat, lub alternatywnie (ii) kara pozbawienia wolności, w przypadku przestępstwa podlegającego maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej dziesięciu lat; b) co najmniej pięć lat od daty prawomocnego wyroku skazującego w następujących przypadkach: (i) kara pozbawienia wolności na okres dłuższy niż jeden rok, lub alternatywnie (ii) kara pozbawienia wolności, w przypadku przestępstwa podlegającego maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej pięciu lat; oraz c) co najmniej trzy lata od daty prawomocnego wyroku skazującego w następujących przypadkach: (i) kara pozbawienia wolności na okres do jednego roku, lub alternatywnie (ii) kara pozbawienia wolności, w przypadku przestępstwa podlegającego maksymalnej karze pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej trzech lat. 4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 państwa członkowskie mogą ustanowić termin przedawnienia krótszy niż dziesięć lat, ale nie krótszy niż pięć lat, pod warunkiem że bieg przedawnienia może zostać przerwany lub zawieszony w przypadku określonych działań.