art. 31

Artykuł 31 Deklaracja dotycząca śladu środowiskowego 1.   Biorąc pod uwagę wyniki sprawozdania, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, oraz wyniki oceny konieczności i proporcjonalności dla celów ust. 3 niniejszego artykułu, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38 uzupełniających niniejsze rozporządzenie w celu określenia zasad obliczania i weryfikacji śladu środowiskowego różnych surowców krytycznych zgodnie z załącznikiem V, z uwzględnieniem wiarygodnych naukowo metod oceny i odpowiednich norm międzynarodowych. Zasady obliczania i weryfikacji określają co najmniej trzy najistotniejsze kategorie oddziaływania na środowisko, które odpowiadają za większość całościowego śladu środowiskowego. Jedną z kategorii oddziaływania na środowisko są emisje gazów cieplarnianych. Deklaracja dotycząca śladu środowiskowego ogranicza się do tych kategorii oddziaływania na środowisko. 2.   Do dnia 24 listopada 2026 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie określające, które z surowców krytycznych mają być traktowane priorytetowo przy ocenie, czy obowiązek zadeklarowania śladu środowiskowego surowców krytycznych jest konieczny i proporcjonalny. W odniesieniu do surowców krytycznych, które Komisja uznała za priorytetowe, Komisja przedstawia wnioski z oceny konieczności i proporcjonalności, o której mowa w ust. 3, w terminie 12 miesięcy od dnia przedłożenia sprawozdania, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. 3.   Komisja przyjmuje zasady obliczania i weryfikacji w odniesieniu do konkretnego surowca krytycznego, jeżeli po rozważeniu poszczególnych odpowiednich kategorii oddziaływania na środowisko stwierdzi, że dany surowiec krytyczny charakteryzuje się znaczącym śladem środowiskowym, w związku z czym obowiązek zadeklarowania śladu środowiskowego tego surowca krytycznego w odniesieniu do kategorii oddziaływania na środowisko, o których mowa w ust. 1, podczas wprowadzania go do obrotu jest konieczny i proporcjonalny ze względu na wkład w osiągnięcie celów klimatycznych i środowiskowych Unii w drodze ułatwienia dostaw surowców krytycznych o mniejszym śladzie środowiskowym. 4.   Ustalając, czy obowiązek ustanowiony w ust. 6 niniejszego artykułu jest konieczny, Komisja bierze pod uwagę: a) czy i w jaki sposób oraz na ile skutecznie zostały już osiągnięte cele klimatyczne i środowiskowe Unii w drodze innych aktów prawnych Unii mających zastosowanie do danego surowca krytycznego; b) czy istnieją i czy wprowadzono odpowiednie międzynarodowe normy i wytyczne lub czy są perspektywy uzgodnienia takich norm na poziomie międzynarodowym, a także zrównoważone praktyki na rynku, w tym dobrowolne systemy uznane na podstawie art. 30 ust. 2; c) skuteczność partnerstw strategicznych, projektów strategicznych, umów handlowych oraz innych międzynarodowych instrumentów i działań informacyjnych prowadzonych przez Unię w dążeniu do osiągnięcia jej celów klimatycznych i środowiskowych; d) powiązane koszty gospodarcze i obciążenie administracyjne dla podmiotów gospodarczych. 5.   Komisja przeprowadza uprzednią ocenę oddziaływania, by zdecydować, czy należy przyjąć akt delegowany zgodnie z ust. 1. Ocena taka: a) oparta jest między innymi na konsultacjach: (i) ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, takimi jak przedstawiciele przemysłu, w tym przemysłu downstream, MŚP oraz, w stosownych przypadkach – rzemieślnicy, partnerzy społeczni, handlowcy, sprzedawcy detaliczni, importerzy, organizacje promujące ochronę zdrowia ludzkiego i ochronę środowiska, organizacje konsumenckie i przedstawiciele środowisk akademickich; (ii) z państwami trzecimi lub z KTZ, w przypadku których obowiązek ten może istotnie wpłynąć na wymianę handlową z Unią; (iii) z Europejską Radą ds. Surowców Krytycznych; (iv) w stosownych przypadkach z agencjami Unii, które mają kompetencje w zakresie ochrony środowiska; b) służy zapewnieniu, aby żadnego takiego środka nie przygotowywano, nie przyjmowano