art. 5

Artykuł 5 Biura ds. odzyskiwania mienia 1.   Każde państwo członkowskie tworzy co najmniej jedno biuro ds. odzyskiwania mienia celem ułatwienia współpracy transgranicznej w związku z postępowaniami mającymi na celu śledzenie mienia. 2.   Biura ds. odzyskiwania mienia mają następujące zadania: a) śledzenie i identyfikacja narzędzi, korzyści lub mienia, gdy jest to konieczne, aby wesprzeć inne właściwe organy krajowe odpowiedzialne za prowadzenie postępowań mających na celu śledzenie mienia zgodnie z art. 4 lub Prokuraturę Europejską; b) śledzenie i identyfikacja narzędzi, korzyści lub mienia, które są lub mogą się stać przedmiotem nakazu zabezpieczenia lub nakazu konfiskaty wydanego przez właściwy organ innego państwa członkowskiego; c) współpraca i wymiana informacji z biurami ds. odzyskiwania mienia innych państw członkowskich oraz Prokuraturą Europejską w zakresie śledzenia i identyfikacji narzędzi, korzyści lub mienia, które są lub mogą się stać przedmiotem nakazu zabezpieczenia lub nakazu konfiskaty. 3.   Aby wykonywać zadania zgodnie z ust. 2 lit. b), biura ds. odzyskiwania mienia są uprawnione do zwracania się do właściwych organów, zgodnie z prawem krajowym, z wnioskiem o współpracę, gdy jest to konieczne do śledzenia i identyfikacji narzędzi, korzyści lub mienia. 4.   Biura ds. odzyskiwania mienia są uprawnione do śledzenia i identyfikacji mienia osób i podmiotów objętych unijnymi środkami ograniczającymi, w przypadku, gdy jest to konieczne, aby ułatwiać wykrywanie przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. p) niniejszej dyrektywy, na wniosek właściwych organów krajowych oparty na przesłankach i racjonalnych powodach pozwalających sądzić, że zostało popełnione przestępstwo określone w art. 3 dyrektywy (UE) 2024/1226. Uprawnienia takie pozostają bez uszczerbku dla stosownych wymogów i gwarancji proceduralnych ustanowionych w krajowym prawie procesowym, w tym przepisów dotyczących wszczynania postępowania karnego lub, gdy jest to konieczne, wymogu uzyskania zgody organu sądowego.