art. 11

Artykuł 11 Budynki bezemisyjne 1.   Budynek bezemisyjny nie może powodować na miejscu żadnych emisji dwutlenku węgla z paliw kopalnych. Budynek bezemisyjny, jeżeli jest to wykonalne pod względem ekonomicznym i technicznym, musi zapewniać zdolność do reagowania na sygnały zewnętrzne i dostosowania swojego zużycia, wytwarzania lub magazynowania energii. 2.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby zapotrzebowanie na energię w budynku bezemisyjnym było zgodne z maksymalnym progiem. Państwa członkowskie ustalają ten maksymalny próg zapotrzebowania na energię w budynku bezemisyjnym w celu osiągnięcia co najmniej poziomów optymalnych pod względem kosztów, ustalonych w najnowszym krajowym sprawozdaniu na temat optymalnych kosztów na podstawie art. 6. Państwa członkowskie dokonują przeglądu maksymalnego progu za każdym razem, gdy dokonuje się przeglądu poziomów optymalnych pod względem kosztów. 3.   Maksymalny próg zapotrzebowania na energię w budynku bezemisyjnym jest o co najmniej 10 % niższy od progu całkowitego zużycia energii pierwotnej ustanowionego na poziomie państwa członkowskiego dla budynków o niemal zerowym zużyciu energii w dniu 28 maja 2024 r. [dzień wejścia w życie niniejszej dyrektywy]. 4.   Państwa członkowskie mogą dostosować maksymalny próg zapotrzebowania na energię w budynku bezemisyjnym w przypadku budynków poddawanych renowacji, przestrzegając jednocześnie odpowiednich przepisów dotyczących optymalizacji kosztów oraz – w przypadku gdy ustanowiono progi dla poddanych renowacji budynków o niemal zerowym zużyciu energii – wymogów ust. 3. 5.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, by operacyjne emisje gazów cieplarnianych budynków bezemisyjnych były zgodne z maksymalnym progiem ustanowionym na poziomie państwa członkowskiego w krajowym planie renowacji budynków. Ten maksymalny próg może zostać ustalony na różnych poziomach dla nowych budynków i dla budynków poddanych renowacji. 6.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich maksymalnych progach, w tym przedstawiają opis metodologii obliczeniowej według typu budynku i odpowiedniego określenia dotyczącego klimatu na zewnątrz, zgodnie z załącznikiem I. Komisja dokonuje przeglądu maksymalnych progów i w stosownych przypadkach zaleca ich dostosowanie. 7.   Państwa członkowskie zapewniają, aby całkowite roczne zużycie energii pierwotnej przez nowy lub poddany renowacji budynek bezemisyjny było pokrywane za pomocą: a) energii ze źródeł odnawialnych wytwarzanej na miejscu lub w pobliżu i spełniającej kryteria ustanowione w art. 7 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) energii ze źródeł odnawialnych dostarczanej przez społeczność energetyczną działającą w zakresie energii odnawialnej w rozumieniu art. 22 dyrektywy (UE) 2018/2001; c) energii z efektywnego systemu ciepłowniczego i chłodniczego zgodnie z art. 26 ust. 1 dyrektywy (UE) 2023/1791; lub d) energii ze źródeł bezemisyjnych. Jeżeli spełnienie wymogów ustanowionych w niniejszym ustępie nie jest wykonalne pod względem technicznym lub ekonomicznym, całkowite roczne zużycie energii pierwotnej może być również pokryte za pomocą innej energii pochodzącej z sieci, która spełnia kryteria ustanowione na poziomie krajowym.