ani nie stosowano z zamiarem spowodowania zbędnych przeszkód w handlu międzynarodowym lub z takim skutkiem oraz aby środek taki nie ograniczał wymiany handlowej w większym stopniu, niż jest to konieczne do osiągnięcia celów klimatycznych i środowiskowych Unii, mając na uwadze możliwości dostawców z państw trzecich pod względem zachowania zgodności z taką deklaracją, tak aby nie doszło do nieproporcjonalnego wpływu na łączne przepływy handlowe i koszty surowców krytycznych; c) ustala, czy podobne obowiązki wynikające z prawa Unii przyniosły zamierzone skutki i istotnie przyczyniły się do osiągnięcia unijnych celów środowiskowych; d) ustala, czy środki przyczynią się do osiągnięcia celów klimatycznych i środowiskowych Unii, nie powodując nieproporcjonalnego wpływu na możliwości przemysłu Unii w zakresie pozyskiwania danych surowców krytycznych. 6.   Każda osoba fizyczna lub prawna wprowadzająca do obrotu surowce krytyczne, w tym poddane przeróbce i recyklingowi, dla których Komisja przyjęła na podstawie ust. 1 zasady obliczania i weryfikacji, udostępnia deklarację dotyczącą śladu środowiskowego. Wymogi określone w akapicie pierwszym mają zastosowanie do wszystkich poszczególnych rodzajów surowców krytycznych wprowadzanych do obrotu; wymogi te nie mają zastosowania do surowców krytycznych zawartych w produktach pośrednich lub końcowych. 7.   Deklaracja dotycząca śladu środowiskowego, o której mowa w ust. 6, zawiera następujące informacje: a) nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy i adres pocztowy odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej oraz elektroniczne środki komunikacji, za pomocą których można się z nią skontaktować; b) informacje o rodzaju surowca krytycznego, którego dotyczy deklaracja; c) informacje o kraju i regionie, w którym surowiec krytyczny odpowiednio wydobyto, poddano przeróbce, rafinowano i poddano recyklingowi; d) ślad środowiskowy surowca krytycznego obliczony zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami obliczania i weryfikacji przyjętymi na podstawie ust. 1; e) klasę efektywności pod względem śladu środowiskowego, do której należy surowiec krytyczny, określoną zgodnie z mającym zastosowanie aktem delegowanym przyjętym na podstawie ust. 8; f) link internetowy zapewniający dostęp do publicznej wersji badania potwierdzającego wyniki deklaracji dotyczącej śladu środowiskowego. 8.   Komisja przyjmuje w rozsądnym terminie akty delegowane zgodnie z art. 38 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie klas efektywności pod względem śladu środowiskowego dla surowców krytycznych, w przypadku których zasady obliczania i weryfikacji przyjęto na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z załącznikiem V. 9.   Przy ustalaniu zasad obliczania śladu środowiskowego dla produktów pośrednich i końcowych zawierających surowce krytyczne Komisja wymaga, aby w miarę możliwości stosowane były zasady obliczania śladu środowiskowego, o których mowa w niniejszym artykule. 10.   Deklarację dotyczącą śladu środowiskowego udostępnia się na ogólnodostępnej stronie internetowej i musi być ona łatwo zrozumiała. Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające wzór deklaracji dotyczącej śladu środowiskowego, o której mowa w ust. 6 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 3. 11.   W przypadku oferowania surowców krytycznych na sprzedaż, w tym w przypadku sprzedaży na odległość, lub prezentowania ich w ramach działalności handlowej osoby fizyczne i prawne wprowadzające surowce krytyczne do obrotu zapewniają, aby ich klienci mieli dostęp do deklaracji dotyczącej śladu środowiskowego, zanim zwiążą umową sprzedaży. Osoby fizyczne i prawne wprowadzające surowce krytyczne do obrotu nie mogą dostarczać ani eksponować etykiet, oznaczeń, symboli lub napisów mogących wprowadzać w błąd lub dezorientować konsumentów odnośnie do informacji zawartych w deklaracji dotyczącej śladu środowiskowego. SEKCJA 3 Swobodny przepływ, zgodność i nadzór rynku