art. 23

Artykuł 23 Koordynacja zapasów strategicznych 1.   Do dnia 24 maja 2026 r., a następnie co dwa lata, Komisja – na podstawie informacji otrzymanych zgodnie z art. 22 ust. 1 – udostępnia Europejskiej Radzie ds. Surowców Krytycznych: a) projekt wskaźnika referencyjnego do określania bezpiecznego poziomu unijnych zapasów strategicznych każdego surowca strategicznego, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu; b) porównanie ogólnego poziomu unijnych zapasów strategicznych każdego surowca strategicznego i projekt wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu; c) informacje o potencjalnej transgranicznej dostępności zapasów strategicznych w świetle zasad lub procedur ich uwalniania, przydziału i dystrybucji. 2.   Komisja, uwzględniając opinie Europejskiej Rady ds. Surowców Krytycznych, przyjmuje wskaźnik referencyjny do określania bezpiecznego poziomu unijnych zapasów strategicznych surowców strategicznych. Ten wskaźnik referencyjny: a) jest wyrażony jako ilość surowców strategicznych potrzebna do pokrycia danej liczby dni średniego dziennego przywozu netto w razie zakłócenia dostaw, obliczona na podstawie wielkości przywozu w poprzednim roku kalendarzowym; b) uwzględnia publicznie dostępne informacje o zapasach strategicznych znajdujących się w posiadaniu podmiotów prywatnych; c) jest proporcjonalny do ryzyka związanego z dostawami i do znaczenia gospodarczego danego surowca strategicznego. 3.   Komisja, biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Rady ds. Surowców Krytycznych, może skierować do państw członkowskich opinie dotyczące: a) zwiększenia poziomu zapasów strategicznych oraz w stosownych przypadkach zdolności produkcyjnych, biorąc pod uwagę porównanie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), względny rozkład istniejących zapasów strategicznych wśród państw członkowskich oraz zużycie surowców strategicznych przez podmioty gospodarcze na terytorium poszczególnych państw członkowskich; b) zmiany lub koordynacji zasad lub procedur uwalniania, przydziału i dystrybucji zapasów strategicznych w celu poprawy potencjalnej dostępności transgranicznej, w stosownych przypadkach w szczególności do produkcji technologii strategicznych. 4.   Przygotowując opinie, o których mowa w ust. 3, Komisja i Europejska Rada ds. Surowców Krytycznych zwracają szczególną uwagę na konieczność utrzymania i wspierania zachęt dla podmiotów prywatnych opierających swoją działalność na materiałach wsadowych w postaci surowców strategicznych, by tworzyły one własne zapasy strategiczne lub podejmowały inne środki w celu zarządzania ryzykiem związanym z dostawami. 5.   W sprawozdaniach złożonych zgodnie z art. 45 państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące zastosowania się lub zamiaru zastosowania się do opinii, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. 6.   Zanim co najmniej dwa państwa członkowskie wezmą udział w międzynarodowych lub wielostronnych forach dotyczących zapasów strategicznych surowców strategicznych, Komisja zapewnia uprzednią koordynację pomiędzy zainteresowanymi państwami członkowskimi albo za pomocą specjalnego posiedzenia Europejskiej Rady ds. Surowców Krytycznych. 7.   Komisja przekazuje zgromadzone dane o dostępnych unijnych zapasach strategicznych organom zarządzającym Unii odpowiedzialnym za mechanizmy czujności kryzysowej lub zarządzania kryzysowego obejmujące dane surowce strategiczne. 8.   Niniejszy artykuł ani art. 22 nie nakładają na państwa członkowskie obowiązku posiadania lub uwalniania zapasów strategicznych.