art. 30

Artykuł 30 Uznane systemy 1.   Rządy, stowarzyszenia branżowe i ugrupowania zainteresowanych organizacji, które opracowały i nadzorują systemy certyfikacji związane ze zrównoważonością surowców krytycznych (zwane dalej „właścicielami systemów”), mogą składać wnioski o uznanie ich systemów przez Komisję. Wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, muszą zawierać wszystkie istotne dowody na spełnienie kryteriów ustanowionych w załączniku IV. Do dnia 24 maja 2027 r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające jednolity wzór, który ma być wykorzystywany przez właścicieli systemów w celu przekazania minimalnych informacji, które mają znajdować się we wnioskach, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 3. Zakres dokumentacji wymaganej do wypełnienia jednolitego wzoru, o którym mowa w akapicie trzecim, musi być rozsądny. 2.   Jeżeli na podstawie dowodów przekazanych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu Komisja stwierdzi, że system certyfikacji spełnia kryteria ustanowione w załączniku IV lub ich podzbiór, przyjmuje akty wykonawcze w sprawie uznania danego systemu i określa zakres stanowiący przedmiot uznania tego systemu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 3. 3.   Stanowiący przedmiot uznania zakres każdego systemu określa się z uwzględnieniem następujących elementów: a) objętych systemem etapów łańcucha wartości surowców; b) objętych systemem etapów cyklu życia projektu, w tym przed jego rozpoczęciem, w trakcie trwania i po zakończeniu; oraz c) aspektów zrównoważoności i kategorii ryzyka środowiskowego wymienionych w załączniku IV pkt 2, do których odnosi się system. Wymogi ustanowione w załączniku IV pkt 1 lit. a)–d) powinny być warunkiem wstępnym uznania systemu. 4.   Co najmniej co trzy lata od dnia rozpoczęcia stosowania aktu wykonawczego przyjętego zgodnie z ust. 2 Komisja sprawdza, czy nadal spełnia on kryteria ustanowione w załączniku IV lub uznany podzbiór tych kryteriów. 5.   Właściciele uznanych systemów bezzwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach lub aktualizacjach tych systemów związanych ze spełnieniem kryteriów ustanowionych w załączniku IV lub uznanego podzbioru tych kryteriów. Komisja ocenia, czy takie zmiany lub aktualizacje wpływają na podstawę uznania i podejmuje odpowiednie działania. 6.   Jeżeli istnieją dowody na powtarzające się lub poważne przypadki niespełniania przez podmioty gospodarcze wdrażające uznany system wymogów tego systemu, Komisja bada, po zasięgnięciu opinii właściciela uznanego systemu, czy przypadki te wskazują na niedoskonałości w systemie wpływające na podstawę uznania i podejmuje odpowiednie działania. 7.   Jeżeli Komisja stwierdzi niedoskonałości w uznanym systemie wpływające na podstawę uznania, może wyznaczyć właścicielowi systemu odpowiedni termin, który nie może przekraczać 12 miesięcy, na podjęcie działań naprawczych. 8.   Jeżeli właściciel systemu nie podejmie niezbędnych działań naprawczych lub odmówi ich podjęcia, a Komisja ustali, że niedoskonałości, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, oznaczają, że system nie spełnia już kryteriów ustanowionych w załączniku IV lub uznanego podzbioru tych kryteriów, Komisja cofa uznanie systemu w drodze aktu wykonawczego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 3. 9.   Komisja tworzy i na bieżąco aktualizuje rejestr uznanych systemów. Rejestr ten udostępnia się publicznie na ogólnodostępnej stronie internetowej. Strona ta umożliwia również gromadzenie od wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron informacji zwrotnych na temat wdrażania uznanych systemów. Takie informacje zwrotne przekazuje się do rozpatrzenia odpowiednim właścicielom systemu.