art. 27

Artykuł 27 Skuteczne zarządzanie mieniem zabezpieczonym i mieniem skonfiskowanym 1.   Do celów zarządzania mieniem zabezpieczonym i mieniem skonfiskowanym państwa członkowskie zapewniają, aby biura ds. zarządzania mieniem oraz, w stosownych przypadkach, biura ds. odzyskiwania mienia oraz inne właściwe organy wykonujące zadania określone w niniejszej dyrektywie były w stanie szybko uzyskiwać informacje o mieniu zabezpieczonym i mieniu skonfiskowanym, które ma być zarządzane na podstawie niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie tworzą sprawne narzędzia zarządzania mieniem zabezpieczonym lub mieniem skonfiskowanym, takie jak jeden centralny rejestr lub inne rejestry mienia zabezpieczonego i mienia skonfiskowanego zgodnie z niniejszą dyrektywą. 2.   Do celów ust. 1 państwa członkowskie zapewniają możliwość uzyskania informacji dotyczących: a) mienia będącego przedmiotem nakazu zabezpieczenia lub nakazu konfiskaty, którym zarządza się zgodnie z art. 20 ust. 3, do czasu rozporządzenia nim w następstwie prawomocnego nakazu konfiskaty, w tym danych umożliwiających identyfikację mienia; b) szacunkowej lub rzeczywistej wartości mienia, w stosownych przypadkach, w chwili jego zabezpieczenia, konfiskaty i rozporządzenia nim; c) właściciela mienia, w tym beneficjenta rzeczywistego, jeżeli takie informacje są dostępne; d) krajowego numeru referencyjnego postępowania dotyczącego mienia. 3.   W przypadku gdy państwa członkowskie utworzą, na podstawie ust. 1, rejestr mienia zabezpieczonego i mienia skonfiskowanego, zapewniają, aby organy mające dostęp do tego rejestru były w stanie przeszukiwać go i uzyskiwać informacje dotyczące nazwy organu wprowadzającego informacje do rejestru oraz niepowtarzalnego identyfikatora użytkownika urzędnika, który wprowadził te informacje do rejestru. 4.   W przypadku gdy państwa członkowskie utworzą, na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, rejestr mienia zabezpieczonego i mienia skonfiskowanego, zapewniają, aby informacje, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, były przechowywane tak długo, jak jest to niezbędne do celów ewidencji i ogólnego oglądu mienia zabezpieczonego, skonfiskowanego lub podlegającego zarządzaniu, a w każdym przypadku nie dłużej niż do dnia rozporządzenia mieniem, lub na potrzeby dostarczenia rocznych danych statystycznych, o których mowa w art. 28. 5.   W przypadku gdy państwa członkowskie utworzą, na podstawie ust. 1, rejestr mienia zabezpieczonego i mienia skonfiskowanego, zapewniają, aby wszelkie dane osobowe przechowywane w tym rejestrze mogły być udostępniane i wykorzystywane do celów zabezpieczania i konfiskaty narzędzi, korzyści lub mienia, które są lub mogą się stać przedmiotem nakazu konfiskaty, lub do celów zarządzania takimi narzędziami, korzyściami lub mieniem, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych. 6.   W przypadku gdy państwa członkowskie utworzą, na podstawie ust. 1, rejestr mienia zabezpieczonego i mienia skonfiskowanego, zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w celu zapewnienia bezpieczeństwa danych znajdujących się w rejestrach mienia zabezpieczonego i mienia skonfiskowanego oraz wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za zarządzanie rejestrami i za wykonywanie zadań administratora określonych w mających zastosowanie przepisach o ochronie danych.